《รักในเงาแค้น》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

หลังจากจัดการสะสางพันธนาการเรื่องที่ทำงานและหอพักเก่าในเมืองกรุงจนเสร็จสิ้นเรียบร้อย วันต่อมาอัครเดชก็พาพิมพ์มาดาออกเดินทางรอนแรมมายังบ้านของเขาที่จังหวัดเชียงใหม่ดินแดนแห่งความมั่งคั่งที่อัครเดชเอ่ยปากเรียกขานอย่างเรียบง่ายว่าบ้าน ทว่าสำหรับเด็กสาวต้อยต่ำอย่างพิมพ์มาดาแล้ว สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นคฤหาสน์อันหรูหราชัดๆ เธอรู้สึกราวกับกำลังเดินทางข้ามมิติเข้าไปสู่โลกอีกใบ ทันทีที่รถตู้คันหรูเลี้ยวลดเข้าสู่อาณาเขตส่วนบุคคลอันเป็นซอยยาวขนาบข้างด้วยกำแพงหินแกรนิตสูงตระหง่านและทิวไม้ใหญ่ร่มครึ้ม รถยนต์ชะลอความเร็วลงเมื่อเคลื่อนมาถึงบานรั้วเหล็กดัดสีดำทะมึนขนาดมหึมา ซึ่งกำลังเลื่อนเปิดออกช้าๆ ราวกับประตูกลกลไกสู่สรวงสวรรค์ที่ซ่อนเร้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดเครื่องแบบสีเข้มสวมถุงมือขาวยืนประจำการอยู่ตามจุดต่างๆ พากันยกมือขึ้นแตะขอบหมวกทำความเคารพประมุขของบ้านอย่างพร้อมเพรียงกันรถตู้หรูเคลื่อนตัวเอื่อยๆ ไปตามถนนลาดยางมะตอยเรียบกริบ ทอดผ่านสวนพฤกษศาสตร์ส่วนตัวที่อุดมไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิดอันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับสวนสาธารณะใจกลางสวนมีน้ำพุหินอ่อนสลักลวดลายวิจิตรพ่นละอองน้ำเป็นฝอย

การที่พิมพ์มาดาต้องแสดงออกว่าเป็นคนรักของอัครเดช ต่อหน้าลูกชายของเขาเพียงคนเดียว มันฟังดูซับซ้อนและอาจนำไปสู่ปัญหาได้ แต่เมื่อนึกถึงความจริงใจที่อัครเดชมีให้ พิมพ์มาดาก็ไม่กล้าปฏิเสธและพยายามทำความเข้าใจในเหตุผลของเขา แต่ความกังวลเกี่ยวกับทายาทของเขาที่กำลังจะเดินทางกลับมาจากต่างประเทศยังคงวนเวียนอยู่ในหัวพิมพ์มาดาพลันนึกขึ้นได้อีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน เธอหันไปมองเขาที่กำลังมองเธอด้วยแววตาเอ็นดู ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยถามเรื่องที่ติดค้างในใจ“เอ่อ... คุณอาคะ” พิมพ์มาดาเอ่ยขึ้นอย่างลังเล“หนูขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหมคะ... คือ... ลูกชายของคุณอา...เค้าอายุเท่าไหร่แล้วคะ” เธอถามออกไปพร้อม ๆ กับความกังวลในใจ“คือหนูเกรงว่าถ้าเค้ายังเด็กจะอาจไม่เข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่ และอาจไม่เข้าใจสถานะของหนูน่ะค่ะ” คุณอัครเดชยิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยนเมื่อได้ยินคำถาม“อ้อ!!! ไม่ต้องห่วงหรอกหนูพิมลูกชายของอา มันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว” คุณอัครเดชตอบ พลางยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย“หนูสบายใจได้เลย ถ้าอาจำไม่ผิดปีนี้ลูกชายของอาก็น่าจะอายุ 30 ปีแล้วมั่ง เพิ่งเรียนจบปริญญาโทจากต่างประเทศเมื่อเร็วๆ นี้เอง นี่ก็กำลังจะกลับมาช

