All Chapters of FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Chapter 31 - Chapter 40

113 Chapters

CHAPTER THIRTY

REIGN’S POVKusang bumaling ang mukha ko ng lumagapak sa mukha ko ang palad ni Mama. “Kahit kailan talaga hindi ka nag-iisip eh ‘no?” Nanggagalaiting aniya. “Kung hihiwalayan ko siya, tingin mo? Makakapag stay pa tayo dito sa mansyon?” Mariin niyang hinatak ang buhok ko. “Malamang hindi na ‘di ba? So paano mo pa pakakasalan si Michael? Bobá!” “Ma—”“Tumigil ka na! Hindi ka magiging katulad ko, naiintindihan mo?! At isa pa, kung mag-aasawa ka rin lang naman, pumili ka nang lalaking walang fiancee, at mas mayaman pa sa mga Lucero! Maliwanag?!” Walang ganang tumango na lang ako at tumalikod. “I’m sorry Ma!” bulong ko. Sorry dahil si Michael ang mahal ko at gusto kong makasama habang buhay.Habang umaakyat ako sa hagdan, ramdam ko na may sumusunod sa akin. Pero hindi ako lumingon. Pagdating ko sa itaas ng mansyon, bigla akong hinila ni Michael papasok sa silid ko. Mabilis niyang tinakpan ang bibig ko bago pa ako makagawa ng kahit anong ingay. “Shhh,” bulong niya sa mismong tainga

CHAPTER THIRTY ONE

REIGN’S POV Huminga ako nang malalim. “Proud po. Siyempre. Malaking bagay ang maging bahagi ng pamilyang ito.” Bahagyang dumidiin ang kamay ni Michael sa likod ko. “Single ka ba ngayon, Miss Reign?” Biglang tumahimik ang buong sala. Ramdam ko ang mga camera na nakatutok sa mukha ko. Mariin kong naikuyom ang kamao ko habang saglit na tumingin kay Michael. Bahagya siyang tumango. Ito na siguro ang pagkakataon ko. Bumuka ang bibig ko para sumagot— “Single ang anak ko.” Malamig at kontrolado ang boses ni Daddy. Nakangiti pa rin siya sa camera. “Focused siya sa pamilya at sa responsibilities niya. Hindi pa priority ang romantic distractions.” May ilang reporter na natawa. “Pero paano kung may gustong manligaw sa kanya, Sir?” biro ng isa. Tumayo si Daddy. “Then they go through me,” sagot niya. “At kung sino man ang lalapit, dapat malinaw ang intensyon. We protect our family.” Napilitan akong ngumiti. “Family first,” dagdag ni Daddy. “Lahat ng desisyon—kasama ang puso—pinag-ii

CHAPTER THIRTY TWO

REIGN’S POV “Ikaw ang may problema, Michael. Hindi ako.” Huminga siya nang malalim. “Fine. Then answer me. Bakit ka pumayag maging Lucero?” “Sino bang nagsabing pumayag ako?” balik ko. Tahimik lang siya. “Pagkatapos nating mahuli, dumating si Dad para sa interview. I was shocked, Michael—” “So what now?” putol niya. “Are you happy that you’re now a Lucero?” “No. Michael, hindi mo naiintindihan. I didn’t sign that paper!” mariin kong tanggi. “Liar.” Tumigas ang panga niya. “Nakita ko—at ng buong mundo—na pumirma ka sa papel na ’yon, but you’re still denying it. Oh, come on.” “Exactly!” Halos mapasigaw ako. “Nakita ng lahat na pumirma ako during the interview. But did you actually see the papers?” Umiling lang siya. “Then go and look for it!” Napangiti ako nang mapait. “Kaya ka pala galit na galit.” “No need,” malamig niyang sagot. “Hindi mo na kailangang ipamukha sa ’kin na hindi mo ’ko kayang piliin.” “Michael—” “Let’s break up.” Parang binuhusan ako ng ma

