All Chapters of สถานะ(รัก)คุณสามีจ้าง: Chapter 11 - Chapter 20

“คุณทำให้ผมประหลาดใจได้จริง ๆ นะ”คำพูดของเขาสวนทางกับสีหน้าอย่างสิ้นเชิง ทั้ง ๆ ที่แชมเปญคิดว่าดีนจะแสดงอาการตกใจหรือมีคำถามมากมายกับสิ่งที่เธอต้องการ แต่เขากลับตอบมาแค่ประโยคสั้น ๆ เท่านั้น“ไม่มีคำถามอะไรเลยเหรอคะ?”“คงเป็นเพราะตอนนี้ผมมีคำถามมากมายในหัวเลยไม่รู้จะพูดอะไรมั้งครับ”“ถ้างั้นฉันจะช่วยอธิบายให้คุณฟังเองค่ะ”ดีนนึกสนุกตอนเห็นสีหน้าที่จริงจังของแชมเปญ ทั้ง ๆ ที่เธอเพิ่งผ่านการร้องไห้มาเมื่อคืนแต่วันนี้กลับมีสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแบบนี้เขาจะปฏิเสธเด็กสาวที่น่าสงสารได้อย่างไร“ฉันอยากให้คุณมาทำงานเป็นบอดี้การ์ดให้กับที่บ้านของฉัน เงินเดือนที่ได้จากร้านดอกไม้เท่าไหร่เราจะให้เพิ่มอีกห้าเท่า กับเงินอีกสิบล้านบาทเพื่อแลกกับการมาเป็นคนรักของฉันตลอดระยะเวลาหนึ่งปีค่ะ”“คนรักที่หมายถึงการแต่งงานเหรอครับ?”“ใช่ค่ะ ฉันจะตอบทุกคำถามถ้าคุณยังมีสิ่งที่สงสัยอยู่ แต่ว่าต้องหลังจากที่คุณรับปากว่าจะช่วยฉันก่อน” หญิงสาวยื่นข้อเสนอก่อนจะหยิบเช็คเงินสดที่เตรียมไว้ออกจากกระเป๋าแล้ววางไว้บนโต๊ะด้านหน้าของชายหนุ่ม“เงินห้าล้านคุณจะได้หลังจากที่มีการปล่อยข่าวการแต่งงานของเราออกไป และอีกห

“หมดหน้าที่ของนายแล้ว หวังว่าคงจะไม่อินกับบทเจ้าบ่าวปลอม ๆ จนคิดว่าจะได้นอนห้องเดียวกับลูกสาวของฉันนะ” บุญชัยรู้สึกไม่ชอบหน้าเด็กหนุ่มเท่าไรนักจนเขาไม่สามารถจะเป็นพ่อที่ใจเย็นต่อหน้าลูกสาวได้ภาพที่ดีนฉกฉวยโอกาสแนบชิดกับแชมเปญยังคงทำให้รู้สึกไม่ชอบใจอยู่จนถึงตอนนี้“แต่ว่าถ้าเจ้าบ่าวไม่เข้าหอกับเจ้าสาวในคืนแต่งงาน คนอื่นก็อาจจะสงสัยได้นะครับ” ดีนเถียงกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน“คิดว่าฉันจะยอมง่าย ๆ เพราะข้ออ้างแบบนี้เหรอ? จะมีใครสงสัยกันในเมื่อตรงนี้ก็มีแต่พวกเรา”“แค่เพราะไม่เห็นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครจับตาดูอยู่นะครับ...คุณพ่อ”“ทุกคนพอได้แล้วค่ะ” แชมเปญแทรกขึ้นอย่างเหลืออด นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเห็นพ่อของตัวเองมายืนเถียงกับคนรุ่นลูกแบบนี้ แต่เธอก็พอจะเข้าใจบุญชัยได้ เพราะแม้แต่แชมเปญในตอนนี้ยังคงเอาแต่นึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นบนเวทีอยู่เลยนึกแล้วก็อดที่จะรู้สึกแปลกกับคนด้านข้างไม่ได้ ดูแล้วเธอน่าจะได้คนฮอร์ตเนิร์ดมาเป็นสามีกำมะลอจริง ๆ“หนูคิดว่ายังไงคืนนี้เราก็คงต้องเข้าหอด้วยกันจริงค่ะ”“ว่ายังไงนะ!/ทำไมล่ะ?” ปณิดาเองก็ไม่เข้าใจลูกสาวเช่นกัน“ถึงเราจะเช็กดีแล้วว่าไม่มีคนนอกอยู่

