อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา

อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา

last updateHuling Na-update : 2026-03-12
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
104Mga Kabanata
3.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา วันว่างว่างของหญิงใหญ่ เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกหลายคน ชีวิตท่ามกลางหนุ่มๆที่พัวพัน จะเข้ามาช่วยหรือทำให้ชีวิตพัง เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกสามคน เอ๊ะ...หรืออีกหลายๆคน ชายหนุ่มคนแรก เพื่อนรักวัยเด็ก ที่เคยสัญญาว่าจะแต่งงานกัน ชายหนุ่มคนที่สอง องค์ชายหนุ่มน้อยที่เป็นเพื่อนคนเดียวในวังหลวง ชายหนุ่มคนที่สาม หัวหน้าพรรคชื่อดังที่เข้ามาพัวพันกันอย่างไรก็ไม่รู้ได้ นางฟื้นขึ้นมาด้วยอาการสูญสิ้นความจำ ชีวิตอยู่ท่ามกลางหนุ่มๆที่เข้ามาช่วยหรือเข้ามาทำให้ชีวิตพัง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการ ตัวละคร ชื่อแคว้นและสถานที่ไม่มีอยู่จริง หากเรื่องเล่าจากฝั่งนางเอกจะใช้ภาษาปัจจุบัน นอกจากนั้นจึงจะเป็นภาษาจีนโบราณ แนวเรื่องนางเอกเป็นสาวงามล่มเมืองกับผู้ชายงานดีที่เข้ามาพัวพันหลายคน ไม่มีดราม่าหนักหน่วง เดินเรื่องเร็ว จบดีมีฉากNCบ้างค่ะ

view more

Kabanata 1

แนะนำตัวละคร

Avery’s POV

Tonight was the night of the Blue Moon. It was more than any regular full moon; it was the one night of the year where the moonlight was strongest, the Moon Goddess’s magic most potent in the air. Many mates found each other on nights like this.

According to legend, those without fated mates could create a fated bond by sharing their intimacy under the Blue Moon’s light. Even wolfless like me could create a bond in this way.

And tonight, my boyfriend, Ryan, and I, planned to do exactly that.

Tonight, I was finally going to give him my virginity—and when we woke in the morning, our bond would finally be there, after too long without it.

The party was in full swing already, and the clock hadn’t even struck midnight. The grass just behind the Alpha House of Silvermoon, my home pack, was awash with golden light from the bonfire flickering at the center.

Wolves danced around the flames, howling into the night air, drinks sloshing out of cups and the smell of roasted meats filling the space. It was the kind of party that would go until the sun came up, perhaps longer. The kind of party where everyone let loose without reservations or judgment.

I stood at the edge of it all, twisting my hands into the thin fabric of the dress I’d made just for tonight—a summery blue cotton embroidered with silver thread around the hem, plain compared to the other she-wolves—watching the moon climb higher into the sky. It was enormous and full, already bright despite half of it still being hidden behind the horizon, casting a pale light across the faces of my packmates.

“Still alone, Avery?” a voice cooed from a table nearby, followed by a chorus of giggles. “I guess your Alpha has other plans tonight.”

I lifted my chin and looked away, pretending I hadn’t heard her. Juniper Davies had been a thorn in my side since childhood, when she was the first in our training class to realize that I didn’t have a wolf like the rest of them.

Since I couldn’t shift, and I was weaker than the other children, Juniper took it upon herself to torment me every chance she had. It only got worse when I started dating Ryan, the Alpha heir to Silvermoon.

As a wolfless, my relationship with Ryan was not celebrated, but frowned upon. I was often accused of being his mistress, a temporary fling before he found his true mate and a suitable Luna—the woman who would stand beside him, leading the pack together. The other she-wolves in the pack only ever saw me as a begrudging obstacle in their way to becoming the Alpha’s mate.

But Ryan didn’t see me that way. He loved me, he said so himself, and tonight, we were going to become so much more than boyfriend and girlfriend.

And maybe, just maybe, once our bond solidified under the Moon Goddess’s embrace, my wolf would finally emerge. Eighteen years of being an outcast in my own pack, viewed as a nuisance even to my father, would finally be over.

The moon slid a little higher. It was almost time. I smoothed my hands over my dress and began moving toward the forest path, which led to the clearing where wolves marked each other on nights like this.

