All Chapters of อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา: Chapter 91 - Chapter 100

บทที่เจ็ดสิบ องค์หญิงแคว้นสู่ยามพวกชายหนุ่มออกไปล่าสัตว์ ก็เหลือเพียงบรรดาหญิงสาวอยู่ในกระโจมและหาเรื่องบันเทิงใจทำร่วมกัน เต๋อเฟยซึ่งบัดนี้เป็นใหญ่ที่สุดในวังหลัง ให้คนมาเชิญฉันไปร่วมดื่มน้ำชากินขนมท่องบทกลอน แต่ฉันปฏิเสธโดยอ้างว่ารู้สึกปวดท้องจึงไม่อยากขยับตัว ใครจะอยากไปร่วมงานที่ต้องตีสองหน้าเสแสร้งกันอยู่ตลอดเวลาแบบนั้น ถึงแม้ว่าฉันจะเคยเป็นดาราทำการแสดงอยู่บ่อยๆ แต่ก็ทั้งเบื่อทั้งเอียนกับสถานการณ์ที่ต้องใส่หน้ากากทำเป็นหวังดีต่อกันทั้งๆที่ถือมีดพร้อมจะฟันอยู่ข้างหลังตลอดเวลา                ขณะที่นอนกลิ้งเล่นอยู่ในกระโจม ก็ได้ยินเสียงร้องไห้กระซิกๆแผ่วๆมาจากด้านหลัง ฉันค่อยๆย่องออกมาดูเพราะระแวงว่าจะเป็นแผนร้ายของใครหรือเปล่า จนมาเห็นหญิงสาวตัวเล็กที่ฉันจำได้ว่าเห็นยืนอยู่ข้างๆองค์ชายสี่ในลานล่าสัตว์เมื่อเช้า น่าจะเป็นองค์หญิงแคว้นสู่ที่ถูกส่งมาแต่งเป็นชายารองขององค์ชายสี่นั่นเอง นางดูเสียใจ เศร้าใจ และร้องไห้หนักมากแต่ก็พยายามกลั้นเสียงเพราะกลัวค

บทที่เจ็ดสิบสองเด็กแฝด “โอ๊ย....โอ๊ย...” เสียงฉันร้องโวยวายไม่หยุดด้วยความเจ็บปวด โดยไม่อดกลั้นเสียงเอาไว้แต่อย่างใด ก็ฉันเจ็บฉันก็จะร้อง ร้องให้โลกได้ยิน ร้องให้ทุกคนรู้ ร้องอ้อนสามีว่าฉันเจ็บ ฮือ....ทำไมคลอดลูกมันเจ็บขนาดนี้                ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม กว่าเจ้าก้อนแป้งคนแรกจะโดนดึงออกมา ฉันไม่ได้ยินเสียงร้องไห้จึงพยายามผงกหัวขึ้นดู แม่นมตะโกนบอกมาว่าเป็นองค์ชายก่อนจะนำตัวไปล้างและพาออกไปข้างนอก แต่เขาไม่ร้องให้ได้ยินเลยจะเป็นอะไรไหมนะ ฉันคิดขณะเบ่งคนที่สองที่หลุดออกมาง่ายดายกว่าคนแรก                เสียงร้องไห้เบาๆดังออกมา ขณะที่แม่นมตะโกนว่าเป็นองค์หญิง ถึงตอนนี้ฉันหมดแรงนอนหลับพับไปโดยไม่รับรู้อะไรอีก                 ตื่นมาอีกทีฟ้าก็มืดแล้ว ก