“เฮ้อ~ ช่วงนี้งานเยอะเหมือนกันนะคะ” แชมเปญทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรงหลังจากส่งไฟล์งานให้ชานนท์เรียบร้อยแล้ว โดยเธอจะรับหน้าที่ในการจัดการสินค้าเบื้องต้น ส่วนชานนท์จะเป็นคนที่ตรวจสอบความถูกต้องทั้งหมดอีกรอบ และนี่ก็เป็นเวลาร่วมเดือนแล้วที่หญิงสาวมาช่วยงานครอบครัวแบบนี้“ตอนนี้งานเสร็จหมดแล้วจะพักก่อนก็ได้นะ เห็นว่าซุ่มออกแบบแหวนแต่งงานมาหลายคืนแล้วไม่ใช่เหรอ”“แล้วเป็นยังไงบ้างคะ” พอพูดถึงเรื่องนี้สายตาของแชมเปญก็กลับมาเป็นประกายอีกครั้ง เพราะเธอตั้งใจจะทำงานทุกชิ้นให้ออกมาดีที่สุดเหมือนกับพ่อของเธอที่สามารถทำให้ธุรกิจร้านเพชรประสบความสำเร็จขนาดนี้ได้“พี่ชอบไอเดียกับการเลือกกลุ่มลูกค้านะ ยังไงคู่รักที่แต่งงานส่วนมากก็มาเลือกแหวนของร้านเราอยู่แล้ว แต่คงจะดีกว่าถ้าทำให้ทุกคนนึกถึงร้านเราเป็นร้านแรกได้”แชมเปญฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจหลังได้รับคำชม ก่อนหญิงสาวจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาตอบข้อความของคนที่ส่งมาหาเธอเมื่อสิบนาทีที่แล้วดีน : สั่งอาหารเรียบร้อยแล้ว ตอนไปถึงน่าจะเสร็จพอดี วันนี้ที่ร้านมีเค้กรสใหม่ด้วยแชมเปญ : ฉันเพิ่งเคลียร์งานเสร็จ เดี๋ยวลงไปค่ะดีน : รอที่รถนะครับดีน : (สติ๊

“แชมเปญ ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?” ชานนท์เดินเข้ามาในห้องนอนของน้องสาวซึ่งเธอกำลังทำผมอยู่ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันยุ่งตอนที่เห็นว่าขณะนี้ช่างทำผมยังคงทำงานของเธอไม่เสร็จเสียที ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ได้เวลาที่ทั้งคู่จะต้องเดินทางไปยังงานวันครบรอบการก่อตั้งธุรกิจร้านเพชรแล้ว“ทำไมยังทำผมไม่เสร็จอีกครับ ตอนนี้ได้เวลาแล้วนะ”“ขอโทษค่ะคุณชานนท์ พอดีระหว่างทำมีปัญหานิดหน่อย ถ้าเร่งทำเกรงว่าจะออกมาไม่ดีนะคะ”“แต่เราตกลงเวลากันแล้วนะครับ งานสำคัญแบบนี้ไม่ควรจะพลาดไม่ใช่หรือไง”“พี่นนท์ไปก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวน้องตามไปทีหลัง” แชมเปญแทรกก่อนที่จะเสียเวลามากกว่านั้น เพราะเธอรู้ดีว่าอย่างไรตัวเองก็คงจะไปไม่ทันตอนเปิดงานอยู่ดี ดังนั้นหากมีชานนท์ที่ไปอยู่กับพ่อและแม่ก่อน ก็ย่อมดีกว่าไปเลททั้งคู่อยู่แล้ว“อีกนานมั้ย ถ้าไม่นานพี่รอได้”“พี่นนท์ไปอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ก่อนดีกว่าค่ะ ถ้าเราไปเลททั้งคู่จะดูไม่ดีมากกว่านะคะ”“งั้นรีบตามมานะ พี่จะให้คนขับรถรอที่ด้านล่าง” ชานนท์ก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะตัดสินใจทำตามที่แชมเปญบอก ขณะที่ช่างทำผมทั้งสองคนที่เห็นว่าชายหนุ่มได้ออกไปแล้วก็ได้กลับมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ จนถึงเวลาที่ ‘ตก

“เข้าไม่ได้...” มันน่าหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยที่แม้จะกระแทกเข้าไปอย่างเต็มแรงในครั้งแรกแต่ว่าความใหญ่โตของเขากลับสอดใส่เข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้นแต่นั่นก็ไม่สามารถหยุดความต้องการของมาเฟียหนุ่มได้อยู่ดี ดีแลนถอนแก่นกายของเขาออกมาแล้วดันเข้าไปในช่องทางรักคับแคบของแชมเปญอีกครั้ง ระหว่างนั้นนิ้วหัวแม่มือใหญ่ก็พยายามบดคลึงที่ปุ่มกระสันไปด้วยเพื่อให้หญิงสาวผ่อนคลาย โดยที่เธอได้แต่นอนให้คนตรงหน้าทำตามความต้องการของเขาเท่านั้น…เพราะตอนนี้แชมเปญทั้งรู้สึกจุกและชาไปหมดจนไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมาไม่คิดเลยว่าเขาที่ภายนอกเป็นแบบนั้น จะมีรสนิยมบนเตียงที่รุนแรงได้มากขนาดนี้...ราวกับไม่ใช่ดีนคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก“อึก...” แชมเปญพยายามปรือตามองคนที่แทรกตัวอยู่กลางหว่างขาด้วยความยากลำบากโดยที่มือของเธอยังคงกุมหน้าท้องไว้เช่นเดิมราวกับว่ามันจะช่วยปกป้องเธอได้ ขณะที่ดีแลนเริ่มขยับสะโพกเข้าออกด้วยจังหวะเนิบช้าแม้ว่าเขาจะสอดใส่ตัวตนเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียวก็ตาม“ในที่สุดคุณก็เป็นของผม” มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มร้ายแล้วเอ่ยบอกคนใต้ร่างด้วยคำพูดที่สวนทางกับการกระทำอย่างสิ้นเชิง โดยที่แชมเปญไม่รู้เลยว