Semua Bab กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก: Bab 291 - Bab 300

426 Bab

บทที่ 291

เยี่ยนซื่อหยวนลูบศีรษะของนาง ริมฝีปากบางที่เย็นชาและแข็งกระด้างพลันยกยิ้มขึ้น “ดูเหมือนว่าพวกเราจะประเมินนางต่ำเกินไป”สีหน้าของหลิวชิงซวี่พลันมืดครึ้ม “ในจวนคุ้มกันแน่นหนาถึงเพียงนี้ นางยังสามารถหนีออกไปได้ในสภาพนั้น วิชาตัวเบาของนางจะต้องล้ำเลิศเพียงใดกัน? เสด็จพี่ทรงทราบหรือไม่เพคะ?”เยี่ยนซื่อหยวนเงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ข้าจะไปตรวจสอบกับเสด็จพี่ให้แน่ใจ”จากนั้นเขาก็เรียกอวี๋ฮุยเข้ามาใกล้ ๆ แล้วกระซิบสั่งการสองสามประโยคอวี๋ฮุยจากไปอย่างรวดเร็วหลิวชิงซวี่รู้ดีว่า เขาให้อวี๋ฮุยไปตรวจสอบข่าวกับองครักษ์จินฉีที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดทว่าต่อหน้าฝ่าบาทและฮองเฮา พวกเขาก็ไม่สะดวกใจนักที่จะพูดว่าในจวนมีองครักษ์เงาซุ่มซ่อนอยู่เพียงชั่วจิบชา อวี๋ฮุยก็กลับมาปรากฏตัวเบื้องหน้าสองสามีภรรยาเมื่อได้ฟังเขารายงานจบ ไม่เพียงแต่หลิวชิงซวี่จะตกตะลึงจนตาค้าง แม้แต่เยี่ยนซื่อหยวนที่ปกติเป็นคนไม่ค่อยแสดงสีหน้าใด ๆ ก็ยังเผยสีหน้าเหลือเชื่อออกมาสองสามีภรรยาสบตากัน ชั่วครู่หนึ่งถึงกับมืดแปดด้าน ไม่รู้จะจัดการกับปัญหานี้อย่างไรตามคำบอกเล่าของคนในหน่วยองครักษ์จินฉี หลวี่กุ้ยเฟยไม่เพียงแต่ทุบ
Baca selengkapnya

บทที่ 292

“หม่อมฉัน...” ฮองเฮาซูอ้าพระโอษฐ์ ทว่าถ้อยคำแก้ต่างกลับจุกอยู่ที่ลำคอ พระพักตร์ซีดเผือดราวกับกระดาษ วรกายสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุมได้เป็นเพราะสิ่งที่เขาตั้งคำถามคือคำว่า ‘ทำร้าย’...นี่หมายความว่าอย่างไร? แท้จริงแล้วเขารู้อะไรมากันแน่?“หยวนเอ๋อร์ รวบรวมกำลังคน!” เยี่ยนเฉินหาวเก็บแววตาดุดันกลับไป ก่อนจะหันหลังก้าวเท้ายาว ๆ ออกไปจากเรือนหลินหยวนการจากไปของเขา ราวกับสูบเรี่ยวแรงของฮองเฮาซูไปจนหมดสิ้น ฮองเฮาซูทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นเสียงดัง ‘ตุบ’ทว่ากลับไม่มีผู้ใดก้าวเข้าไปประคองนางคนของนางล้วนถูกควบคุมตัวไว้ด้วยราชโองการของเยี่ยนเฉินหาวจนหมดแล้วผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ เมื่อเกาฉุนเห็นเยี่ยนเฉินหาวเสด็จจากไป ก็รีบพาองครักษ์หน้าพระที่นั่งตามออกไปทันทีส่วนเยี่ยนซื่อหยวน เอามือไพล่หลังยืนอยู่เบื้องหน้านาง นัยน์ตาที่ทอประกายเย็นชาทอดมองนางจากมุมสูง“กระหม่อมเลื่อมใสในความอดทนของพี่สะใภ้ยิ่งนัก เพียงแต่รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง หลายปีมานี้เหล่าสนมนางกำนัลในวังหลังมากมายเพียงนั้น ล้วนไม่อาจทำให้พี่สะใภ้เสียอาการได้ ทว่าพี่สะใภ้กลับต้องมาฉีกหน้ากากจอมปลอมทิ้งเพราะสตรีของกระหม่อม
Baca selengkapnya

