Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“ผมพยายามปิดข่าวเรื่อง supplier ที่เราดีลไว้แล้วครับ แต่ว่าเรื่องมันไปไวมากจริง ๆ เพราะคนทำเป็นคนส่งข้อมูลให้นักข่าวและปล่อยลงโซเชียลเองเลย ทางเราเลยไม่รู้จะปิดยังไงครับ” เลขาของชานนท์รายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับงานที่เขาได้รับมอบหมายให้กับเจ้านายฟังด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดไม่ต่างกัน ตอนนี้ทั้งบริษัทกำลังวุ่นวายเพราะการกระทำของคนเพียงคนเดียว“เรื่องนั้นไม่เป็นไร ในเมื่อมันปิดไม่ได้แล้วผมจะเป็นคนจัดการเอง” ชานนท์เหลือบมองข่าวที่ปรากฏบนหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วตัดสินใจด้วยความสุขุม เพราะตอนนี้ทุกคนกำลังรอฟังคำสั่งของเขาอยู่ในฐานะตัวแทนของบุญชัย“แล้วเรื่องข้อมูลส่วนตัวของลูกค้ากับผู้ถือหุ้นที่หลุดออกไปล่ะครับ”“ตอนนี้คุณลบข้อมูลทุกอย่างออกหมดแล้วรึยัง?”“ผมจัดการลบข้อมูลลูกค้าที่หลุดไปออกไปจากอินเตอร์เน็ตเรียบร้อยแล้วครับ แต่ว่าทางลูกค้าก็ยังไม่ยินยอมอยู่ดี”“ผมเข้าใจสิ่งที่คุณต้องการจะบอก”“เรื่องนี้ผมคงต้องฝากให้คุณเป็นคนจัดการชดเชยเงินให้กับคนที่เสียหายตามความเหมาะสม ครั้งนี้เราจะยอมขาดทุนแต่เราจะได้ความไว้ใจของลูกค้ากลับมา...”“...เงินแค่นั้นไม่นานก็หามาทดแทนได้”“งั้นผมจะจัดทำเอกสารของผู้

“แน่ใจเหรอคะว่าจะไม่ฝากซื้ออะไร” แชมเปญยืนอยู่หน้าร้านอาหารภายในห้างสรรพสินค้าขณะกำลังคุยโทรศัพท์กับดีนไปด้วยเพื่อถามเขาถึงสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการเพิ่มเติม แม้ว่าเธอจะซื้อของบางส่วนไปเผื่อเขาแล้วก็ตาม(มีแต่ของที่อยากกินมากกว่า)“อยากกินอะไรคะ เดี๋ยวฉันซื้อกลับไปให้”(คุณ)แชมเปญหน้าร้อนผ่าวกับคำตอบลามกของสามีที่ต่อให้ฟังกี่ครั้งเธอก็ยังคงไม่ชินสักที แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็หลุดยิ้มออกมากับนิสัยที่ชอบแกล้งของเขาเธอเคยรู้สึกว่าดีนเปลี่ยนไปจากวันแรก ๆ แต่ดูเหมือนมันจะเป็นการคิดไปเองของแชมเปญมากกว่า จากการที่เขายังคงหยอดคำหวานแบบไม่พักใส่เธออย่างนี้“ทำไมคิดแต่เรื่องแบบนี้ตลอดเวลาเลยนะ”(เมื่อคืนคุณบอกเองนะว่าวันต่อ ๆ ไปจะตามใจน่ะ)“เฮ้อ...ห้ามรุนแรงค่ะ” แชมเปญกวาดสายตามองรอบ ๆ เล็กน้อยว่าจะมีคนมาได้ยินประโยคที่เธอพูดกับดีนหรือไม่ก่อนจะยอมตอบเขาไปเธอไม่นึกเลยว่าจะต้องมายืนเจรจากับคนที่อายุมากกว่าตัวเองถึงสี่ปีราวกับต่อรองกับเด็กน้อยแบบนี้ แถมเขายังมีความต้องการมากแบบไม่ลดลงเลยสักวันอีกต่างหาก แค่เมื่อคืนเธอสามารถรอดจากกิจกรรมเร่าร้อนมาได้ก็ต้องใช้ทั้งปากและมือในการคลายความอัดอั้นให้ดีนอย