Juniper scoffed behind me. “It won’t work, Avery,” she called after me. “You’re only playing dress-up as the future Luna. You’ll never be her.”

My throat tightened, but I kept walking, ignoring the chorus of laughter that followed me.

“Don’t listen to her.” My stepsister, Zara, fell into step beside me. “Here.” She pressed a cup of mulled cider into my hand.

I paused, glancing warily into the cup, then up at my stepsister. Zara’s smile was sweet, her deep blue eyes glittering as she looked at me. She’d always just barely tolerated me at best, and hated me at worst.

“Don’t worry,” she laughed, squeezing my shoulder. “It’s not poisoned.” She took a sip of her own drink just to prove it. “Besides, you look like you need it. Tonight is a special night, isn’t it?”

I nodded slowly, swirling the drink around in my cup before taking a sip. It was warm and sweet and went down easily. “Thanks,” I said. “I’m supposed to meet Ryan soon.”

Zara’s smile stretched further. “You’ve got the lingerie on?”

My cheeks flushed, but I nodded. I’d painstakingly picked out a set of lacy lingerie from the local shop that weekend. It had taken two weeks’ worth of wages from my job at the Omega House to afford it, but it felt worth it, if it would mean Ryan looking at me in the way I thought he might.

“Good.” Zara was grinning now, perfect white teeth flashing in the light as the moon climbed higher behind her. “You’ll do great. And hey—maybe tomorrow, you won’t just have a mate, but a wolf, too.”

Juniper laughed so loudly behind her that my face flamed.

“Go.” Zara gave me a nudge toward the path, making me stumble a little over the hem of my dress. “And drink all of that beforehand. It’ll help loosen you up.”

It was nearly midnight now, just ten minutes until I was supposed to meet Ryan. I hurried down the path, not looking back. I didn’t need to; I knew Juniper would be smirking at me, and probably Zara, too. Neither of them thought tonight would mean anything. No one did. But come morning, they would all be proven wrong.

I had finished the rest of my drink by the time I arrived in the clearing. A large boulder sat directly in the center, flat on top, often used by the pack priests for rituals and mating ceremonies. Tonight, the stone was cool and surrounded by flickering candles.

Setting my empty cup aside, I shucked off my dress, my skin prickling in the cool night air, and sat on the rock. I tried crossing my legs a few different ways, adjusting my hair over my shoulder, and finally settled back on my palms, watching the pathway.

The drink began to make my head swim already, but I shook it off and focused on the path. My heart thudded wildly. Two minutes until midnight. Soon, Ryan would be here, and our bond would finally be complete.

Two minutes passed.

My vision blurred a little, the path turning into two in front of me. I blinked, rubbing my eyes, and sat up a little straighter.

Five minutes passed.

Where was Ryan? He should have been here by now; he was never late to anything.

When ten minutes passed and he never arrived, I began to worry that perhaps something had held him up, and tonight wouldn’t be the night after all. My heart sank—but then—

Snap.

I sat bolt upright, smiling, even as my vision blurred more and my skin felt hot. “Ryan?” I called out. My tongue felt thick and heavy in my mouth, but I didn’t care. My Alpha was here—

“Well, well. What do we have here?” a gruff voice echoed through the clearing.

“A little present waiting for us, with a bow on top and everything,” another low voice called out.

Everything stopped.

I turned slowly as two figures emerged from the shadows. Rogues—I could tell immediately from their acrid scents in the air, their torn clothes, their scruffy beards and most of all, that hungry look in their eyes.

Before I could even open my mouth to scream, they were on me. Spots danced across my vision as rough hands grabbed my arms and legs, pinning me to the stone with ease. Someone flipped me over, my cheek slamming into the rock. I bucked my hips, but it was no use; two males, perhaps three, were holding me down. I felt a finger slide down my panties, right down the center, where I’d never let any man touch me before.

“P-Please, no—”

“I think she’s a virgin,” one of the rogues said, hot breath spraying across the back of my neck. “Even better.”

“Hold her down,” another grunted. “I get to go first.”

“She’s wet already.”

“Little whore.”

Tears slipped down my cheeks, one after the other. My body felt weak and hot, my senses fading to a dull, distant hum as an unwanted sensation of pleasure washed over me. I opened my mouth, tried to scream, but it was no use. The sound died in my throat before it became anything.

