ย้อนกลับไปเมื่อวานช่วงเช้ามืด ก่อนที่อัครเดชจะเดินทางมารับพิมพ์มาดาที่บ้าน... บรรยากาศรอบบ้านของพิมพ์ดาวมืดมนและทับถมไปด้วยกลิ่นอายแห่งหายนะอันเงียบงัน ลมหนาวตอนย่ำรุ่งพัดโบกจนผ้าม่านปลิวไสว รถตู้คันใหญ่สีดำทะมึนพุ่งเข้าจอดสนิทที่หน้าบ้านไม้อย่างไร้เสียง เครื่องยนต์ที่ดับลงทิ้งไว้เพียงความวังเวงที่น่าสะพรึงกลัว ในขณะพิมพ์ดาวกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ด้านในห้องน้ำ เธอสะดุ้งโหยงเมื่อดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ผ่านช่องกระจก เธอจำได้ทันทีว่าคนพวกนี้คือลูกน้องของเสี่ยประชา เจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบรายใหญ่ที่สามีของเธอเคยไปยืมเงินของเขามา เธอก้าวเท้าออกมาในสภาพชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูหวานตัวบางเบา ผ้าเนื้อดีเนียนละเอียดที่แนบไปกับผิวกายขาวผ่อง เผยให้เห็นยอดอกชูชันและทรวดทรงอวบอัดสะคราญตาของแม่หม้ายสาวอย่างชัดเจน ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว พวกมันก็ปีนรั้วเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย พิมพ์ดาวรีบเปิดประตูก้าวออกไปเผชิญหน้า นั่นก็เพราะเธอเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกสาวตัวเอง “เล่นปีนรั้วบ้านเข้ามาแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนแจ้งข้อหาบุกรุกหรอก! กลับไปก่อนเถอะ... เสร็จงานศพเมื่อไหร่ ฉันจะเอา
最後更新 : 2026-05-26 閱讀更多