บททั้งหมดของ เสน่หาเมียนอกหัวใจ: บทที่ 41 - บทที่ 50

"ถ้าคนส่งยืนยันอย่างนั้นก็คงจะไม่ผิดที่แล้วล่ะคะ" บัวตองเอ่ยพลางครุ่นคิดนึกหาคนส่งอยู่ในหัว "แม่ว่าเราเลิกหาคนส่งมาเถอะ เก็บไว้แบบนั้นแหละ ถ้าส่งผิดเดี๋ยวเขาก็มาตามเอาคืนกลับไปเอง" เนตรนภาพยายามนึกหาคนที่สั่งของมาส่งให้แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก "ค่ะ" บัวตองรับคำด้วยความคลางแคลงใจเพราะยังคงติดใจสง

หนึ่งเดือนต่อมา ดำรงกำลังนั่งเปิดแฟ้มเอกสารยอดขายและรายได้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาของบริษัทอยู่ในห้องทำงานภายในบริษัท พอดำรงเห็นยอดขายและรายได้เพิ่มขึ้นก็ยิ้มออก เพราะเขาไม่คิดเลยว่านัทจะทำได้อย่างที่พูดไว้จริงๆ และตอนนี้คนที่ทำยอดขายพุ่งก็กำลังนอนป่วยเพราะหักโหมงานเกินไปอยู่ในโรงพยาบาล ดำรงจึงรีบบ

มือบางค่อยๆ ลูบหน้าท้องราบแบนของตนเองไปมา เธอจะให้ใครรู้เรื่องนี้ตอนนี้ไม่ได้นอกจากนพพลพ่อของลูกเท่านั้น ถ้าบิดาเธอรู้เรื่องต้องเอาเธอตายแน่ๆ ทุกวันนี้ที่เธอยังไม่สารภาพความจริงทุกอย่างกับวินก็เพราะบิดาที่ข่มขู่เธอเอาไว้ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาบิดายอมตัดใจไม่มารบกวนเรื่องเงินกับวินอีกก็เพราะไม่อยากให

"มันไม่มีวันนั้นแน่นอนค่ะ ษาขอตัวนะคะ" หญิงสาวรีบตัดบทแล้วเดินออกไปทันที วินได้แต่มองหญิงสาวหายลับตาไปด้วยดวงตาที่แดงก่ำระทมทุกข์ในใจ เขาไม่คิดเลยว่าษาจะโกหกเขาทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเธอไปหานพพลถึงคอนโด หนึ่งสัปดาห์ต่อมา บัวตองอุ้มลูกน้อยยืนเคียงข้างกับทินมองดูช่างกำลังช่วยกันต่อเติมอาคารเก่าหลังหนึ่ง

"ก็ได้ ไม่หื่นแล้วก็ได้" ปากพูดแต่ตายังมองเรียวขาขาวเนียนไม่ยอมวางตา "ยังจะมองอีก จิ้มตาบอดเลยซะดีไหม" "ไม่มองแล้วก็ได้ ทานข้าวต่อดีกว่า" นัทก้มหน้าทานข้าวต่อไปเงียบๆ "ทานเองตั้งแต่แรกก็จบแล้วไหม คนบ้าล้วงอยู่ได้" "ครับ ก็คนมันชอบล้วงนี่นา" นัทเอ่ยหน้าตายไม่รู้สึกรู้สาอะไร หลายวันต่อมา ณ ช