บทที่เจ็ดสิบสาม ผลิตก้อนแป้งที่สาม               ส่วนฉันผู้ที่ลูกไม่ใส่ใจ นั่งมองลูกน้อยสองคนเกาะติดชายคนอื่นอย่างน้อยใจ               ไม่ได้การล่ะ สงสัยต้องผลิตคนที่สามมาเป็นของตัวเองซะแล้วฉันสบโอกาสชวนสามีหนุ่มออกไปพักผ่อนโดยทิ้งลูกน้อยไว้กับชายหนุ่มผู้ดูแลทั้งสองคนพวกเราขี่ม้าออกไปเที่ยวเล่นกันเหมือนยามที่ยังไม่มีเด็กน้อย ตอนนี้การระมัดระวังตัวน้อยลงกว่าเดิมมาก ฉันกับท่านอ๋องจึงขี่ม้าออกมากันเพียงสองคน“ท่านพี่เราแวะเล่นน้ำกันดีหรือไม่เพคะ” ฉันชวนสามีสุดหล่อเล่นน้ำในแม่น้ำที่ไหลเอื่อยอยู่ข้างทางพวกเราเล่นน้ำจนเปียกปอนเหมือนเด็กน้อย คลุกเคล้าคลอเคลียกันจนไฟลุกพรึบ ก่อนจะชวนกันไปบรรเลงเพลงรักต่อที่กระท่อมข้างแม่น้ำ  ชายหนุ่มยังคงทรงพลังเร่าร้อน อาจจะเนื่องด้วยห่างเหินไปนานเพราะมีเด็กน้อยสองคนเข้ามาวุ่นวาย และมีเรื่องงานที่ยุ่งเหยิงจนเหนื่อยอ่อนไม่มีเวลาเติมพลังรัก พวกเราจึงใช้เวลาด้

ตอนพิเศษหนึ่ง ความรู้สึกของอ๋องชิงหนานข้าตะลึงมองทรวงอิ่มนั้นพลางนึกถึงวันที่นางเมาแล้วได้ลูบคลำสองเต้าทรวงอยู่เนิ่นนานสองมือยกขึ้นสัมผัสทรวงอกอิ่มที่ข้าเฝ้าฝันถึงอยู่ทุกคืน เต้าทรวงของนางอิ่มเอิบใหญ่โตเกินเรือนร่างบางยิ่งนัก ยิ่งลูบไล้ยิ่งคลึงเคล้นก็ยิ่งเพลินเพลินจนต้องขยับร่างขึ้นมาบนเตียงเพื่อให้ถนัดขึ้นนางเปลี่ยนเสียงร้องครางด้วยความทรมาน เป็นเสียงพึมพำด้วยอารมณ์ที่แปรเปลี่ยน ข้ามองว่านางมีอาการที่ดีขึ้นจึงคิดเพียงให้นางสบายกายด้วยอารมณ์ที่สุขสม “อืม...อือ...” เสียงครางแผ่วพร้อมการบิดร่างน้อยๆ ช่างยั่วเย้าให้ข้าฟอนเฟ้นสองเต้าทรวงหน่วงเน้นขึ้น มือเรียวขยับไปขยี้ยอดปทุมที่ตั้งชูชันสู้มือยิ่งนัก ข้าบดขยี้คลึงเคล้าอย่างย่ามใจเพราะนางเพียงบิดกายเร่าแต่ไม่ร้องครางทรมานจากความร้อนและพิษไข้อีกข้าอ้าปากเลียตุ่มปทุมแข็งที่อยู่ตรงหน้า ลิ้นเย็นโลมไล้หยอกเย้าจนนางร้องครวญครางดังขึ้น ข้าเงยหน้าดูสีหน้าของนางที่ส่อถึงอารมณ์ที่พุ่งขึ้น ขณะที่ความร้อนในกายกลับลดลงข้าไล้ลิ้นเย็นลงจนถึงหน้าท้

ตอนพิเศษสามข้างหน้าต่าง              จังหวะที่เขาเงยหน้าเพื่อเปลี่ยนท่าทางก็สบเข้ากับดวงตาตื่นตระหนกของฉันเข้าอย่างจัง                เขาผงะลุกขึ้นจากร่างเปลือยของฉันเหมือนโดนของร้อน สีหน้ามองไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร                ยามนี้ฉันลังเลใจว่าจะทำอย่างไรดี สุดท้ายก็ตัดสินใจหาความสุขอย่างไม่สนใจใคร                “ทำต่อดีหรือไม่เพคะ” ฉันเอ่ยเชิญชวนด้วยสายตายั่วเย้า                “หม่อมฉันอยากรู้สึกดีด้วยตนเองไม่ใช่ในฝัน” ฉันลูบไล้ทรวงอกสวยยั่วยวนจนได้ยินเสียงเขากัดฟันรุนแรง        &n