บททั้งหมดของ เสน่หาเมียนอกหัวใจ: บทที่ 11 - บทที่ 20

ณ ร้านค็อกเทลแห่งหนึ่งวินกับนพพลกำลังนั่งดื่มด้วยกันอย่างผ่อนคลายอารมณ์ คืนนี้วินตั้งใจชวนนพพลมาดื่มเพราะเขามีเรื่องสำคัญจะปรึกษา และขอความเห็นจากเพื่อนรักที่สนิทที่สุด "ฉันจะขอษาแต่งงาน" วินเปิดประเด็นขึ้น "แกว่าอะไรนะ" นพพลถามกลับพร้อมกับเก็บอาการตกใจไว้ข้างในลึกๆ "ฉันจะขอษาแต่งงาน ฉันว่าเราส

เช้าวันใหม่บัวตองขยับตัวลืมตาตื่นขึ้นด้วยความขบเมื่อยไปทั่วร่างกายโดยเฉพาะตรงร่องสวาทที่ถูกรุกล้ำอย่างหนักหน่วงเมื่อคืน ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นเธอก็เห็นว่าตนเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มที่ได้ครอบครองความสาวของเธอเมื่อคืนเป็นคนแรก มือบางจึงค่อยๆ ยกขึ้นไปแตะลูบแก้มสากอย่างเบามือที่สุดด้วยความเผลอ

สองเดือนต่อมา ณ ไร่ชาไกรณรงค์บนดอยสูงบัวตองเดินตามหลังวินไปเงียบๆ พร้อมกับจดบันทึกสิ่งที่หัวหน้าคนงานหนุ่มอธิบายไปด้วย เธอเคยมาที่ไร่แห่งนี้หลายครั้งแล้วตอนที่ฝึกงาน แต่วันนี้เธอมาเพื่อศึกษาชนิดชาและการดูแลต่างๆ ตามที่เนตรนภาต้องการ เธอเดินตามหลังชายหนุ่มกับคนงานไปตามทางเดินในไร่ชาที่ปลูกเป็นแถวแนว

"แล้วใครใช้ให้มายุ่งล่ะ" "แม่อยากให้วินแต่งงานกับบัว" "อะไรนะ! ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด ให้ตายผมก็ไม่ยอมแต่งเด็ดขาด เจ้าสาวของผมต้องเป็นษาคนเดียวเท่านั้น คุณแม่อย่ามาบังคับจิตใจผมเลยดีกว่า" "แม่ถามจริงๆ เถอะ คืนนั้นวินเห็นบัวเป็นษา หรือเห็นเป็นบัวกันแน่ ถึงได้ทำน้องได้ลง ปากบอกว่ารักหนูษานักหน

"ผมมีความลับอะไรบางอย่าง จะบอกจะบอกษาน่ะ" "ความลับอะไรเหรอคะ" ษาเริ่มจะนั่งไม่ติด "ผมพลาดทำผู้หญิงคนหนึ่งท้องน่ะ คือมันเกิดจากความผิดพลาด ผมไม่ได้ตั้งใจ" วินพยายามอธิบายให้หญิงสาวตรงหน้าฟัง "เรื่องจริงเหรอคะ วินไม่ได้อำษาเล่นนะ" "มันคือเรื่องจริง ผมขอโทษนะษา ที่ทำให้ผิดหวัง" "ผู้หญิงคนนั้น