CHAPTER THIRTY THREE

REIGN’S POV “Expecting someone else?” malamig niyang tanong. Ngumiti lang ako nang tipid at tumayo. Ako? Mag-e-expect? Hays… Nakaka-disappoint. Tama siya. Umasa ako na si Michael ang kasama ko, pero hindi. At malabong mangyari ’yon. “Wait!” Hinawakan niya ang braso ko. “Join me for breakfast.” Huminga ako nang malalim. “Close tayo?” sarkastiko kong tanong. “Ganyan ka ba magpasalamat sa lalaking nagligtas sa ’yo?” Napakunot ang noo ko. “Shít,” bulong ko nang maalala ang nangyari sa bar kagabi. “How much?” Napakagat ako sa labi ko. Tama bang alukin ko ng pera ang isang bilyonaryo? Ngumiti siya at tinapik ang braso ko. “I don’t want anything from you. But I need you—” Ibubuka ko pa lang ang bibig ko nang ipatong niya ang daliri niya sa labi ko. “Be my wife.” “Sirauló ka ba?!” sigaw ko. Itinulak ko siya nang bahagya, pero agad niyang kinuha ang mga kamay ko at itinaas. Humakbang siya palapit sa ’kin kaya napaurong ako—hanggang sa dumikit ang likod ko sa malamig

CHAPTER THIRTY FOUR

MICHAEL’S POV “I said get out!” Umalingawngaw ang boses ko sa buong sala. Pero kahit nakalabas na si Reign, hindi pa rin kumakalma ang dibdib ko. Kung ito lang ang paraan para maging maayos ang lahat, gagawin ko. Huwag lang siyang ilayo sa ’kin. Mariin kong naikuyom ang kamao ko. Para ’kong na-trap sa isang sitwasyon na kahit anong piliin ko… masasaktan ako, at ang babaeng pinakamamahal ko. “Babe…” marahan akong hinawakan ni Cassandra sa braso. “You did the right thing.” Hindi ako sumagot. Inalis ko ang kamay niya sa braso ko. “Finish what you’re here for. Then leave.” “But babe—” “You heard me, Cassandra. Let’s not make this harder than it needs to be.” Iyon lang ang nasabi ko at tumalikod na. Hindi na ako lumingon kahit ramdam kong nakatayo pa rin siya sa likod ko. Dire-diretso akong naglakad papunta sa silid ko. Pagpasok ko, agad kong isinara ang pinto. Sumandal ako sandali, pinikit ang mga mata, saka dahan-dahang huminga. Bakit ba naging komplikado ang

CHAPTER THIRTY FIVE

A/N: From this chapter onward, the story is in third-person POV. Narinig ni Reign ang pagtawag sa kanya ni Michael, pero hindi na siya lumingon. Mas binilisan niya ang paghakbang papasok ng mansyon. “Reign, anak!” tawag ng mama niya, pero ni hindi man lang niya ito nilingon. Isinara niya ang pinto nang mas malakas kaysa sa dapat. Napahawak pa nga sa dibdib ang kanyang ina, pati ang ilang katulong dahil sa gulat. “Tanga…” bulong ni Reign habang nakasandal sa pinto. Lumapit siya sa salamin at pinagmasdan ang sarili.Basa ang buhok. Naka-swimsuit. Mukhang kaawa-awa.Napatingin siya sa picture nila ni Michael. Dinampot niya ito at pinagmasdan.“Michael… hanggang ngayon, hindi ko pa rin maintindihan kung bakit bigla kang nagbago. At dahil doon, mas nasasaktan ako,” garalgal na sambit niya.“Kung kailan lang sinasabi mo kung gaano mo ‘ko kamahal… pero ngayon, parang hindi mo na ‘ko kilala,” lumuluhang dagdag ni Reign.Saglit siyang napatingin sa secret door sa pagitan ng kwarto nila.

CHAPTER THIRTY SIX

Tahimik ang paligid. Tanging paghampas ng alon lang ang naririnig. Magkatabi silang nakaupo, pero may distansya pa rin sa pagitan nila. “Kilala mo naman si Cassandra, ‘di ba? Lahat gagawin niya… makuha lang ang gusto niya, kahit may masaktan pa siya,” mababa ang boses ni Michael habang nakatingin sa dagat. Napalingon si Reign sa kanya. “Bakit? Ano ba’ng ginawa niya sa ‘yo? Sinaktan ka ba niya? Tinakot? Tell me!” garalgal na tanong ni Reign. “Kaya ba pumayag kang ituloy ang kasal niyo?” dagdag niya. Hindi sumagot si Michael. Nakatitig lang siya sa malayo. Parang may iniisip na hindi niya masabi. Napansin ni Reign na may kumikislap sa mata nito. Hanggang sa unti-unting pumatak ang luha niya. Napatigil si Reign. “Michael…” Hindi pa rin ito tumingin sa kanya. “Wala siyang ginawa sa ‘kin. Hindi niya ‘ko tinakot. Pinili kong pakasalan siya.” “A-ano?!” Nanikip ang dibdib ni Reign sa narinig. “Dahil ba iniisip mong pumayag akong i-adopt ni Daddy?” Umiling lang siya.

