บทที่54 ย้ายบ้านอีกครั้ง

มาถึงบ้าน พอแม่ฮวนเห็นหน้าบุตรชายก็ดีใจที่บุตรชายเพียงคนเดียวกลับมาบ้าน

"กลับมาแล้วหรือลูก"แม่ฮวนถามบุตรชายเมื่อเห็นเดินเข้ามาในบ้านโดยมีเจ้าหมาป่าสองตัวพันแข้งพันขา

"ลูกกลับมาแล้วขอรับ"

"เป็นไงบ้างเรียบร้อยดีหรือไม่?"แม่ฮวนที่มือปักชุดเด็กอ่อนไว้รอรับหลานที่จะออกมาในอีกไม่กี่เดือน มองบุตรชายว่ามีส่วนไหนบาดเจ็บมั้ย พอเห็นปกติดีเลยวางใจ

"เรียบร้อยดีขอรับ..แล้วเสวียนเอ๋อไปไหนละขอรับ"เมื่อไม่เห็นภรรยาก็อดถามถึงไม่ได้

"แม่เห็นนางสีหน้าเพลียๆเลยให้ไปนอนพักผ่อนนะ นางนั้งเย็บถุงเท้าให้เจ้าตัวเล็กๆไม่ได้หยุดมือ"

"ท่านแม่ขอรับ"จือถานมองหน้ามารดาก่อนจะพูดขึ้น

"ว่าไงหรือ"

"เออ..มีรับสั่งให้ลูกกลับไปรับตำแหน่งเดิมขอรับ"พูดพร้อมมองหน้าผู้เป็นมารดา

แม่ฮวนที่พอบุตรชายบอกว่าจะต้องกลับไปทำงานที่เมืองหลวงเช่นเดิมก็ถอนหายใจ แต่ก็ยิ้มบางๆส่งกลับไป

"ลูกอยู่ไหนแม่ก็อยู่นั้นลูก"

"ลูกพยายามบอกปัดแล้ว แต่ฝาบาทยังยืนยันจะให้ลูกกลับไปทำงานขอรับ"

"ก็ลูกแม่เป็นคนมีฝีมือ ฝาบาทจึงเล็งเห็นความสามารถนี้ไงลูก ไม่ต้องคิดมาก คิดเสียว่าที่เรามาอยู่นี้เป็นการพักผ่อนก็ได้ลูก"

"ขอบคุณท่านแม่ที่เข้าใจลูกขอรับ"

"แต่ว่าการเ