Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

แชมเปญยังคงระเบิดอารมณ์ใส่ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างไม่สามารถจะพยายามห้ามความรู้สึกเดือดดาลที่ปะทุขึ้นมาได้ โดยตลอดเวลาหญิงสาวยังคงใช้มือในการกุมหน้าท้องของตนเองเอาไว้ราวกับต้องการปกป้องสิ่งที่ตนหวงแหนมากที่สุดสำหรับผู้ชายคนนี้คงเป็นความผิดพลาดที่มีเด็กในท้อง แต่สำหรับเธอเขาเป็นความโชคดีตั้งแต่ที่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังเป็นแม่คน“อย่าแม้แต่จะนึกถึงลูกของฉันด้วยความคิดต่ำช้าแบบนั้นอีก เพราะต่อจากนี้ไปเด็กคนนี้จะเป็นลูกของฉันแค่คนเดียว และไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์จะแตะต้องเขาได้ทั้งนั้น”“รวมถึงคนเลว ๆ แบบนายด้วยเหมือนกัน”ดีแลนยังคงมองหญิงสาวที่พ่นถ้อยคำขู่เขาอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าที่ยากจะอ่านความรู้สึกเช่นเดิม เพราะแม้แต่เขาเองก็ยังไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าควรจะรู้สึกอย่างไรต่อทุกสิ่งที่อยู่นอกแผนการซึ่งกำลังเกิดขึ้นในตอนนี้ดีความจริงเรื่องทุกอย่างควรจะเป็นแบบที่แชมเปญต้องการ คือการให้เธอได้ดูแลเด็กคนนั้นเพียงคนเดียวโดยไม่มีเขาเพื่ออนาคตของดีแลน และความง่ายดายต่อการแก้แค้นที่ชายหนุ่มใช้เวลารอคอยมาอย่างยาวนานแต่ว่าดีแลนกลับไม่ได้ทำเช่นนั้นชายหนุ่มที่ยืนนิ่งอยู่นานเดินเข้ามาหาคนที่กำล

หลังจากทำการอัลตราซาวด์แพทย์ก็วินิจฉัยว่าตอนนี้ร่างกายของแชมเปญและลูกแข็งแรงดีแล้ว และอีกประมาณสองถึงสามวันก็จะสามารถออกจากโรงพยาบาลได้แชมเปญยังคงเอาแต่จ้องมองฟิล์มอัลตราซาวด์ลูกคนแรกของเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลายแม้ว่าเธอจะออกจากห้องอัลตราซาวด์มาได้พักใหญ่แล้วก็ตาม แต่ความรู้สึกมีความสุขที่เกิดขึ้นภายในห้องนั้นยังคงชัดเจนภายในหัวใจของคนที่เพิ่งได้เป็นแม่คนอยู่ภาพของดวงตาที่เป็นประกายราวกับเด็กน้อยของแชมเปญทำให้ดีแลนที่นั่งมองอยู่อดคิดไม่ได้ว่าลูกของเขาอาจจะมีเพื่อนเป็นแม่ของเธอเสียเองก็ได้ รวมถึงเขาอาจจะกำลังมีลูกสองคนเช่นกันจากนิสัยที่ราวกับเด็กน้อยที่ดื้อรั้นของแชมเปญ ทว่าเมื่อได้สติชายหนุ่มก็ต้องหยุดความรู้สึกเหล่านั้นของตนเองไว้เขาจะต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่คิดเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ตอนนี้ดีแลนได้มีความรู้สึกที่เกี่ยวกับครอบครัวเกิดขึ้นมาอีกครั้งภายในใจของเขา ซึ่งเป็นครอบครัวระหว่างเขากับผู้หญิงคนนี้รวมถึงเด็กที่อยู่ในท้องด้วยเช่นกันซึ่งมันเป็นสิ่งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย“เดี๋ยวฉันมา” ดีแลนลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปเพื่อที่จะสลัดความคิดไร้สาระในหัวของเขาออกไป รวมถึงการกระท

“ดูเหมือนจะคุยเรื่องน่าสนุกกันอยู่สินะ” ดีแลนเดินกลับเข้ามาอีกครั้งหลังจากเฉิงเดินออกไปแล้ว ซึ่งจังหวะของทั้งคู่มันพอดีกันราวกับเขากำลังรอช่วงเวลานี้อยู่จนมันทำให้แชมเปญอดคิดไม่ได้ว่าชายหนุ่มจะได้ยินที่ทั้งคู่คุยกันหรือไม่“ฉันเองก็อยากรู้บ้างนะว่าทั้งสองคนคุยเรื่องอะไรกัน”“ไม่ใช่ว่านายรู้อยู่แล้วหรือไง” เธอแสร้งถามแม้ว่าจะกังวลมากก็ตาม ทว่าดีแลนกลับตอบกลับมาด้วยประโยคที่ทำให้เธอพอจะสบายใจขึ้นได้เล็กน้อย“คิดว่าคนแบบนั้นที่ไล่ฉันออกไปด้วยตัวเอง จะปล่อยให้ฉันมีโอกาสรับรู้เรื่องของเขารึไง”“งั้นก็ดีเลย เพราะคุณเฉิงไม่ให้ฉันบอกนาย ถ้านายอยากรู้ก็ไปถามเขาเองสิ”“อวดดีจังนะ คิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรเธอหรือไง” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ทำอะไรกับคนที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ หรือพยายามเค้นถามเพื่อเอาคำตอบจากเธอ เขามองไปยังกระเช้าผลไม้ใบใหญ่ตรงหน้าที่ถูกวางอยู่บนโต๊ะซึ่งขนาดของมันแทบจะใหญ่เท่ากับขนาดโต๊ะที่รองรับอยู่ด้านล่างแล้ว“ขนาดฉันอยู่กับเขามาหลายปียังไม่เคยได้ของแบบนี้เลย ดูเหมือนผู้ชายคนนั้นจะถูกใจเธอมากเลยนะ” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์แล้วจ้องมองไปยังใบหน้าของคนที่อยู่บนเ