CHAPTER THIRTY SEVEN

Humigpit ang hawak ni Reign sa cellphone.“Umalis ka raw sa mansyon, sabi ng Mama mo?”Malamig ang boses sa kabilang linya. Walang emosyon. Walang pag-aalinlangan.Napatulala si Reign.“D-Dad… ano po kasi—”“Nasaan ka?” mas mariin na ulit.Parang naipit ang boses niya sa lalamunan. Hindi niya alam kung paano sasagutin iyon.Napatingin siya kay Michael. Parang bumalik lahat—yung sinabi nito kagabi… yung takot na pilit niyang tinatago.“Reign.”Mas bumaba ang boses sa kabilang linya.“Sumagot ka.”Napapikit siya. “Nag-outing po kami… ng mga schoolmates ko.”“Schoolmates?! Sinong schoolmates?”Bago pa makasagot si Reign, kinuha na ni Michael ang hawak niyang cellphone at pinindot ang end call.“Don’t mind them, okay?” bulong nito saka siya inabutan ng orange juice.“Michael… umuwi na tayo,” nanginginig niyang sambit.“Si Mama kasi… nag-aalala ako sa kanya,” garalgal na dagdag ni Reign.Nagkatinginan sila.Pareho nilang alam na kailangan na nilang umuwi—pero hindi sila sabay na umalis.

CHAPTER THIRTY EIGHT

Madilim pa ang langit nang tahimik na lumabas ng mansyon sina Reign at Michael. Hawak ni Michael ang kamay niya habang mabilis silang naglalakad palabas ng main gate. Pagdating nila sa labas— Isang SUV ang naghihintay sa kanila. Bumaba ang naka-unipormeng lalaki at pinagbuksan sila ng pinto. “Maayos na ba ang lahat?” malamig na tanong ni Michael sa driver. “Yes, sir.” Ngumiti si Michael at humarap kay Reign. Marahan niyang pinahiran ang luha nito. “Tahan na, baby. Simula ngayon, wala nang makakahadlang sa relasyon natin—hindi si Cassandra, at lalong hindi si Daddy,” bulong niya. Tumango lang si Reign at mahigpit na yumakap kay Michael. “Paano kung magalit si Daddy? Paano kung saktan niya si Mama—” “Baby, hindi mangyayari ’yon, okay? Huwag ka nang mag-isip ng kung ano-ano. Ang mahalaga, magkasama tayo.” “Pero… dapat siguro ipaalam ko kay Mama. Sigurado akong mag-aalala siya!” Agad na dinukot ni Reign ang cellphone sa bulsa at akmang magta-type ng mensahe. “Hindi ba’t sinab

CHAPTER THIRTY NINE

Sa isla— Nakaupo si Reign sa tabing dagat, tahimik na pinapanood ang bawat paghampas ng alon. Mahigpit ang yakap niya sa sarili. “Babalik ka… ’di ba?” mahina niyang bulong. Dalawang araw nang hindi bumabalik si Michael simula nang iwan siya nito sa isla. “At pagbalik mo… kasama mo na si Mama…” Pilit niyang kinukumbinsi ang sarili. Pero sa loob niya— may kumikirot. Pinanghahawakan niya ang mga pangako ni Michael, kahit pakiramdam niya may mali.Hanggang sa tuluyan nang tumulo ang luha niya. “Ma’am…” Napalingon siya. ’Yung lalaking staff kahapon. May bahid ng pag-aalala ang mukha nito. “Kailangan niyo na pong umalis.” Napakunot ang noo ni Reign. “Bakit?” “Darating na po kasi ang boss namin,” sagot nito. “Kapag nakita kayo dito… kami ang mapapahamak.” Nanlamig ang katawan niya. “Pero… wala pa si Michael…” “Pasensya na po, Ma’am…” Napahigpit ang hawak ni Reign sa damit niya. “Baka pwedeng… magtago na lang ako. Kahit sa basement. Promise, hindi ako magpapakita sa kany

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP