All Chapters of อ้อมกอดซาตาน: Chapter 111 - Chapter 120

"ค่ะ ฉันเข้าใจ" กนกวรรณร้องไห้น้ำตาอาบแก้ม "หมอขอตัวก่อนนะครับ" "ค่ะ" พอตั้งสติได้กนกวรรณก็โทรออกหาพิมพ์ทันที เพื่อให้มาดูใจชัยวัชเป็นครั้งสุดท้าย เผื่อจะได้มีอะไรสั่งเสียกันเป็นครั้งสุดท้าย เพราะเธออยากให้พิมพ์กับชัยวัชปรับความเข้าใจกันเป็นครั้งสุดท้าย อย่างน้อยๆ ชัยวัชก็รักพิมพ์เหมือนลูกคนหนึ่

หลายวันต่อมา พิมพ์กับกนกวรรณยืนกอดกันอยู่ตรงหน้าเมรุเผาศพชัยวัช มองดูควันที่ลอยขึ้นฟ้าไปด้วยน้ำตานองหน้า โดยมีภูมิกับน้ำยืนอยู่ข้างๆ รวมถึงบรรพตบิดาของภูมิที่มาร่วมงานในวันสุดท้ายด้วย ส่วนปีเตอร์ได้แต่มองอยู่ห่างๆ เท่านั้น เพราะพิมพ์ไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ตัวเธอเลย หลังเสร็จงานพิมพ์และแม่ก็มานั่งคุย

"ทำไมล่ะ ถึงยังไงฉันก็ต้องมาเจอหน้าลูกอยู่ " "เจอหน้าลูกก็พอ ไม่ต้องเจอหน้าฉันหรอก" "แต่ฉันอยากเจอ เย็นนี้ฉันจะนอนค้างที่นี้" "จะค้างทำไม กลับไปได้แล้ว !" พิมพ์เริ่มโมโห "ฉันว่าคุณกลับไปเถอะ ส่งแค่เงินมาแต่ละเดือนก็พอ " กนกวรรณเอ่ยขึ้น "ครับ" เดินคอตกออกจากบ้านไป ก่อนจะขึ้นไปบนรถปีเตอร์ไม่ล

"แม่ว่าพิมพ์กำลังจะทำให้คุณปีเตอร์เขาเป็นบ้าเป็นหลังนะรู้ตัวไหม" "ไม่หรอกค่ะ ที่เขามาคอยใส่ใจดูแลก็เพราะลูกทั้งนั้น" "เอานี้ คุณปีเตอร์เขาชื้อมาฝากของดีๆทั้งนั้น"กนกวรรณหิ้วถุงสามใบมายื่นให้พิมพ์ "อะไรเหรอคะ "รับถุงมาถือไว้ "เปิดดูเองเถอะ แม่ขอไปดูขนมในครัวก่อนก็แล้วกัน" "ค่ะ" พิมพ์เปิดถุงใบแ

เมื่อทั้งคู่แจ้งจุดประสงค์ในการตรวจให้กับพยาบาลตรงหน้าเคาร์เตอร์เสร็จก็ไปนั่งรอเพื่อเข้าห้องตรวจ ระหว่างที่นั่งรอปีเตอร์ก็จับกุมมือพิมพ์ไว้ตลอดเวลาไม่ยอมห่าง ซึ่งพิมพ์ก็ยอมแต่โดยดี ไม่นานพยาบาลก็เรียกพิมพ์เข้าในห้องตรวจโดยมีปีเตอร์ยืนอยู่ข้างๆระหว่างการตรวจ พอตรวจเสร็จทั้งคู่ก็นั่งรอฟังผลตรวจปีเตอร์