บทที่ 293

“ข้าก็แค่กลัวว่านางจะหลบหนีไปก็เท่านั้น!” เยี่ยนเฉินหาวโพล่งออกมา ทว่าพูดจบเขากลับเม้มริมฝีปากแน่นอย่างทำตัวไม่ถูก แสร้งทำเป็นมองไปรอบ ๆ จากนั้นก็เร่งเร้าด้วยความรำคาญใจ “อย่ามัวมาชักช้ากับข้า รีบไปหาคนเดี๋ยวนี้!”“อ่ะแฮ่ม... พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะพยายามอย่างสุดความสามารถ” เยี่ยนซื่อหยวนยักไหล่ ก้มหน้าตอบรับเขาเพียงแค่พยายามอย่างสุดความสามารถ ส่วนจะหาพบหรือไม่ นั่นก็โทษเขาไม่ได้แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนขององครักษ์นายหนึ่งดังมาจากไกล ๆไม่นานนัก เกาฉุนก็วิ่งกระหืดกระหอบมาอยู่เบื้องหน้าเยี่ยนเฉินหาว ปาดเหงื่อพลางกราบทูลว่า “ฝ่าบาท ทางด้านโน้นพบศพแม่นมเฉิน แล้วก็รองเท้าที่พระสนมกุ้ยเฟยสวมใส่ข้างหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินหาวใช้วิชาตัวเบาเหินร่างไปตามทิศทางที่เขาชี้ทันทีเยี่ยนซื่อหยวนก็ไม่ได้ชักช้า ติดตามไปอย่างกระชั้นชิดริมหน้าผาสูงชัน แม่นมเฉินนอนหงายหน้าอยู่กลางดงพงหนาม นัยน์ตาเบิกโพลง สิ้นใจไปนานแล้ว ส่วนด้านข้างนาง มีรองเท้าปักลวดลายประณีตข้างหนึ่งห้อยอยู่บนกิ่งไม้ บริเวณริมหน้าผายังมีรอยเท้าสะเปะสะปะ และร่องรอยการลื่นไถลเมื่อมองดูบนร่างของแม่นมเฉิน เสื้อผ้าหลุดลุ่ยเล็กน้อย ใ
Baca selengkapnya

บทที่ 294

เมื่อมองดูศพที่แข็งทื่อของแม่นมเฉิน ฮองเฮาซูชะงักงันไปในคราแรก จากนั้นวรกายก็โอนเอน พระเนตรเหลือกขึ้น แล้วล้มตึงลงไปกองกับพื้นเจียงจิ่วก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วภายใต้การส่งสัญญาณของเยี่ยนซื่อหยวน หลังจากตรวจสอบแล้วจึงกราบทูลเยี่ยนเฉินหาวว่า “ทูลฝ่าบาท ฮองเฮาทรงตกพระทัยอย่างหนักจนหมดสติไปพ่ะย่ะค่ะ”เยี่ยนเฉินหาวไม่ได้ก้าวเข้าไปหา พระพักตร์ยังคงเย็นชาขณะรับสั่งกับเกาฉุน “ถ่ายทอดราชโองการของข้า ฮองเฮาทรงประชวรด้วยโรคร้าย เพื่อป้องกันไม่ให้โรคร้ายแพร่กระจาย นับตั้งแต่บัดนี้ให้ปิดผนึกตำหนักชีเสีย ห้ามผู้ใดเข้าใกล้ตำหนักชีเสียแม้แต่ครึ่งก้าว ผู้ใดฝ่าฝืนมีโทษประหาร!”เกาฉุนรับราชโองการ “พ่ะย่ะค่ะ”หลิวชิงซวี่และเยี่ยนซื่อหยวนฟังเยี่ยนเฉินหาวออกรับสั่งอย่างเงียบ ๆ และมองดูองครักษ์หน้าพระที่นั่งพาตัวฮองเฮาซูออกไปเงียบ ๆสำหรับการกระทำเช่นนี้ของเยี่ยนเฉินหาว พวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า จุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อเอาชีวิตของฮองเฮาซู แต่เป็นการตัดขาดการติดต่อระหว่างนางกับตระกูลซูเสียก่อนเครือข่ายอำนาจของพรรคพวกตระกูลซูในราชสำนักนั้นหยั่งรากลึกซับซ้อน การจะยับยั้งอำนาจที่มีอัครเสนาบดีซูเป็นผู้นำในคร
Baca selengkapnya

