อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

บทที่สี่สิบหก เชื่อพี่ได้ไหม“ท่านได้ส่งข่าวใดกลับเมืองหลวงแล้วบ้าง” ฉันลองหยั่งเชิง“วางใจเถอะเสี่ยวหนิง ข้าไม่ได้ส่งข่าวใดออกไปทั้งสิ้น สำหรับครอบครัว ข้าเพียงแจ้งว่าสบายดีเท่านั้น”“หากฮองเฮาสั่งการใดมา ท่านต้องทำตามหรือไม่” คราวนี้ฉันถามตรง“ข้าไม่เคยทำตามคำสั่งของนางหากข้าไม่ต้องการทำ”ไป่ฮั่วถิงตอบตรงเช่นกัน“เจ้าไม่ต้องกังวลเสี่ยวหนิง ข้าพอจะรู้ว่ามีเรื่องบางอย่างระหว่างเจ้ากับฟางฮองเฮา ชีวิตความเป็นอยู่ที่ตำหนักของเจ้าไม่ได้ดีอย่างที่ตาเห็น นางไม่ได้หวังดีกับเจ้าอย่างแท้จริง เรื่องครานี้บางทีอาจจะมีนางอยู่เบื้องหลัง ดังนั้น ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า ไม่ฟังคำสั่งของผู้ใดทั้งสิ้น”อยู่ๆไป่ฮั่วถิงก็ขยับมาใกล้ จับมือฉันขึ้นมาช้าๆ“เจ้าเชื่อถิงเกอเกอคนนี้เถอะนะ ไม่ว่าอย่างไรถิงเกอเกอยังคงห่วงใยและหวังดีกับเจ้าเสมอ หากมีสิ่งใดที่ข้าทำเพื่อเจ้าได้ ข้าจะไม่ลังเลเลยแม้แต่ชีวิต” เขาบีบมือฉันแน่นขึ้นเหมือนจะสัญญา

บทที่สี่สิบแปด ภาพจำขององค์ชายสี่“พวกเรานั่งดูดาวที่นี่กันได้ทั้งคืน ไม่มีผู้ใดมารบกวนเราแน่นอน องครักษ์กระจายตัวไปโดยรอบแล้ว” เสียงพูดกระเส่า พร้อมแรงโอบรัดที่แน่นขึ้นขณะหมุนตัวฉันให้หันหน้ามาสบตาหวานฉ่ำ“พี่นำผ้าห่มนุ่มมาด้วยพวกเราห่มผ้านอนดูดาวกันเถอะ”ช่างเป็นการเตรียมตัวที่ดีเสียจริงนะท่านอ๋อง คืนนี้ฉันจึงได้นอนเปลือยกายดูดาวด้วยบรรยากาศเร่าร้อนและตื่นเต้นจนลืมไปเลยว่าพวกเราอยู่กลางเมือง ฉันกลับมานอนที่เตียงตั้งแต่ตอนไหนก็จำไม่ได้  รู้เพียงว่าความอบอุ่นจากเรือนกายของท่านอ๋องเพิ่งจากไปฉันกลิ้งเล่นด้วยความเมื่อยล้า ชายหนุ่มสมัยนี้นี่เขาใช้งานหญิงสาวหนักกันแบบนี้ทุกคนเลยหรือยังไงกัน พลังงานล้นเหลือกันเสียจริง มิน่าบางจวนจึงต้องมีฮูหยินใหญ่ ฮูหยินรอง แล้วก็เหล่าอนุอีกมากมายหลายคน คงเพื่อรองรับพลังงานอันมากล้นนี้ล่ะมัง                เมื่อฉันเดินออกไปกินข้าวเช้าในต

