All Chapters of ขืนรัก มาเฟีย NC25+ (SM): Chapter 161 - Chapter 170

“สบายตัวเลยสิมึง” มาร์โค กระแนะกระแหนขึ้นทันทีที่เห็น2มาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากบันได ด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ในขณะที่เขารับบทเป็นพี่เลี้ยงเล่นของเล่นกับลูกๆ ของเพื่อนรัก “เออ! สบายมากเลยแหละ” เซนตอบแบบไม่ยี่หระ เขาแทบไม่ได้สนใจหน้าตาขอมาร์โค ที่แสดงความไม่พอใจออกมา “เหอะ ไม่มึงควรทำหน้าแบบนี้ให้กูเห็นนะ” มาร์โค “กูว่ามึงมันขี้อิจฉานะ” ไบรอันต์ “เออ!” มาร์โค “แล้วเมียมึงไปไหน” เซน “อยู่ในครัว ช่วยทำอาหารอยู่” “อืม...” เซน “พ่อฮับ แม่ไปไหน~” ซอว์เยอร์วางหุ่นยนต์ในมือลง คิ้วเล็กขมวดยุ่ง เอ่ยถามเซนขึ้นมาอย่างขัดจังหวะ "....แม่ขอนอนหลับสักชั่วโมงนะครับ" เซนเดินเข้าไปรัก ย่อตัวลงนั่งที่พื้นตรงหน้าลูกชาย มือหนาลูบหัวทุยเล็กเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ซอว์เยอร์มักจะติดและคิดถึงแม่อยู่เสมอ “จำมัย ถึงน้อนฮับ” ซอว์เยอร์ยังคงเอ่ยถามตามประสาเด็กช่างพูด "......" เซน “หึ ก็เพราะว..ว่า....” มาร์โค “มาร์โค!” เป็นไบรอันต์ที่เอ่ยห้ามปรามเพื่อนสนิทที่กำลังจะตอบคำถามแทนเซนทิ่นิ่

“คะ...คุณ..จะทำอะไร”“ตรงนี้ของเธอ คงจะไม่สวยเหมือนเดิม” :: มาร์โค คาร์โล ::มาเฟียหนุ่มแถวหน้าและนักธุรกิจชื่อดังฉลาดเจ้าเล่ห์ และปากร้าย ไม่มีคำว่าพลาด ไม่ว่าจะธุรกิจหรือแม้กระทั่งชีวิต "เป็นแค่หมากตัวเล็กๆ จะบีบก็ตาย จะคลายก็รอด...":: ใบบัว::เด็กสาวผู้น่ารักราวกับตุ๊กตาเดินได้ดวงตาเปล่งประกายด้วยความใสซื่อหากใครพบเห็นก็ต้องหลงใหลและหลงเชื่อในแววตานี้“..บัวจะยกให้คุณ...และคุณ....ก็จะสัมผัสมัน ได้แค่คนเดียว..”เปิดเรื่อง...@คลับXXท่ามกลางแสงไฟสลัว มีมาเฟียหนุ่มลูกครึ่งใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ชื่อ มาร์โค คาร์โล ที่ใครๆ ก็ต่างรู้จักกันดีในฐานะนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่พึ่งเข้ามาตีตลาดที่ประเทศไทยได้ไม่นาน แต่สามารถสร้างเม็ดเงินได้อย่างมหาศาลจนเป็นที่หน้าจับตามองไม่ต่างจากโลกอีกใบ โลกสีเทาเข้มที่เขาอยู่มาเนิ่นนาน ที่ไม่มีใครไม่รู้จักเขาเช่นเดียวกัน และที่นั่นเขาก็ไม่เคยแพ้ใคร เขาถูกเลื่องลือเรื่องความเลือดเย็นและหลอกล่อเหยื่อให้ตายใจก่อนจะจัดการแบบไม่เหลือซาก เพราะเขานั้นฉลาด รอบคอบ และ ก้าวนำศัตรูอยู่เสมอ จนไม่อาจมีใครกล้ามาต่อกรได้...มาร์โคนั่งไขว่ห้างแกว่งแก้วใส มองดูน้ำสีอำ

“เหรอ...แล้วไง...”“กรี๊ดดด ปล่อยบัวนะ!”ใบบัวพยายามดีดดิ้นอีกครั้ง มือเล็กพยายามผลักดันหน้าอกแกร่งให้ออกห่างหวังจะหลุดพ้นจากพันธนาการนี้ได้ แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อมาร์โคกลับกอดรัดร่างนุ่มนั่นแน่นขึ้นมากกว่าเดิม“จะดิ้น เพื่อเพิ่มราคาทำไม เธอจะเอาเงินเท่าไหร่ก็พูดมา”“อ๊ายยย ปล่อยนะ ก็บัวบอกว่าบัวไม่ได้ขายไง!” คำพูดดูถูกของผู้ชายตรงหน้าทำใบบัวต้องเถียงกลับอย่างสุดจะทนมาร์โคไม่ได้สนใจคำพูดของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย เขามองแววตาที่จ้องมองเขาเขม็งด้วยความโกรธที่ผสมกับความกลัว ดวงตาหวานคลอเบ้าไปด้วยน้ำตา พานทำให้คิดถึงสัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ นุ่มๆ“หึ.....สัตว์เลี้ยงตัวน้อย”“กรี๊ดดดดดดด”ทันทีที่มาร์โคพูดจบ ก็ก้มใบหน้าหล่อลงไปซุกไซ้เข้าที่ซอกคอของหญิงสาว จนใบบัวตกใจสุดขีด จมูกโด่งคลอเคลีย ไล่สันจมูกสูดดมกลิ่นกายพร้อมประทับริมฝีปากหนาลงไป สัมผัสกลิ่นหอมหวานและเนื้อนุ่มตรงหน้ามาเฟียหนุ่มพึ่งจะเคยได้กลิ่นหอมแบบนี้เป็นครั้งแรก มันเป็นกลิ่นที่กายทำให้เขารู้สึกหลงใหลขึ้นมาดื้อๆ มือหนายังคงลูบไล้สะเปะสะปะไปทั่วร่างกายนุ่ม ไม่สนใจเสียงกรีดร้องของสาวบนหน้าตัก และผู้คนที่มองดูตัวเองเลยแม้แต่น้อยใบบัวเนื้อ

