Semua Bab Bad Trap กับดักรักร้าย: Bab 181 - Bab 190

แอดดดดประตูห้องน้ำถูกผลักให้เปิดออกกว้างก่อนที่อาร์มจะเดินงุ่นง่านหอบเอาอารมณ์หงุดหงิดเข้าไป พลันสองขาก็ชะงักแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างกับภาพตรงหน้า"นี่กูฝันซ้อนฝันเหรอวะ"อาร์มจดจ้องร่างเปลือยเปล่าที่กึ่งนั่งกึ่งนอน หลับตาพริ้มอยู่ในอ่างอาบน้ำแล้วทำหน้าไม่อยากจะเชื่อสายตา ยกมือขึ้นตบเข้าที่ข้างแก้มตัวเองอย่างแรงเรียกสติทว่าเมื่อความเจ็บจี๊ดตรงเข้าเล่นงาน คนที่คิดว่ายังฝันก็ยิ่งเบิกตากว้างขึ้น สีหน้าเปลี่ยนไปทันที สองเท้าก้าวยาว ๆ ตรงเข้าไปหาคนที่คิดถึงแทบขาดใจอย่างรวดเร็ว"ของจริงใช่ไหมวะ ไม่ใช่ว่าคิดไปเองใช่ไหมวะ"อาร์มลูบหน้าตัวเองแรง ๆ อีกที ยังคงไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดถึงเมียจนเกิดภาพหลอนหรือว่าเธอกลับมาแล้วจริง ๆคิดดังนั้นจึงตัดสินใจยื่นปลายนิ้วสั่นเทาออกไปด้านหน้า หมายจะพิสูจน์ด้วยการแตะลงบนผิวกายของร่างเย้ายวนอุ่น!ริมฝีปากหนาหยักยกยิ้มด้วยความตื่นเต้นยินดี อยากจะคว้าเธอมาโอบกอดแล้วฟัดแรง ๆ ให้หายคิดถึง ทว่าพอเห็นสีหน้าพริ้มเพรามีความสุขของคนที่กำลังหลับ เขาก็ชะงักอย่างลังเล"มือก็มือวะ" แม้ไม่เต็มใจที่จะพึ่งเพื่อนสนิทแต่เพราะไม่มีทางให้เลือกมากนัก อาร์มจึงจำต้องระบายความกระสัน

@หนึ่งอาทิตย์ถัดมาหลังจากที่ได้รับของขวัญสุดพิเศษเป็นข่าวของลูกน้อย คนที่กำลังจะกลายเป็นคุณพ่ออย่างอาร์มก็นิ่งอึ้ง ยืนช็อกตาตั้งไปนานหลายนาทีกว่าสติจะกลับคืนในที่สุดความพยายามของเขาก็สัมฤทธิ์ผลแล้ว ถึงคราวประกาศให้โลกได้รับรู้เสียที!คิดดังนั้นอาร์มจึงสั่งเลขาให้จัดโต๊ะแถลงข่าวโดยด่วน ประกาศข่าวดีเรื่องงานมงคลพร้อมโชว์ใบทะเบียนสมรสที่ใจร้อนแอบพาเธอไปจดที่เขตเมื่อวันก่อนนอกจากเขาต้องการจะให้เกียรติเธอในฐานะภรรยาแล้ว อีกจุดประสงค์หนึ่งคือได้กำจัดเรื่องข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ ที่อาจถูกนำไปปั่นกระแสได้ว่าเธอท้องก่อนแต่งทางอ้อมถึงความจริงแล้วมันจะใช่ก็เถอะแต่ที่ทำให้ทุกคนตกใจกันถ้วนหน้าเห็นจะเป็นคำสั่งที่แสนฉุกละหุกว่า 'ผมจะจัดงานแต่งให้เร็วที่สุด!' ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีใครกล้าขัดใจเขาก้อกก้อกก้อก"ที่รัก~"เพราะอยากใช้เวลาที่เหลือระหว่างรอเข้าพิธีฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็นด้วยกัน ทันทีที่แต่งตัวเสร็จเจ้าบ่าวก็ปรี่เข้ามาในห้องแล้วพุ่งตัวเข้ามาออดอ้อนออเซาะเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้มกว้างผิดกับเมื่อนาทีก่อนที่เพิ่งนั่งตีหน้ายักษ์ใส่เหล่าช่างแต่งหน้าลิบลับ"คิดถึง"อาร์มทำเสียงอ่อนเสียงหวานแล้วล้มตัวลงนอ