“Ryan.” I squeezed my eyes shut and whispered his name like a prayer. “Ryan… Please…”

“Let go of her!”

A low voice rang across the clearing, and my eyes shot open as an Alpha presence filled the space.
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
104 Kabanata
แนะนำตัวละคร
อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายาวันว่างว่างของหญิงใหญ่เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกหลายคนชีวิตท่ามกลางหนุ่มๆที่พัวพัน จะเข้ามาช่วยหรือทำให้ชีวิตพัง-----------------------------------------------------เมื่อดาราสาวโดนยมทูตเก็บวิญญาณผิดพลาด จนต้องมาอยู่ในร่างของชายาผู้ไม่เป็นที่ต้องการของสามี แต่กลับเป็นที่ต้องการของชายหนุ่มงานดีอีกสามคน เอ๊ะ...หรืออีกหลายๆคนชายหนุ่มคนแรก เพื่อนรักวัยเด็ก ที่เคยสัญญาว่าจะแต่งงานกันชายหนุ่มคนที่สอง องค์ชายหนุ่มน้อยที่เป็นเพื่อนคนเดียวในวังหลวงชายหนุ่มคนที่สาม หัวหน้าพรรคชื่อดังที่เข้ามาพัวพันกันอย่างไรก็ไม่รู้ได้นางฟื้นขึ้นมาด้วยอาการสูญสิ้นความจำ ชีวิตอยู่ท่ามกลางหนุ่มๆที่เข้ามาช่วยหรือเข้ามาทำให้ชีวิตพัง--------------------------------------------------------แนะนำตัวละครหยาดฟ้า ดาราสาวชื่อดัง มักรับบทบาทการแสดงเป็นนางเอกนักบู๊ อายุ30ปีฟางหรูหนิง หลานสาวของฮองเฮา บุตรสาวของแม่ทัพฟาง ชายาของอ๋องชิงหนานจ้าวชิงหลง น้องชายของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ดำรง
Magbasa pa
บทที่หนึ่ง เป็นดารา
บทที่หนึ่งเป็นดารา“คัท”เสียงตะโกนดังจากผู้ช่วยผู้กำกับราวกับเสียงสวรรค์ ฉันที่กลิ้งขลุกฝุ่นอยู่รีบลุกขึ้นจากพื้น ใช้มือปัดตามเนื้อตามตัวขณะเดินไปหาผู้กำกับใหญ่“คุณฟ้า ฉากนี้เล่นได้ดีมาก” ผู้กำกับเอ่ยชม ฉันยิ้มนิดๆขณะเอ่ยขอบคุณ“เดี๋ยวเปลี่ยนชุดแล้วถ่ายฉากขี่ม้าต่อเลย” ผู้ช่วยหันมามองฉัน พยักหน้าให้เดินตามเข้าไปเปลี่ยนชุดในกระโจมที่ตั้งเรียงกันเป็นแนวฉันชื่อ ‘หยาดฟ้า’เป็นดาราที่แม้อายุถึง30ปีแล้วแต่ยังมีชื่อเสียงโด่งดัง ฉันเข้าวงการมาตั้งแต่ยังอยู่ในวัยใส เริ่มเล่นละครเรื่องแรกแนววัยเรียนวุ่นรัก ก่อนจะเปลี่ยนแนวมาเรื่อยตามอายุที่เพิ่มขึ้น ทั้งละครรักโรแมนติก ดราม่าตบจูบ ครอบครัวว้าวุ่น แต่เรื่องที่ทำให้ชื่อเสียงของฉันโด่งดังจนได้รับรางวัลกลับเป็นแนวบู๊ล้างผลาญ หลังจากนั้นฉันก็ได้รับการเสนอบทบู๊ต่อมาอีกหลายเรื่อง รวมถึงเรื่องที่กำลังถ่ายทำในตอนนี้ด้วย“เรียบร้อยแล้วค่ะ พี่ต่อ” ฉันก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าของผู้กำกับใหญ่เพื่อเตรียมตัวถ่ายทำฉากต่อไป“เอาล่ะ ฉากนี้เป็นตอนที่นางเอกขี่ม้าหนีคนร้าย ‘ฟ้า’ ขี่ม้าวนไปเรื่อยๆเดี๋ยวกล้องจะวิ่งตาม ส่วนสีหน้าใกล้ๆเดี๋ยวเราไปถ่ายในสตูแล้วมาตัดต่อใส่เ
