LOGINด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
ส่วนพิมพ์ก็รู้สึกแปลกใจที่ช่องรักมีบางอย่างไหลออกมา ไม่เหมือนกับทุกครั้งที่เธอร่วมรักปีเตอร์ จึงลุกขึ้นนั่งสิ่งที่เห็นก็คือน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาจากช่องรัก เธอจึงรีบเข้าไปในห้องน้ำแล้วทำความสะอาดทันที จากนั้นก็กลับออกมาปิดไฟล้มตัวลงนอนข้างปีเตอร์ด้วยความง่วงเพราะเวลาล่วงเลยมาถึงตีหนึ่งแล้ว เช้าวันให
หลายวันต่อมา พิมพ์กลับเข้าไปในห้องของตัวเองหลังจากกลับมาจากห้องของเอมี่ ตลอดเวลาหลายวันที่ผ่านมาพิมพ์ไปนอนค้างที่ห้องของเอมี่ทุกคืน พอตอนเช้าก็กลับเข้ามาทำงานต่อ ส่วนปีเตอร์ก็ไปไหนมาไหนกับโรสอยู่ตลอด เพราะต้องเตรียมงานแต่งให้เรียบร้อย ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าก็จะถึงวันงานแล้ว แต่ทุกครั้งที่พิมพ์
"คุณเคยเห็นฉันมีค่าบ้างไหม" "หยุดถามสักที เธอก็รู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร แล้วเธออยู่ในฐานะอะไร"ยืนหันหลังพิมพ์ "ในเมื่อคุณเห็นฉันเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ของคุณเท่านั้น คุณก็ไม่ควรทำอย่างนี้อีก ในเมื่อคุณกำลังจะแต่งงานแล้ว ฉันหวังว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่คุณจะย่ำยีฉัน" ปีเตอร์ได้ยินอย่างนั้นก็นิ่
"ไม่เกี่ยวอย่างนั้นเหรอ แล้วที่เธอนอนครางอยู่ใต้ร่างฉันทุกครั้งที่ผ่านมาล่ะมันคืออะไร" ยกยิ้มมุมปาก "เรื่องแบบนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก ฉันขอตัว"เดินจะออกไปจากห้อง "เธอแน่ใจ ว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก" ลุกขึ้นไปดึงกระชากแขนพิมพ์แรงๆ "ปล่อย! ฉันไม่เข้าใจ ไม่ว่าฉันจะทำอะไรมันก็ขัดหูขัดตาคุณไปหมด ฉันทำอะไ






![คลั่งรักนายมาเฟีย [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