บทที่ 295

“เช่นนั้นพระชายาต้องการให้ข้าน้อย...” เสิ่นจงหมิงเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ไม่เข้าใจความหมายของนางเลยแม้แต่น้อย“เห็นแก่ที่ท่านเป็นขุนนางมาหลายปี ยึดมั่นในหน้าที่ จงรักภักดีและทุ่มเทรับใช้ฝ่าบาทและราชสำนัก เรื่องที่ท่านลอบสังหารข้า ข้าจะจดจำไว้ก่อนชั่วคราว นับจากนี้ไปต้องการให้ท่านทำความดีไถ่โทษ ทุ่มเทแรงกายแรงใจถวายงานรับใช้ฝ่าบาทและราชสำนัก ห้ามมีข้อผิดพลาดเป็นอันขาด! ท่านยินยอมหรือไม่?”เสิ่นจงหมิงตกตะลึงจนราวกับคนโง่งม เบิกตากว้างมองนางอย่างเหม่อลอยเขาคิดว่าหลิวชิงซวี่จะลดฐานะเขาเป็นทาส นับจากนี้ไปต้องเป็นบ่าวในจวนอ๋องเจินใครจะรู้ว่ากลับกลายเป็น...“เหตุใดกัน หรือท่านยังไม่ยินยอม?” เยี่ยนซื่อหยวนเอ่ยปากด้วยความไม่พอใจเสิ่นจงหมิงถึงเพิ่งได้สติ น้ำตาร่วงหล่นจากเบ้าตาทันที โขกศีรษะให้พวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความตื่นเต้น “ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเมตตา! ขอบพระทัยอ๋องเจินที่ทรงเมตตา! ขอบพระทัยพระชายาอ๋องเจินที่ทรงเมตตา!”จะโทษที่เขาตื่นเต้นจนน้ำตาอาบใบหน้าก็ไม่ได้ เดิมทีเขามาเพื่อยอมรับผิดและรับโทษ ผลปรากฏว่าหลิวชิงซวี่ไม่เพียงไม่เอาชีวิตของเขา แต่ยังต้องการให้เขารับใช้ราชสำนักต่อไป
Baca selengkapnya

บทที่ 296

ท้ายที่สุดแล้ว กำลังทหารกว่าเจ็ดส่วนล้วนตกอยู่ในมือของสองพี่น้องคู่นี้ ไม่มีสิ่งใดที่พวกเขาทำไม่ได้!“ซวี่เอ๋อร์” จู่ ๆ เยี่ยนเฉินหาวก็เรียกขึ้น“เสด็จพี่มีรับสั่งอันใดหรือเพคะ?” หลิวชิงซวี่รีบหันไปหาเขาทันที“ดูแลสองแม่ลูกพวกเขาให้ดี ข้าจะกลับวังก่อนล่ะ” เยี่ยนเฉินหาวกำชับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ จากนั้นก็ก้าวยาว ๆ ออกจากเรือนหลินหยวนไป“...” หลิวชิงซวี่ยืนนิ่งงันอยู่กับที่พลางเกาหัวสองแม่ลูก?หลวี่กุ้ยเฟยกับองค์ชายสิบอย่างนั้นหรือ?ดูแลองค์ชายสิบน่ะไม่มีปัญหา แต่หลวี่กุ้ยเฟยหนีไปแล้ว นางจะดูแลอย่างไร?“คิดอะไรอยู่หรือ?” เยี่ยนซื่อหยวนโอบกอดนางไว้ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“ฟังจากความหมายของเสด็จพี่ ดูเหมือนพี่สะใภ้เล็กจะยังกลับมาหาพวกเราอีกใช่หรือไม่เพคะ?” นางลองหยั่งเชิงถามเยี่ยนซื่อหยวนยกมือขึ้นบีบจมูกนางเบา ๆ “เจ้าตัดใจทิ้งลูกไว้บ้านผู้อื่นลงหรือ?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวชิงซวี่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมานั่นสิ ทำไมนางถึงคิดไม่ถึงนะ! ในฐานะคนเป็นแม่ หลวี่กุ้ยเฟยจะตัดใจทิ้งบุตรชายของตัวเองลงได้อย่างไร?กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ หลวี่กุ้ยเฟยจะต้องกลับมาอย่างแน่นอนและสำหรั
Baca selengkapnya