Magbasa pa
บทที่หนึ่ง เป็นดารา2
บทที่หนึ่ง เป็นดารายมทูตเบนทำหน้ายุ่งยากใจ หันมามองสีหน้าที่ยังมึนงงของฉัน“เป็นถึงดาราดัง ทำไมสวดแค่สามวันแล้วรีบเผาเลยล่ะ” เสียงซุบซิบนินทาจากแขกที่มาร่วมงานดังขึ้นข้างๆฉันรีบพุ่งตัวลอยไปฟังใกล้ๆ“ก็พ่อแม่นางอยู่ต่างประเทศ ต่างคนต่างมีลูกใหม่กันแล้ว ไม่มีใครยอมบินมาจัดงาน ปล่อยให้พวกเราจัดการกันเอง ผู้ชายทั้งหลายของนางก็หลบหน้าหลบตาไม่อยากแสดงตัว ทีมงานละครก็กำลังโดนตำรวจสอบสวนสาเหตุการตายกันอยู่ ทุกคนต่างไม่มีเวลา ก็เลยรีบสวดรีบเผาให้เสร็จๆไป” ทีมงานละครคนหนึ่งที่ฉันคุ้นหน้าตอบไขข้อข้องใจ“ทั้งพ่อ ทั้งแม่ ไม่มีใครสนใจฉันเลยหรือนี่” ฉันก้มหน้าน้ำตารื้นไหลด้วยความเศร้าใจ ใช่แล้ว พ่อกับแม่แยกทางกันตั้งแต่ฉันเพิ่งอายุ17ปี พ่อย้ายไปอยู่ออสเตรเลียมีครอบครัวและลูกใหม่ที่นั่น2คน ส่วนแม่ย้ายไปอยู่อเมริกากับสามีตาน้ำข้าว มีลูกใหม่อีก2คน ฉันจึงอยู่ที่นี่คนเดียว ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวด้วยอาชีพนักแสดงซึ่งหาเพื่อนแท้ได้ยาก แม้แต่ชายหนุ่มที่เคยคบหาก็ไม่มีใครมาช่วยจัดงานให้ฉัน“เจ้าไม่ต้องร้องไห้ แม้ร่างของเจ้าจะเผาไหม้ไปแล้ว แต่ข้ามีหนทางมาเสนอ” เสียงยมทูตมีอายุซึ่งโผล่มาปรากฏกายอยู่เค
Magbasa pa
เจ้าจะได้ตามที่เลือก
บทที่หนึ่ง ฉันคิดก่อนจะตัดสินใจ“ได้ ฉันยินยอม แต่...” ฉันยื่นข้อเสนออย่างมีเงื่อนไข“ยมทูตท่านนี้ทำผิด ต้องคอยดูแลและทำตามที่ฉันร้องขอ ได้หรือเปล่า” ฉันชี้ไปทางยมทูตหน้าอ่อนที่ยังยืนทำหน้าบิดเบี้ยวอยู่ด้านข้าง“เจ้าร้องขอมากเกินไป” ยมทูตหน้าอ่อนตอบทันที“ข้าไม่สามารถทำตามที่เจ้าร้องขอได้ แต่ข้าจะหาเวลามาดูแลเจ้า หากมีสิ่งใดที่พอจะช่วยเหลือได้ข้าจะพยายาม”“ได้” ฉันตอบตกลงทันที เพราะคิดอยู่แล้วว่าร้องขอมากไป แค่ได้แกล้งยมทูตหน้าเบี้ยวคนนี้สักนิด ฉันก็ดีใจแล้วโทษฐานนำวิญญาณฉันผิดจนฉันต้องกลายมาเป็นใครก็ไม่รู้!“ถ้าเช่นนั้น เจ้าเข้าไปในร่างของหญิงสาวนางนี้ได้เลย รุ่งขึ้นเจ้าจะตื่นมาเป็นนาง” ยมทูตมีอายุรีบสรุปฉันก้าวเข้าไปยังร่างที่นอนคว่ำหน้าบนเตียงช้าๆ“อ้อ...