Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“เฮ้อ...จะทำยังไงดีนะ” แชมเปญถอนหายใจพรืดใหญ่อยู่หน้ากระจกห้องน้ำ หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายผ่านไปร่วมชั่วโมงแล้ว แต่เธอก็ยังคิดไม่ตกเลยว่าต่อจากนี้จะกล้าสู้หน้าทุกคนได้อย่างไร ยิ่งเห็นว่าบุญชัยที่ไม่เคยแสดงอารมณ์โกรธออกมาเลย แต่กลับตรงเข้าไปต่อยดีนแบบนั้น แชมเปญก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนเป็นแบบนี้หญิงสาวลูบตามลำคอที่ยังปรากฏร่องรอยของดีนอย่างชัดเจนพลางถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ตอนนี้เธอรู้สึกระบมไปทั้งตัว รวมถึงช่องทางรักมีร่องรอยการถูกใช้งานอย่างหนักจนแทบจะทำกิจกรรมต่าง ๆ ไม่ได้ แค่พยุงตัวเองมาอาบน้ำได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว“ยาคุม!” ดวงตาสวยเบิกกว้างในตอนที่นึกถึงสิ่งสำคัญที่สุดออก เมื่อคืนนี้ดีนไม่ได้ป้องกันแถมยังทำกับเธอหลายต่อหลายรอบจนแชมเปญก็ไม่รู้เลยว่าเขายอมหยุดตอนไหน“ให้ผมช่วยอะไรมั้ย?” ทันทีที่เปิดประตูออกมาดีนที่นั่งรออยู่ก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เธออยากจะออกไปซื้อยาคุมตอนนี้แต่ก็ไม่กล้าออกจากห้องอยู่ดี“นี่! ทำอะไร” เป็นอีกครั้งที่คนตัวโตอย่างเขาใช้เรี่ยวแรงในการช้อนตัวของเธอขึ้นตามอำเภอใจ ดีนเข้าไปอุ้มแชมเปญที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเปลี่ยนไปนั่งบนเตียงโดยที่มีหญิงสาวอยู่บนหน้

“คุณไม่สนใจตำแหน่งต่อจากคุณพ่อเหรอ?” ดีนหันมาถามหญิงสาวที่กำลังนั่งดูแบบเครื่องประดับอยู่ด้านข้าง น้ำเสียงของเขายังคงความราบเรียบเช่นเดิม ทว่าคำถามนั้นกลับทำให้คนฟังรู้สึกประหลาดใจได้“คุณหมายถึงอะไรเหรอคะ?”“หมายถึงตำแหน่งประธานของ Cara Enterprise ไง” ตำแหน่งที่ทุกคนต่างรู้ดีว่าลูกชายคนโตอย่างชานนท์จะขึ้นมาบริหารธุรกิจต่อจากบุญชัย จากการที่ตอนนี้เขาได้เข้ามาบริหารงานเกินกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นในบริษัทแล้วแต่ถ้าลูกสาวอย่างแชมเปญอยากจะได้บ้างล่ะ? มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าสนุกไม่น้อยสำหรับคนเป็นพ่ออย่างบุญชัยดีนพยายามอธิบายให้แชมเปญเข้าใจโดยที่ฝ่ามือยังคงลูบวนบนต้นขาขาวของหญิงสาวด้านข้างไปด้วย“ถึงคุณจะเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้าน แต่ผมคิดว่าคุณก็เหมาะสมกับตำแหน่งนั้นไม่น้อยกว่าคุณชานนท์เลยนะ”“บางที...ยิ่งเป็นผู้หญิงขึ้นมาบริหาร ธุรกิจอาจจะไปได้ไกลกว่าค่านิยมแบบเดิมก็ได้”“อืม...ฉันไม่สนใจตำแหน่งใหญ่โตแบบนั้นหรอกค่ะ”หญิงสาวตอบกลับโดยที่แทบจะไม่ต้องคิดเลย เพราะเรื่องแบบนี้ไม่เคยอยู่ในความคิดของแชมเปญด้วยซ้ำ แม้ว่าเธอจะทำงานเกือบทุกวัน แต่หญิงสาวก็ไม่เคยหวังตำแหน่งสูงสุดของบริษัทอยู่ดี“ฉันชอบออก

แชมเปญก้าวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของดีนหลังจากทุกอย่างจบลงแล้ว สองแขนเรียวของหญิงสาวยกขึ้นมาโอบรอบลำคอชายหนุ่มตรงหน้าไว้โดยที่ท่อนบนของเธอยังคงเปลือยเปล่าให้เขาได้เห็นหน้าอกใหญ่ ก่อนหญิงสาวจะคลี่ยิ้มบาง ๆ แล้วขยับใบหน้าเข้าไปแลกเปลี่ยนสัมผัสดูดดื่มกับคนตรงหน้าอยู่เนิ่นนาน“อื้ม...” คราวนี้แชมเปญเป็นฝ่ายเริ่มสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปก่อนโดยมีดีนที่คอยกอดประคองเรือนร่างของภรรยาสาวบนหน้าตักเอาไว้ เรียวลิ้นเล็กตวัดเข้าไปด้านในโพรงปากของคนตรงหน้าพลางตวัดเกี่ยวพันลิ้นสากเลียนแบบที่เขาชอบทำจนเกิดเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอของชายหนุ่ม“อืม~”“สามีของฉันหล่อจริง ๆ แบบที่ไข่มุกบอกเลย” แชมเปญผละใบหน้าออกมาหลังจากพอใจแล้ว เธอเอ่ยชมสามีหนุ่มด้วยรอยยิ้มหวาน ต่างจากดีนที่ยังคงละสายตาจากหน้าอกอวบอิ่มตรงหน้าไม่ได้จนหญิงสาวรู้ตัว“ฉันชมคุณจากใจเลยนะ ทำไมถึงไม่มองหน้าฉันล่ะ!”“พอดีมีตรงอื่นดึงดูดสายตามากกว่าน่ะสิ” ดีนตอบกลับอย่างไม่ปิดบังแล้วยกมือขึ้นมาบีบเต้าทรวงของแชมเปญไปด้วย ก่อนเขาจะรั้งตัวของเธอเข้ามาเพื่อฝากร่องรอยรักของเขาไว้ตามลำคอ“รู้มั้ยว่ารอยของคุณมันปิดยาก”“แต่คุณก็ยอมผมตลอดไม่ใช่รึไง”“เพราะคุณ