คำว่าคนรักของพ่อดังก้องในโสตประสาทของธาวินราวกับฟ้าผ่าลงกลางใจ ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและเจ็บปวด เขามองสลับระหว่างใบหน้าของบิดาและพิมพ์มาดา ความไม่เชื่อและความโกรธเกรี้ยวถาโถมเข้าเกาะกุมจิตวิญญาณ คนรักของพ่ออย่างนั้นหรือนี่แสดงว่าเธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นนางมารร้ายที่ใช้มารยาหญิงจนสามารถแทรกซึมเข้ามาเป็นคนรักที่ใกล้ชิดกับบิดาของเขาได้ถึงเพียงนี้! ธาวินมั่นใจในทันทีว่าพิมพ์มาดาจะต้องเป็นนักต้มตุ๋นที่ใช้แอปพลิเคชันหาคู่เพื่อหลอกลวงเหยื่อ เธอคือนักล่าที่กำลังจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างของครอบครัวเขา! แววตาที่เขามองมายังเธอเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ความโกรธแค้นที่สุมอยู่ในอก และการกล่าวหาอย่างรุนแรงที่แผดเผาจิตใจของพิมพ์มาดาให้มอดไหม้!ส่วนพิมพ์มาดา หัวใจของเธอแทบหยุดเต้นด้วยความตกใจไม่แพ้กัน! เธอดีใจจนแทบกรีดร้องเมื่อได้พบเขาอีกครั้ง ความปรารถนาที่จะอธิบายเรื่องราวทั้งหมดพลุ่งพล่านในอก แต่เธอกลับไม่เคยเตรียมใจมาก่อนว่าจะต้องมาพบเขาที่คฤหาสน์หลังนี้ และอยู่ในสถานะที่เป็นแม่เลี้ยงของเขา!ความดีใจที่ได้พบธาวินถูกบดบังด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่น สถานะที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

19.00 น. เมื่อแสงสุดท้ายของวันลับขอบฟ้า ความมืดมิดเริ่มคืบคลานเข้ามาปกคลุมคฤหาสน์หรูหรา อัครเดชพาพิมพ์มาดาเดินชมความโอ่อ่าของสถานที่จนทั่ว ก่อนจะมาหยุดพักที่ห้องรับแขกอีกห้องหนึ่ง ซึ่งแม้จะไม่ใช่ห้องที่ใหญ่โตที่สุด แต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นกันเองมากกว่า ชุดโซฟาผ้าบุหนังสีเข้มดูนุ่มสบาย โต๊ะกลางเตี้ยๆ วางหนังสือน่าอ่านไว้สองสามเล่ม และทีวีจอใหญ่ที่ติดตั้งบนผนังไม้ บรรยากาศที่ผ่อนคลายกว่าช่วงเย็นเมื่อสักครู่ ทำให้พิมพ์มาดารู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างในยามที่ได้อยู่กับอัครเดชเพียงลำพัง แต่กระนั้น ความกังวลเรื่องธาวินก็ยังคงเกาะกินใจของเธออย่างเงียบๆ ราวกับเงามืดที่คอยตามหลอกหลอนในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินชมคฤหาสน์และนั่งพักผ่อนอยู่นั้น ธาวินไม่ได้ห่างหายไปไหน เขายังคงเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ แววตาคมกริบจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของพิมพ์มาดาและบิดาด้วยความระแวงและไม่ไว้วางใจ แม้กระทั่งหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จ ร่างสูงก็ยังแอบตามมาดูอีกครั้ง สีหน้าของธาวินยังคงเรียบนิ่ง ทว่าภายในใจกลับเต็มไปด้วยคำถามและความไม่พอใจที่ปะทุขึ้นอย่างเงียบๆเมื่อเห็นว่าถึงเวลาอาหารค่ำแล้ว และบิดาของเขายังคงนั่งพูดค

ธาวินตอบคำถามผู้เป็นบิดาในบ้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น แต่ส่วนใหญ่เขาจะนั่งเงียบๆ สายตาคมกริบของเขาดูเหมือนจะจ้องมองอาหารในจาน แต่พิมพ์มาดารู้สึกได้ว่าเขาแอบมองมาที่เธออยู่ตลอดเวลา ความเงียบระหว่างเขากับเธอหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินวางทับอยู่สักพัก ธาวินก็เริ่มพูดขึ้น โดยไม่ได้มองหน้าใครตรงๆ แต่คำพูดนั้นพุ่งตรงมาที่พิมพ์มาดาอย่างเจตนา น้ำเสียงที่ฟังดูเรียบเฉย แต่คำพูดกลับแฝงความหมายบางอย่างที่ทำให้พิมพ์มาดาต้องสะดุ้งในใจ“สมัยนี้นอกจากพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์ที่ต้องระวังแล้ว... พวกมิจฉาชีพที่มาในรูปแบบอื่น ๆ ก็ต้องระวังด้วยเช่นกันนะครับ” ธาวินเริ่มขึ้นช้าๆ น้ำเสียงเหมือนกำลังพูดเรื่องข่าวสารทั่วไป แต่สายตาแฝงคมเยือกเย็น“ข่าวออกจะบ่อยนะครับ... พวกที่มาหลอกให้เสี่ยรวยๆ มารักแล้วหลอกเอาเงินได้เยอะๆ แล้วก็ทิ้งไป” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบมองพิมพ์มาดาเพียงเสี้ยววินาที ย้ำคำพูดแต่ละคำอย่างจงใจพิมพ์มาดา ถึงกับชะงักมือที่กำลังตักอาหาร ใบหน้าซีดเผือดขึ้นมาเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงรัว คำพูดนั้น เขาจงใจพูดถึงเธออย่างแน่นอน! เปรียบเทียบเธอกับมิจฉาชีพที่หลอกผู้ชายรวยๆ! อัครเดชเลิกคิ้วเล็กน้อย“พูดอะไ