เกือบลืม มีกฎข้อหนึ่งที่ข้าสามารถอนุญาตให้เจ้าเลือกได้ ปกติเมื่อเจ้าเป็นนางแล้ว เจ้าจะต้องลืมความทรงจำในร่างที่แล้วและเหลือเพียงความทรงจำของหญิงสาวนางนี้เท่านั้น แต่ข้าให้เจ้าเลือกได้ว่า เจ้าจะใช้ชีวิตในร่างนี้ด้วยความทรงจำของนาง หรือเจ้าจะเก็บความทรงจำเดิมของเจ้าเอาไว้ แต่หากเจ้าเก็บความทรงจำเดิมไว้ ร่างนี้ก็จะสูญเสียความทรงจำท
Magbasa pa
บทที่สอง เป็นชายา
บทที่สอง เป็นชายา“ช่วยด้วย...กรี๊ด...ตามหมอเร็ว... คุณหนู... พระชายา..เร็วเข้า...“ เสียงร้องตะโกนโวยวายดังขึ้นในตำหนักของอ๋องชิงหนานตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง พร้อมกลุ่มคนที่วิ่งสับสนวุ่นวายอยู่ในห้องหอของพระชายาที่เพิ่งแต่งเข้ามาฉันรู้สึกตัวได้สักพักแล้ว แต่ยังนอนนิ่งเฉยฟังเสียงความอลหม่านเพราะต้องการเก็บข้อมูล ความทรงจำในร่างนี้ตอนนี้ว่างเปล่ามาก ฉันจำไม่ได้แม้กระทั่งว่าร่างนี้ชื่ออะไร“ท่านหมอ เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”“พระชายากินสิ่งใดเข้าไป พวกข้ายังไม่สามารถตรวจสอบได้ ตอนนี้พบเพียงร่างกายอ่อนเพลียแต่ไม่คล้ายถูกพิษ เจ้าต้มยาให้พระชายาดื่มสักไม่กี่วันน่าจะดีขึ้น” เสียงชายสูงอายุคนหนึ่งตอบมาเบาๆหลังจากนั้นก็มีเสียงคนเดินออกไปจากห้องฉันค่อยๆลืมตามองรอบห้องช้าๆ“คุณหนู...พระชายา...ท่านฟื้นแล้ว” สาวน้อยคนเดิมวิ่งมาจับมือฉันอย่างดีใจ“บ่าวคิดว่า...ฮือ ฮือ ฮือ” พูดไปปาดน้ำตาไปอย่างน่าสงสารฉันคิดถึงตอนแสดงละครเรื่องหนึ่งที่เล่นเป็นคนความจำเสื่อม จึงพยายามแสดงสีหน้าเฉยชาออกมา ก่อนจะเอ่ยถามแบบไม่รู้จักกัน“เจ้าเป็นใคร”สาวน้อยเงยหน้ามองฉันอย่างพิจารณา “คุณหนู บ่าว...อันอันอย่างไรเล่าเจ้าคะ”“อ
Magbasa pa
บทที่สอง เป็นชายา2
บทที่สอง เป็นชายาฉันเริ่มเห็นภาพเล่ห์กลในการจับผู้ชายสมัยนี้“เมื่อวานเป็นพิธีสมรสของคุณหนูเจ้าค่ะ แต่เมื่อคืนท่านอ๋องไปอยู่ที่เรือนของอนุจินทั้งคืนไม่ได้มาที่ห้องหอนี้เลย บ่าวเห็นคุณหนูนอนร้องไห้อีกทั้งยังดื่มยาชามนั้นลงไปจึงเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องไม่กล้าจากไปไหน จนกระทั่งเมื่อเช้านี้เจ้าค่ะ” บ่าวน้อยเล่ามาถึงตอนนี้ก็เอ่ยถาม“ยาชามนั้นคือสิ่งใดเจ้าคะ”ฉันมองหน้าสงสัยของบ่าวน้อย ก่อนจะตอบด้วยคำพูดที่คิดว่าน่าจะต้องใช้ไปอีกนาน“ข้าไม่รู้ ข้าจำไม่ได้”สาวน้อยอีกนางที่เห็นเมื่อเช้าเดินถือชามยาเข้ามา “พระชายา ดื่มยานะเพคะ”อันอันเข้ามาช่วยประคองฉันลุกขึ้น ขณะแนะนำสาวน้อยอีกนาง“พี่ผิงอันเจ้าค่ะคุณหนู พี่ผิงอันเป็นนางกำนัลที่ฮองเฮาส่งให้มารับใช้ข้างกายคุณหนูตั้งแต่สามปีที่แล้ว พวกเราอยู่ในวังกันสามคนมาโดยตลอดเจ้าค่ะ”ฉันหันไปมองหน้าผิงอันอืม..