บทที่ 297

ไทเฮาฉวีปั้นพระพักตร์ตึงตรัสว่า “หลายปีมานี้ สกุลเยี่ยนของพวกเราไม่เคยปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างอยุติธรรม ทว่าพวกเขากลับแทบจะรอให้เจ้ารีบสละราชบัลลังก์โดยเร็ว เพื่อให้รัชทายาทขึ้นเป็นฮ่องเต้ ความคิดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนี้ ทำเป็นเหมือนไม่มีผู้ใดล่วงรู้ เพียงเท่านี้ข้าก็ชิงชังพวกเขายิ่งนัก!” ฮ่องเต้พระโอรสของนางเพิ่งจะสี่สิบต้น ๆ กำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์ ทว่าบางคนกลับหวังให้พระโอรสของนางสละราชบัลลังก์ ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้นางก็ทรงกริ้วขึ้นมา“ลูกจะจัดการให้เรียบร้อยพ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่โปรดอย่าได้กริ้วเพราะคนเหล่านี้เลย ระวังจะเสียพระวรกาย” เยี่ยนเฉินหาวประทับยอง ๆ อยู่ข้างกายนางพลางตรัสปลอบอย่างอดทน“ทางด้านฮองเฮาล่ะ เจ้าไปมาหรือยัง?” ไทเฮาฉวีอารมณ์เย็นลงบ้างแล้ว จึงตรัสถามขึ้นกะทันหัน“เสด็จแม่ทรงคิดว่าลูกควรไปหรือพ่ะย่ะค่ะ?” สีพระพักตร์ของเยี่ยนเฉินหาวมืดครึ้มลงเล็กน้อย“เรื่องของพวกเจ้าสามีภรรยา ข้าไม่เคยเข้าไปยุ่ง ทว่าฮองเฮานั้นทำเอาข้าผิดหวังเกินไปจริง ๆ!” เมื่อกล่าวถึงสะใภ้ใหญ่ ไทเฮาฉวีก็ส่ายพระพักตร์พลางถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า “ไม่ว่านางจะเสแสร้งอย่างไร ข้าก็หลับตาข้างหนึ่งลืม
Baca selengkapnya

บทที่ 298

ภายใต้คำว่า ‘ครั้งสุดท้าย’ ของนายท่านผู้นั้น หลิวชิงซวี่ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจเรื่อง ‘นักฆ่า’ เลยแม้แต่น้อยวันรุ่งขึ้นกว่าจะตื่นก็สายตะวันโด่ง นางถึงเพิ่งนึกเรื่องนี้ขึ้นได้“แม่นมซิ่ว ท่านอ๋องล่ะ?” เจ้านั่นรังแกนางมาทั้งคืน นางไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะไปร่วมประชุมเช้าที่ราชสำนักไหว“เรียนพระชายา ท่านอ๋องกำลังหารือธุระกับใต้เท้าทั้งสองท่านที่เรือนติงอวี่เจ้าค่ะ”“เขาเสวยมื้อเช้าหรือยัง?”“เสวยแล้วเจ้าค่ะ”“ทางด้านองค์ชายสิบล่ะ?”“องค์ชายสิบตื่นตั้งแต่เช้าแล้ว หลวี่กุ้ยเฟยกำลังอยู่เป็นเพื่อนเขาเจ้าค่ะ”“อืม” หลิวชิงซวี่ฟังดูแล้วทุกอย่างปกติดี จึงไม่ลุกลี้ลุกลนอีก ตั้งใจกินข้าวของตนเองหลังกินข้าวเสร็จ นางก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาก แม้จะปวดเมื่อยไปทั้งตัว ทว่าก็นับว่าบุรุษผู้นั้นยังพอมีสำนึกอยู่บ้าง ที่รู้จักอาบน้ำทายาให้นาง มิเช่นนั้นนางคงต้องนอนซมอยู่บนเตียงทั้งวันเป็นแน่นางไปยังเรือนขององค์ชายสิบยืนอยู่หน้าประตูห้อง ฟังเสียงเด็กน้อยไร้เดียงสาและเสียงอ่อนโยนของสตรีที่ดังมาจากด้านใน นางส่งสัญญาณให้แม่นมซิ่วอย่าเพิ่งเข้าไปรบกวน เพียงแค่ยืนฟังเงียบ ๆ อยู่หน้าประตู“เสด็จแม่ จา
Baca selengkapnya