บัตรเชิญนับพันถูกจัดส่งไปให้แขกเหรื่อที่มีหน้ามีตาในสังคม ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจที่ติดอันดับท็อป ๆ หรือเหล่าคนในวงการบันเทิงแนวหน้าและด้วยอำนาจกับเม็ดเงินที่มีอยู่อย่างเหลือเฟือ ทำให้ในเวลาเพียงไม่กี่วันทุกอย่างก็ถูกเนรมิตขึ้นมาตามความต้องการอย่างรวดเร็วและครบถ้วน ยิ่งใหญ่อลังการสมการรอคอยเวทีขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยดอกไม้สดพร้อมประดับประดาด้วยระย้าคริสตัลสะท้อนกับแสงไฟส่องประกายระยิบระยับ ในขณะที่จอก็ฉายภาพความประทับใจที่ร่างอรชรของเจ้าสาวในชุดแต่งงานตัวยาวสีขาวบริสุทธิ์สุดหรูสไตล์คลาสสิค ดวงหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางบาง ๆ ทว่ากลับยิ่งส่งให้เธอดูสวยหวาน น่าทะนุถนอม ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูนู้ดคลี่ยิ้มตลอดเวลามือเรียวสอดคล้องเข้ากับท่อนแขนแกร่งยืนเคียงคู่กับเจ้าบ่าวร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิท ทรงผมถูกเซตให้เข้าทรงรับกับใบหน้าหล่อเหลาซึ่งประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แววตาเปี่ยมด้วยความสุขสมไม่ต่างกันฝ่ามืออุ่นจัดวางทาบลงเหนือสะโพกกลมกลึงขณะที่ปลายจมูกโด่งคอยวนเวียนแต่จะขโมยหอมแก้มเจ้าสาวราวกับอดใจไม่ไหวตลอดการสัมภาษณ์ เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากบรรดาสาวโสดและรอยยิ้มชอบอกชอบใจจากเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ได้เป

@สองปีต่อมา"ไง~ เจ้าซาลาเปาของน้า ฮึ้ยยย จ้ำม้ำจริงโว้ยย"ต้นไม้โฉบเข้ามาแย่งร่างอ้วนกลมของสโนว์ หลานสาวตัวน้อยจากพี่สาวต่างสายเลือดมาอุ้มไว้แนบอก ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปฟัดพุงขาว ๆ ด้วยความมันเขี้ยวเรียกเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากให้ดังลั่นไปทั่วห้องนั่งเล่นความนุ่มนิ่มเด้งดึ๋งและความน่ารักน่าชังยามส่งเสียงอ้อแอ้ของหลานสาววัยขวบเศษที่กำลังอยู่ในช่วงช่างพูดช่างเจรจาทำเอาต้นไม้ติดอกติดใจจนต้องแวะเวียนมาหาทุกอาทิตย์อาร์มพ่นลมหายใจแรง ๆ ด้วยความหงุดหงิด ตั้งท่าจะเข้าไปแย่งเอาตัวลูกสาวสุดรักกลับคืน ทว่าอีกฝ่ายกลับเบี่ยงตัวหลบแล้วเดินหนีไปอีกทางโดยใช้โซฟาที่มีเหล่าสาว ๆ นั่งทานของว่างอยู่เป็นโล่กำบัง"อย่างกดีวะเฮีย มีลูกน่ารักก็แบ่ง ๆ กันเลี้ยง""มึงอยากมี ก็ไปทำของตัวเองสิวะ""ก็ทำแล้วแต่ยังไม่มานี่หว่าา ขอซ้อมเลี้ยงก่อนดิ"ต้นไม้ลอยหน้าลอยตาตอบอย่างยียวน ก่อนจะชูร่างของซาลาเปาขาวผ่องให้ลอยขึ้นสูงเหนือหัวแล้วเขย่าเบา ๆ เรียกเสียงหัวเราะอารมณ์ดีให้ดังขึ้นอีกระลอก พลันมุมปากก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาววับเกเรอย่างนึกสนุกเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นผู้มาใหม่อีกสองคนกำลังเดินตรงเข้ามา"เฮีย! มาขอวิธีทำลู

ไม่ถึงชั่วโมงรถยนต์คันหรูก็แล่นเข้ามาจอดในซอยซอยหนึ่งของย่านชุมชน คิ้วเรียวเลิกขึ้น สีหน้าแปลกใจเมื่อพบว่าจุดที่สามีพาเธอมานั้นใกล้กับมหาวิทยาลัยเก่าซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวคฤหาสน์ของตระกูลอนุรักษานั่นเอง"นี่มันแถวมอที่กิเคยเรียนนี่คะ""ครับ พอดีพี่เสิร์จเจอร้านขนมร้านหนึ่ง คิดว่ากิน่าจะชอบ"อาร์มให้เหตุผลที่พาเธอมาข้างนอกโดยปราศจากลูกน้องแล้วลอบอมยิ้ม คว้ามือเรียวมาเกาะกุมก่อนจับจูงให้เธอเดินตามเข้าไปในคาเฟ่ที่ตั้งใจพาเธอมาเยี่ยมชมยูกิก้าวตามเข้าไปด้านในอย่างไม่เรื่องมาก และทันทีที่มองเห็นการตกแต่งด้านในของร้านดังกล่าว ดวงตาก็เบิกกว้างลุกวาว หันซ้ายหันขวามองไปรอบ ๆ ตัวด้วยความตื่นตะลึง"สวยจัง"ถึงผนังของตัวร้านจะเป็นเพียงสีขาวครีมเรียบ ๆ ทว่าการตกแต่งไม่ว่าจะเป็นภาพวาดสีน้ำ ภาพถ่ายแนววินเทจ เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ล้วนจัดวางและคลุมโทนสีกันได้อย่างกลมกลืนลงตัวอีกทั้งยังมีความเขียวขจีของต้นไม้ซึ่งจัดวาง แบ่งเป็นโซนสวนรับลมธรรมชาติบริเวณด้านข้างของตัวร้านนั้นให้ความรู้สึกเหมือนที่นี่คือบ้านหลังเล็ก ๆ ที่แสนอบอุ่น เต็มไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของขนมหวานยูกิถลาเข้ามายืนเกาะตู้กระจก โน้มใบหน้าลงไปใกล้