ดูมีความเรียบร้อยนุ่มนวลกว่าอันอันอยู่มากสมกับเป็นนางกำนัลในวัง“หม่อมฉันส่งข่าวไปแจ้งฮองเฮาและท่านอ๋องแล้วนะเพคะ อีกสักครู่ฮองเฮาจะส่งหมอหลวงมาตรวจอีกครา”ฉันพยักหน้า เอาสิ ตรวจให้แน่ใจว่าฉันจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆหลังจากส่งหมอหลวงอีกหลายชุดเข้ามาตรวจ ท
Magbasa pa
บทที่สาม สูญสิ้นความจำ
บทที่สาม สูญสิ้นความจำได้เวลาสำรวจเรือนร่างของฟางหรูหนิงอย่างจริงจังหญิงสาวนางนี้มีรูปร่างที่สมส่วนงดงามสมวัยสาว ทรวงอกอิ่มเต่งตึงใหญ่พอตัว เอวคอดกิ่วเล็กบางรับกับหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน แขนขาเล็กเรียว ผิวกายขาวนวลเนียนละเอียดนุ่มลื่นจนฉันอดจะลูบหลายรอบด้วยความชื่นชมเมื่อก้มลงเพ่งมองใบหน้าในน้ำ เมื่อคืนฉันมองเห็นเพียงแวบก็รู้สึกได้ว่าร่างนี้มีใบหน้าที่สวยงามมาก แต่เมื่อมีเวลาได้มองชัดๆ ใบหน้าที่สะท้อนมาช่างสมบูรณ์แบบ นางมีใบหน้าที่งดงามน่าหลงใหลเปี่ยมเสน่ห์ของสตรีเพศ ดวงตากลมโตแวววาวรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากแดงยามแย้มยิ้มช่างดูเย้ายวนเรียกว่างามล่มเมืองก็คงไม่เกินจริงงามขนาดนี้ อ๋องชิงหนานยังกล้าปฏิเสธได้ ชักอยากเห็นหน้าอีตาอ๋องนี่เสียแล้วอันอันเข้ามาช่วยฉันแต่งตัวก่อนจะพยุงเดินออกมาด้านนอกห้องหอฉันหันมองโดยรอบ ตำหนักแห่งนี้ใหญ่โตเสียงจริง ผู้คนเดินกันอย่างมีระเบียบทั้งทหาร นางกำนัลและข้ารับใช้ แต่ไม่มีใครกล้าเดินมาเฉียดใกล้พวกเราสามคน“พวกเราจะไปที่ใดกันหรือ” ฉัน
Magbasa pa
บทที่สี่ เพื่อนเล่นวัยเด็ก
บทที่สี่ เพื่อนเล่นวัยเด็ก ชายหนุ่มหน้าสลดลงเมื่อเห็นสีหน้านั้นของฉัน ก่อนที่จะปรับเปลี่ยนท่าที“ไม่เป็นไร พวกเรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ข้าจะช่วยเจ้าฟื้นคืนความทรงจำเอง”วันรุ่งขึ้น ไป่ฮั่วถิงที่นัดจะมารับไปฟื้นความจำมารอฉันด้วยชุดสีน้ำเงินสดใสซึ่งดูหล่อกว่าชุดหมอหลวงที่ดูแก่กว่าวัยแบบเมื่อวานมากนักเขาพาฉันนั่งรถม้าเข้าเมืองจนมาหยุดอยู่ที่หน้าจวนใหญ่หลังหนึ่ง แล้วจึงจูงมือฉันเดินอ้อมไปด้านหลัง“ที่นี่คือจวนสกุลไป่ ท่านพ่อของข้าคือราชครูขององค์ชายใหญ่และองค์ชายรอง ลูกพี่ลูกน้องของเจ้า” ชายหนุ่มเริ่มเล่าเรื่องราว“อ้อ...