ห้องรับประทานอาหาร“วันนี้ดีนยังไม่กลับมาอีกเหรอ?” ปณิดาเอ่ยถามลูกสาวจากการที่เห็นว่าที่นั่งด้านข้างของแชมเปญยังคงว่างอยู่“ดีนบอกหนูว่ามีธุระน่ะค่ะ คงไม่ได้มากินมื้อเย็นด้วย”“อืม...แต่ว่านี่ก็หลายวันแล้วนะที่ดีนไม่ได้มากินข้าวด้วยกัน ทั้งสองคนมีปัญหาอะไรกันรึเปล่า บอกพ่อกับแม่ได้นะ”แชมเปญกำช้อนในมือแน่นตอนถูกคำถามแทงใจดำจากคนในครอบครัว ทุกอย่างมันเป็นเรื่องจริงแบบที่ปณิดาสังเกตคือพักหลังดีนมักจะไม่มาร่วมมื้อเย็นกับครอบครัวเหมือนเดิม อีกทั้งกว่าเขาจะกลับมาบ้านก็มักจะเป็นเวลาที่ทุกคนใกล้จะเข้านอนแล้ว แต่พอถามเธอก็ไม่ได้คำตอบที่ต้องการอยู่ดีเธอกับดีนไม่ได้ทะเลาะหรือมีปัญหากันแบบที่ทุกคนกังวล แต่แชมเปญเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงดู ‘เปลี่ยนไป’ แบบนี้“เปล่าค่ะ เราสองคนไม่ได้มีปัญหาอะไรกันหรอกค่ะ ดีนเองก็คงมีชีวิตของเขาเหมือนกัน จะให้มาอยู่กับหนูตลอดได้ยังไง”“ดีนเคยบอกพ่ออยู่นะว่าตอนนี้กำลังสนใจลงทุนธุรกิจอสังหาฯ บางทีธุระที่เขาหมายถึงอาจจะเป็นเรื่องนั้นก็ได้” บุญชัยช่วยเสริมเพื่อให้แชมเปญคลายกังวล แม้ว่าเขาเองก็จะรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างระหว่างทั้งคู่เหมือนกัน‘ขออย่าให้เป็นแบบ

“อื้อ~ อย่าทำรอยสิ ฉันเพิ่งปิดไปเองนะ” แชมเปญดุสามีตัวโตอย่างไม่จริงจังนักตอนที่ดีนเข้ามาคลอเคลียเธอแต่เช้า แต่คนโดนดุกลับตอบมาอย่างไม่สะทกสะท้าน“ก็ตัวภรรยาของผมหอมขนาดนี้จะให้ผมอดใจไหวได้ยังไงล่ะ”“แล้วยังเจ็บอยู่รึเปล่า?”“ยังเจ็บอยู่นิดหน่อยค่ะ แต่ว่าเดินได้ปกติ”เพราะทำกิจกรรมอย่างว่ากันเกือบทุกวันจึงทำให้แชมเปญพอจะชินกับขนาดของเขาบ้างแล้ว แต่ว่าความเจ็บที่หลงเหลืออยู่หลังจากร่วมรักเสร็จยังไงร่างกายเธอก็คงไม่ชินอยู่ดี“ว่าแต่วันนี้คุณดูอารมณ์ดีแปลก ๆ นะ” แชมเปญหันกลับมาหรี่ตามองคนด้านหลังด้วยสายตาจับผิด“คงเป็นเพราะวันนี้ผมรู้สึกว่าจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นกับเรามั้ง”“อีกอย่างวันนี้เราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวัน คุณไม่ดีใจรึไง?”“แล้วทำไมวันนี้ถึงนัดทานข้าวนอกบ้านด้วยล่ะคะ”“เพราะที่ผ่านมาผมรู้ว่าตัวเองไม่ค่อยมีเวลาให้กับครอบครัวเลยไง วันนี้ผมเลยอยากจะชดเชยให้กับทุกคนบ้าง” ดีนตอบโดยที่โน้มลงไปแนบใบหน้ากับหน้าอกอวบอิ่มไปด้วย ซึ่งแชมเปญเองก็ไม่ได้ติดใจกับจุดประสงค์ของสามี เธอยกมือขึ้นมาขยุ้มที่กลุ่มผมสีดำเบา ๆ ก่อนอีกฝ่ายจะผละใบหน้าออกมาเอ่ยบอก “ผมว่าพวกเราไปรอที่ร้านก่อนดีกว่า ตอนน