หลายวันต่อมา...ใบบัวยังคงกลับมาทำงานที่คลับเป็นปกติ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการกระทำของเธอตกอยู่ในสายตาของใครบางคน ความสดใสและรอยยิ้มของเธอยังเปล่งประกายราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใบบัวยังคงมีความสุขที่ได้ทำงานพิเศษ แถมเม็ดเงินที่ได้ก็เยอะมากๆจนไม่อาจทิ้งมันได้ลงกึกๆ กึกๆ“เอ๊ะ ทำไมเปิดประตูไม่ได้นะ” ใบบัวพยายามเปิดประตูห้องพักออกตามปกติเมื่อถึงเวลาเลิกงาน แต่แปลกที่ครั้งนี้ทำไมถึงเปิดไม่ได้ มือเล็กรีบคว้านหาโทรศัพท์ในกระเป๋าเพื่อหวังบอกคนมาช่วย แต่กลับไม่พบเครื่องมือสื่อสารเช่นเดียวกัน“อะไรกันโทรศัพท์ไปไหน จะมาหายตอนนี้ไม่ได้นะ” หญิงสาวร้อนรนยิ่งขึ้น ย่อตัวลงนั่งที่พื้นรีบหาในกระเป๋าสะพายข้างใบเก่าอีกครั้ง หากหายไปคงแย่ไม่ได้มีเงินสำรองค่อยมาซื้อโทรศัพท์ใหม่เรื่อยๆแกร๊กก...เสียงประตูถูกเปิดออกจากทางด้านนอก เรียกความสนใจให้ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปมองด้วยความดีใจ แต่แล้วดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้น หัวใจแทบหยุดเต้น เมื่อคนที่เขามานั้นคือ....คนเลวที่พึ่งเคยทำเรื่องไม่ดีกับเธอไว้เมื่อหลายวันก่อน“กะ...อุ๊บบบ!!” มาร์โคพุ่งตัวลงไปนั่งปิดปากเล็กไว้อย่างรวดเร็ว จนใบบัวไม่ทันจะได้ส่งเสียงกรีดร้อง ร่าง

ผลั่กก!!“ขอโทษที่มาช้าว่ะ!” มาร์โคเปิดประตูเข้าห้องมาด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะมีเสียงแหลมเล็กดังแทรกเข้ามาจนต้องหยุดชะงักและยืนรออยู่ที่หน้าประตู“แหก!!!” พริบพราวอุทานออกมาเสียงดังเมื่อได้ยินเสียงของบุคคลที่สี่เปิดประตูเข้ามาได้ห้อง“ไม่ต้องลุก เอาเสื้อมาผูกไว้” เซน“พวกมึงกำลังทำอะไรกัน!!” มาร์โคเอ่ยถามเพื่อนทุกคนในห้องเสียงดัง ก่อนที่คิ้วเข้มจะขมวดเข้าหากัน เมื่อมีผู้หญิงคนหนึ่งจ้องมองมาที่เขา‘ผู้หญิงเหรอ?วันนี้พวกเขาจะคุยธุรกิจสำคัญกัน แล้วผู้หญิงจะมาอยู่ในห้องนี้ได้ยังไง’ “ไอ้มาร์โค มึงจะเข้าก็เข้ามา” ไบรอันต์ที่เห็นมาร์โค จ้องมองพริบพราวที่กำลังนั่งอยู่บนหน้าตักเซน ก็เป็นอันต้องเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงหรู และเชิญเข้ามาร่วมโต๊ะ เมื่อเซนไม่ได้ตอบอะไรกลับมาร์โคไปมาร์โค เดินตรงมานั่งโซฟาตัวว่างก่อนจะเหลือบสายตามองผู้หญิงผิวขาวบนหน้าตักของเซน ที่ตอนนี้คอยลอบแอบมองเขาอยู่เช่นกัน“ใคร!?”มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามเสียงเข้มเอ่ยถามด้วยความสงสัย และความดังของเสียงนั้น มันพอจะทำให้พริบพราวต้องรีบซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอหนาด้วยความตกใจ“.....มึงนี้ก็ขี้เสือกจริงๆ นะ มาช้าแล้วยังขี้เสือกอีก มึงไ