ข้าลืมไป เจ้าจำไม่ได้ องค์ชายใหญ่และองค์ชายรองคือบุตรของฮองเฮาซึ่งเป็นท่านอาหญิงของเจ้า จึงเป็นลูกผู้พี่ของเจ้า”“ข้าเป็นบุตรชายคนเล็กของท่านพ่อ จึงค่อนข้างซุกซน ตอนที่พวกเราพบกันข้ากำลังปีนกำแพงเพื่อเก็บผลทับทิมของบ้านเจ้า ได้ยินเสียงร้องไห้ดังออกมาจากมุมกำแพง ข้าสงสัยจึงกระโดดลงไปทางฝั่งบ้านของเจ้า แล้วก็พบเด็กน้อยคนหนึ่ง
Magbasa pa
บทที่ห้า คุณหนูรอง
บทที่ห้าคุณหนูรองฉันรีบปรับสายตาให้เปล่งประกายน้อยลง ก่อนจะเงยหน้าอย่างสงสัย“พวกเราสัญญากันที่ใต้ต้นทับทิมนี้ ว่าเมื่อพ่อของเจ้ากลับมาจากชายแดนและเจ้าออกจากวังแล้ว พวกเราจะแต่งงานกัน”“หา!” ฉันสะดุ้งในใจ และคงแสดงออกทางสีหน้ามากไปหน่อย ชายหนุ่มจึงเดินเข้ามาจูงมือฉันเดินไปหยุดที่ใต้ต้นทับทิมต้นใหญ่“เจ้าตอบรับคำสัญญาของพวกเรา เมื่อสามปีก่อน” ไป่ฮั่วถิงยืนยัน“เจ้าจำไม่ได้แม้เพียงนิดหรือ”ฉันเริ่มสับสนกับข้อมูลที่ได้ ฟางหรูหนิงสัญญาว่าจะแต่งงานกับไป่ฮั่วถิงเมื่อออกจากวัง แต่เมื่อเข้าวังกลับวิ่งไล่ตามอ๋องชิงหนาน แล้วก็วางแผนเล่ห์กลจนได้แต่งงาน                ร่างนี้รักชอบใครกันแน่                การสัญญานั้นมาจากใจจริงหรือเป็นเพียงสัญญาวัยเด็ก       
Magbasa pa
บทที่หก องค์ชายสี่
บทที่หก องค์ชายสี่ก่อนนอนฉันเริ่มคิดถึงชีวิตที่แล้วของฉัน’หยาดฟ้า’ นางเอกชื่อดังที่อายุ30แล้วแต่ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน ความจริงก็มีชายหนุ่มมาขายขนมจีบฉันอยู่หลายคน แต่ที่เข้ารอบและฉันยอมไปไหนมาไหนออกสื่อด้วยมีเพียงสองคนเท่านั้น คนที่หนึ่งคือไฮโซหนุ่มใหญ่พ่อรวยเจ้าของกิจการใหญ่โต ถึงแม้หน้าตาจะไม่จัดว่าดีนักแต่ความเป็นสายเปย์ก็ทดแทนกันได้ ถ้าไม่ติดว่าเขาเจ้าชู้มากเกินไปฉันคงได้แต่งงานกับหนุ่มคนนี้ไปนานแล้ว คนที่สองคือดาราหนุ่มรุ่นน้อง จากคู่จิ้นในจอนานๆไปก็เริ่มกลายเป็นคู่จริงนอกจอ พวกเราคุยกันได้ทุกเรื่องนิสัยเข้ากันได้ทุกอย่าง มีความชอบที่คล้ายกัน แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มเพิ่งจะโด่งดังไม่นานจึงยังอยากโลดแล่นให้แฟนคลับได้ติดตามแบบไม่มีคู่จริงให้วุ่นวาย                ฉันจึงยังครองชีวิตโสดจนกระทั่งมายังโลกใบนี้ ซึ่งฉันเพิ่งจะรู้ว่ามีชายหนุ่มมาพัวพันอยู่สองคน คนแรกคืออ๋องชิงหนาน สามีที่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้า และถิงเกอเกอ เพื่อนรักวัยเด็กที่แสนด
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status