ถึงดีแลนจะมั่นใจว่าแชมเปญไม่มีทางรู้เรื่องเกี่ยวกับเขา แต่ว่าคำพูดของหญิงสาวกลับทำให้ชายหนุ่มเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา มันคือความ ‘กังวล’ และสับสนว่าเธออาจจะรู้เรื่องบางอย่างหรือไม่ ทั้ง ๆ ที่ความจริงมันไม่ควรเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเลย ไม่ต่างจากแชมเปญนักที่เธอเองก็ได้สังเกตเห็นบางอย่างในตัวของสามีมากกว่าที่ผ่านมาตลอดเวลาเขามักจะเป็นคนใจเย็น และตามใจเธอเสมอ บ่อยครั้งที่ผู้ชายคนนี้มักจะยิ้มให้เธอโดยที่แชมเปญไม่เคยนึกเฉลียวใจในรอยยิ้มของเขาเลยแม้แต่น้อย ความจริงที่เธอได้รับรู้มากขึ้นมันยิ่งตอกย้ำให้หัวใจของหญิงสาวรู้สึกเจ็บปวดมากกว่าเดิม“ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร แต่ดูเหมือนตอนนี้คุณจะกำลังคิดมากไปเองคนเดียวนะ”“มันก็เป็นแค่อารมณ์ของผู้หญิงเท่านั้นเองค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องสนใจหรอก” แชมเปญเลือกที่จะเบือนหน้าหนีแล้วตอบกลับเพื่อให้จบปัญหาดังกล่าวไป ในเมื่อตอนนี้ดีนไม่ได้สงสัยเกี่ยวกับเรื่องที่เธอไม่กลับมาบ้านแล้ว ดังนั้นก็ไม่จำเป็นที่จะต้องพยายามอธิบายให้เขาได้ข้อมูลหรือสงสัยเธอมากกว่าเดิม แต่แล้วสิ่งที่ชายหนุ่มทำกลับเป็นการจับใบหน้าของหญิงสาวให้หันมาสบตากันอีกครั้งพร้อมโน้มลงไ

“แกต้องการอะไรกันแน่” สายตาของแชมเปญที่มองเขายังคงเต็มไปด้วยความเกลียดชังเช่นเดิม แต่ที่มากกว่านั้นมันคือความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกหักหลังโดยคนที่เธอรักจนหมดหัวใจจนทำให้แชมเปญไม่สามารถจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้เลยเธออยากจะคร่ำครวญต่อหน้าเขาว่าเธอทำผิดอะไรถึงต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่เธอรักเขาจากใจจริงและเชื่อใจเขาจนหมดหัวใจโดยไม่สนใจฐานะของเขาก่อนหน้านี้เลย แต่สิ่งที่ดีนได้ทำกับครอบครัวของเธอมันร้ายแรงเกินกว่าที่เธอจะยอมร้องขอความเห็นใจจากผู้ชายคนนี้และเพราะรู้ว่าต่อให้เธอจะฟูมฟายต่อหน้าของเขา ผู้ชายคนนี้ก็คงจะไม่สนใจอยู่ดี“ฉันจำเป็นต้องบอกเธอเกี่ยวกับความต้องการของฉันด้วยรึไง ในเมื่อเธอก็ต้องการจะขัดขวางมันอยู่ดี”“ใช่ เพราะตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าแกเป็นคนยังไง และฉันจะขัดขวางทุกอย่างที่แกตั้งใจจะทำลายครอบครัวของฉัน”“คุณแชมเปญยังอ่อนต่อโลกเหมือนเดิมเลยนะ เพราะแบบนี้ไงฉันถึงได้เลือกเธอในการเดินเกมครั้งนี้ และมันก็ได้ผลมากกว่าที่คิดด้วย”คำพูดของดีแลนยิ่งตอกย้ำความผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิตของแชมเปญมากกว่าเดิมในการตกเป็นเหยื่อของเขา รวมถึงเป็นคนที่ทำให้ดีแลนสามารถเข้ามาทำร้ายคนในครอบครัวข

“พี่นนท์!” แชมเปญตรงเข้ามากอดชานนท์ทันทีที่ถึงบ้าน ทุกอย่างเป็นดังที่แม่ของเธอบอกคือทั้งคู่สามารถช่วยให้ชานนท์ออกมาด้านนอกได้ และตอนนี้เธอก็สามารถที่จะกอดพี่ชายของตัวเองแบบนี้ได้แล้วโดยไม่ต้องมีลูกกรงหนา ๆ กั้นไว้อีก“พี่ไม่เป็นไรแล้ว” ชานนท์ลูบหลังน้องสาวเบา ๆ เป็นการปลอบโยน ตอนนี้สติของเขาเหมือนจะเริ่มกลับมาแล้วหลังผ่านไปเกือบสองชั่วโมง แต่ว่ายังมีสิ่งที่เขาสงสัยมากมายเกี่ยวกับคำพูดของแชมเปญในตอนนั้น“แน่ใจใช่มั้ยว่าไม่เป็นไรแล้ว ถ้ายังรู้สึกไม่ดีอยู่ให้แม่เรียกหมอมาตรวจดีกว่านะ”“ผมไม่เป็นไรจริง ๆ ครับ แต่คนที่เป็นน่าจะเป็นแชมเปญมากกว่า ตอนนี้สีหน้าน้องยังไม่ค่อยดีอยู่เลย”“ไม่ต้องเถียงกันหรอก แม่ว่าให้หมอมาตรวจทั้งคู่แหละดีแล้ว...”“ไม่ต้องค่ะ!” แชมเปญรีบแทรกขึ้นก่อนแม่ของเธอจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาแพทย์ประจำตัวที่ดูแลคนที่บ้านของเธอมาหลายปีมือของเธอทั้งสั่นเทาและเย็นเฉียบ ไม่ต่างจากสีหน้าที่เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัดเจน“แต่หน้าของลูกยังซีดอยู่เลยนะ คงตกใจเรื่องที่เกิดขึ้นมากเลยใช่มั้ย”“ค่ะ...หนูตกใจเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ว่าตอนนี้หนูอยากให้พวกเราสนใจเรื่องของพี่นนท์มากกว่าค่ะ”