“ครับ”“ผู้ชายคนนั้นไปไหนงั้นเหรอ? ฉันอยากรู้ว่างานของเขาคืออะไรกันแน่ที่ทำให้เขามีเงินและอำนาจได้มากขนาดนี้ แล้วที่เขาบอกว่ารู้จักกับพวกแก๊งค้ายาข้ามประเทศ เขาคงไม่ได้ทำธุรกิจสีดำขนาดนั้นหรอกใช่มั้ย”นิรุตถอนหายใจออกมากับคำถามยาวเหยียดที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของหญิงสาว แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกลำบากใจนักที่จะตอบคำถามเธอเพราะเขารู้ดีว่าในตอนนี้เธอมีสถานะยังไงสำหรับดีแลน“งานของนายไม่เกี่ยวข้องกับการค้ายาแน่นอนครับ เพราะเมื่อก่อนนายเคยโดนคนพวกนั้นทำร้ายมา นายเลยเกลียดงานพวกนี้และไม่อยากทำตัวเหมือนกับคนพวกนั้นอีก”เหมือนที่เฉิงเล่าเลย...ที่เมื่อก่อนตอนเด็กเขาเคยเป็นคนส่งของผิดกฏหมายพวกนั้นแล้วถูกทำร้ายจนอาการสาหัส ทำให้ต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลอยู่บ่อย ๆจู่ ๆ มันก็เกิดความรู้สึกของอารมณ์ที่อ่อนไหวเกิดขึ้นกับแชมเปญอีกครั้ง...ถ้าพ่อของเธอไม่ทำแบบนั้นผู้ชายคนนั้นอาจจะได้มีชีวิตอยู่กับครอบครัวของเขาอย่างมีความสุข และชีวิตเขาคงไม่ต้องยึดติดอยู่กับความแค้นเป็นเวลาสิบกว่าปีแบบนี้“แล้วงานของเขาในตอนนี้ล่ะ? เขาทำงานเกี่ยวกับอะไรถึงได้รวยกว่าฉันที่ขายเพชรอีก”“ปัจจุบันงานของนายคือการทำ

ดีแลนกดแช่แก่นกายของเขาค้างไว้แม้จะเพิ่งสอดใส่เข้าไปได้เพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น หากเป็นในช่วงปกติเขาคงไม่ลังเลที่จะกระแทกฝ่าความคับแน่นเข้าไปให้โพรงเนื้อของเธอกลืนกินแท่งเอ็นของเขา ทว่าตอนนี้ดีแลนกลับเอาแต่จ้องมองไปยังหน้าท้องนูนซึ่งมีสิ่งที่กำลังเติบโตอยู่ด้านในของเธออย่างไม่สามารถจะละสายตาได้เลย“หวังว่าลูกที่แข็งแรงของเธอคงไม่ตกใจกับเรื่องแค่นี้นะ”มาเฟียหนุ่มเอ่ยประชดประชันเมื่อนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของแชมเปญที่บอกเขาตอนอยู่โรงพยาบาล จากนั้นจึงเริ่มขยับแก่นกายเข้าออกด้านในโพรงเนื้อนุ่มของหญิงสาวด้วยจังหวะเนิบช้า“อื้อ~”“อ่าส์...” ไม่ใช่แค่หญิงสาวเท่านั้นที่รู้สึกทรมาน แต่ดีแลนเองก็กำลังอดทนกับแรงบีบรัดภายในกายของเธอเช่นกัน เพราะทั้งคู่ห่างหายจากเรื่องดังกล่าวมาเกือบสองเดือนจึงทำให้เขารู้สึกว่าช่องทางคับแคบของเธอเล็กลงกว่าเมื่อก่อนมาก“อย่าให้โดนท้องนะ!” แชมเปญยังคงเป็นห่วงลูกในท้องของเธอเสมอทำให้หญิงสาวรีบเอ่ยห้ามคนที่กำลังโน้มตัวลงมา จนดีแลนพ่นลมหายใจหนัก ๆ กับความกังวลจนเกินเหตุของคุณแม่สาว“แล้วฉันจะจัดการกับตรงนี้ยังไงล่ะ” เขาเอื้อมมือมาขย้ำตรงหน้าอกใหญ่ของเธอแล้วเอ่ยถามไปด้