บทที่ 299

หลิวชิงซวี่ไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใด“ชิงซวี่... ขอบใจเจ้านะ...” เนิ่นนานทีเดียว หลวี่จื่อเฉวียนถึงได้เอ่ยปากด้วยเสียงสะอื้น“พี่สะใภ้เล็ก ท่านทานอะไรเสียหน่อยเถิด ข้าเองก็ไม่รู้ว่าท่านชอบทานอะไร จึงให้แม่นมซิ่วจัดเตรียมมาให้ตามสมควร” หลิวชิงซวี่ยิ้มพลางคะยั้นคะยอให้นางกินหลวี่จื่อเฉวียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่แต่เดิมทั้งกลมทั้งโตอยู่แล้วบัดนี้บวมเป่งราวกับผลท้อ ทว่าสภาพของนางในยามนี้กลับไม่ได้ดูน่ากลัวเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันยิ่งดูเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบที่ถูกรังแก ซึ่งชวนให้รู้สึกเจ็บปวดใจยิ่งกว่าท่าทีน่าทะนุถนอมเสียอีก“ชิงซวี่ เจ้าจะไม่ถามข้าหน่อยหรือว่าเหตุใดข้าถึงทำเช่นนั้น? ทำให้พวกเจ้าต้องตามหาข้าเสียนาน เจ้าไม่โกรธข้าเลยหรือ?”“พี่สะใภ้เล็กคิดมากไปแล้ว ข้าขอบคุณท่านแทบไม่ทัน จะไปโกรธได้อย่างไร?” หลิวชิงซวี่ยิ้มพลางเลิกคิ้วขึ้น“ขอบคุณข้า?” หลวี่จื่อเฉวียนมีสีหน้าไม่เข้าใจ“ไม่ปิดบังพี่สะใภ้เล็ก ข้ากับฮองเฮาซูมีความบาดหมางกันอยู่บ้าง กำลังกลัดกลุ้มอยู่พอดีว่าจะจัดการนางไม่ได้ การที่พี่สะใภ้เล็กสังหารแม่นมเฉิน ก็เท่ากับได้ตลบหลังฮองเฮาซู ถือว่าได้ช่วยล้างแค้นแทนข้าแล้ว”“ข้
Baca selengkapnya

บทที่ 300

นี่ก็คือสาเหตุที่นางไม่กล้าถามอะไรมากนักนางกลัวว่าหากรู้มากไปจะกลายเป็นเสียเรื่องเอาได้ เกิดพี่สะใภ้เล็กเอ่ยปากขอร้องนาง ให้นางช่วยพานางหลบหนี เช่นนั้นคงจัดการได้ยากแล้วนางยอมรับว่าตัวเองค่อนข้างระแวดระวังไปหน่อย แต่เมื่ออยู่ในสกุลเยี่ยน นางก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องระแวดระวังไว้ให้มากหลังจากออกจากเรือนหลินหยวน นางก็ไปยังเรือนติงอวี่เดิมทีคิดว่าเยี่ยนซื่อหยวนน่าจะกำลังหารือราชการกับเหล่าขุนนาง ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่า จะเห็นเยี่ยนหรงซีคุกเข่าอยู่ในห้องโถง“เสด็จอาเล็ก เมื่อก่อนเป็นหรงซีที่เอาแต่ใจ ไม่ควรล้อเล่นกับอาสะใภ้เล็กเช่นนั้น หรงซีทบทวนความผิดของตนเองแล้ว รู้สึกละอายใจเป็นอย่างยิ่ง ภายภาคหน้าจะควบคุมตนเองและรักษากฎระเบียบอย่างเคร่งครัด จะไม่มีการกระทำใดที่ล่วงเกินอาสะใภ้เล็กอีกเด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ”บนตำแหน่งประธาน ใบหน้าที่เดิมทีก็เย็นชาของเยี่ยนซื่อหยวนกลับถูกฉาบไปด้วยความมืดครึ้ม ขาดก็แค่เขียนคำว่า ‘ไสหัวไป’ เอาไว้บนหน้าเท่านั้นเขาไม่เอ่ยปาก เยี่ยนหรงซีก็ไม่ลุกขึ้นส่วนหลิวชิงซวี่ยืนอยู่ด้านนอกห้องโถง รู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกจะเข้าไป นางก็กลัวนายท่านซื
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
2829303132
...
43
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status