บทที่ห้าสิบ เป็นอะไรจากภาพเหล่านั้น แสดงว่าองค์ชายรองเองก็ชอบและหลงใหลฟางหรูหนิง เขาพยายามหาโอกาสใกล้ชิดสนิทสนมซึ่งก็ไม่ยากเพราะทั้งสองคนเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ฟางหรูหนิงเองก็ดูจะให้ความไว้วางใจเขาอยู่ไม่น้อย แต่หลังจากเกิดเรื่องที่ฉันเคยเห็นภาพจากองค์ชายใหญ่ เขาก็รู้สึกทนไม่ได้ด้วยกลัวว่าฟางหรูหนิงจะโดนองค์ชายใหญ่แย่งไป จึงเข้าไปเอ่ยขอฟางหรูหนิงจากฮองเฮา                แต่มีหรือที่ฮองเฮาแสนเจ้าเล่ห์คนนั้นจะยกนางที่เป็นหมากคนสำคัญให้ ฮองเฮาอ้างความเหมาะสมแต่ก็ไม่ตัดโอกาสเพราะต้องการให้องค์ชายรองทำตามคำสั่งของนาง โดยรับปากว่าจะยังไม่ยกฟางหรูหนิงให้ใครทั้งนั้น หากองค์ชายใหญ่ได้ขึ้นเป็นรัชทายาท และองค์ชายรองได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋อง ก็จะยกนางให้องค์ชายรอง แต่คำหลอกลวงนั้นอยู่ได้เพียงไม่นาน เพราะเมื่อเกิดเหตุในสระน้ำจนฟางหรูหนิงต้องแต่งงานกับอ๋องชิงหนาน องค์ชายรองก็เข้าไปคร่ำครวญอ้อนวอนกับฮองเฮา จนนางเผยเจตนาบางอย่างออกมา     

บทที่ห้าสิบเอ็ด ไม่รักก็คงไม่มาองค์ชายสี่คงเห็นแล้วว่าไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ต่อ จึงขอตัวเดินทางไปยังชายแดนตามกำหนดการเดิมองค์ชายรองยังคงรั้งรออยู่ด้วยข้ออ้างว่าการส่งมอบเสบียงยังไม่เรียบร้อยไป่ฮั่วถิงอยู่เป็นเพื่อนฉันทุกวัน โดยไม่สนใจจดหมายที่ส่งมาจากฟางฮองเฮา เขาบอกว่าเขาจะอ้างว่าไม่เคยได้รับและเผาทิ้งต่อหน้าฉันทุกฉบับ ฉันกังวลว่าเขาและครอบครัวจะมีอันตรายไหม แต่เขายืนยันหนักแน่นว่าเขาใช้ข้ออ้างว่ากำลังออกเดินทางตามหาฉันอยู่ ซึ่งฟางฮองเฮาไม่สามารถทำอะไรครอบครัวของเขาได้แน่นอน                ช่วงนี้ท่านอ๋องออกจากจวนสายและกลับเร็วทุกวันโดนไม่เปิดโอกาสให้องค์ชายรองได้เข้าใกล้ฉันอีกเลย เขาคงรู้ได้ด้วยสัญชาตญาณว่ามีความผิดปกติระหว่างฟางหรูหนิงกับองค์ชายรอง ฉันจึงตัดสินใจเล่าให้เขาฟัง                “น้องจำขึ้นมาได้แวบๆ ว่าเขาไม่ใช่พี่ชายที่ดีแต่เขามักจะฉ

บทที่ห้าสิบสามลอบสังหาร                 พวกเราขี่ม้ากันเป็นขบวนเล็กๆ ท่านอ๋องบอกว่าเขาคัดเลือกเพียงองครักษ์คนสนิทที่มีฝีมือมาเพียงไม่กี่คน เพื่อให้คล่องตัวและเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ไป่ฮั่วถิงมากับเราด้วยเพราะท่านอ๋องต้องการความช่วยเหลือด้านการรักษา พวกเราขี่ม้ากันอย่างระมัดระวัง แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกคือองครักษ์นำขบวนคอยสอดส่องมองหาผู้ลอบทำร้าย กลุ่มที่สองคือพวกเราสามคนและองครักษ์อีก3 คน ส่วนกลุ่มปิดท้ายคอยระวังหลัง                ผ่านมาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้วยังไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงแต่อ๋องหนุ่มก็ยังไม่คลายความตึงเครียด เขายังคงกอดฉันอยู่ในอ้อมอก มองไปข้างหน้าอย่างระวัง และควบขี่อยู่ใจกลางกลุ่มโดยทิ้งช่วงห่างกันพอดี                วันนี้พวกเราออกกันแต่เช้าตรู่เพื่อทำเวลา ท่านอ๋องบอกว