All Chapters of พนันร้ายมาเฟียเถื่อน: Chapter 31 - Chapter 40

“ทำไมผมต้องกลัว ถ้าไม่พอใจก็แค่” เขายกมือขึ้นรวบนิ้วก้อยนิ้วนางกับนิ้วโป้งให้เหลือเพียงนิ้วชี้และนิ้วกลางแล้วก็ “โป้ง นัดเดียวก็จบ” มาเฟีย พวกเขาคือมาเฟีย เลยแก้ปัญหาด้วยการฆ่าคน แสงไฟสลัวในห้องรับแขกพอทำให้เขารู้สึกพอใจจึงคิดก้มลงจูบใบหน้าอีกฝ่าย แต่มินตรากลับยกมือขึ้นแตะแก้มเขาแล้วผลักออก “ไปในห้องดีกว่า” “แต่เมื่อคืนพวกเราก็ทำกันตรงนี้” นี่แหละที่น่าอาย ไม่รู้ว่าเด็กน้อยได้ยินหรือเปล่า “คุณไม่ต้องกลัว นอกจากในห้องจะไม่ได้ยินแล้ว เสียงด้านนอกก็ไม่ได้ยินเข้าไปในห้องเหมือนกัน ดังนั้นเรื่องที่เราทำในอ่างอาบน้ำจนถึงโซฟานี้ อาซื่อไม่ได้ยินแน่นอน” แต่ใครจะคิดเล่า ถ้าเกิดเด็กน้อยขึ้นมาแล้วเห็นภาพพวกนั้น ยิ่งคิดมินตราก็ยิ่งหน้าแดง เธอทำไม่ลง “เข้าไปด้านในกันเถอะ” เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับยกมือให้เขาอุ้มไป พอถูกอ้อนแบบนี้ชายหนุ่มก็ยอมทำตาม ชายหนุ่มวางหญิงสาวบนเตียงนุ่มอย่างแผ่วเบา คราวนี้เขาสัญญาว่าจะไม่รุนแรงกับเธอ แต่พอเห็นร่างอรชรที่นอนทอดกายอยู่บนเตียงส่งสายตาหวานๆ มา เขาก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจูบบดขยี้ให้ริมฝ

หวังเทียนแอบไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นอยู่สามวันก่อนจะบินกลับมาไทย คิดว่าจะโทรหาพี่ชาย แต่นึกได้ว่าตอนนี้มาดามก็อยู่ฮ่องกง เลยแวะที่คฤหาสน์ประจำตระกูลหวังที่โอบล้อมด้วยป่าเขา ซึ่งเป็นฮวงจุ้ยที่ดีที่สุดของเกาะ            เมื่อมาถึงกลับพบว่ารถหรูสีดำจอดอยู่ก่อนแล้ว เขาลงจากรถก็หันไปถามบอดีการ์ดที่มาเปิดประตูรถให้            “มาดามมีแขกอยู่ใช่ไหม”            “ครับ คุณชายรอง”            “ใคร”            “คุณเซิ่นเยี่ยกับคุณหนูเหมยลี่มาครับ”            สองพ่อลูกคู่นั้นมาทำไม หวังเทียนนึกถึงอาแปะร่างกลมอ้วน และลูกสาวที่ผอมเหมือนกุ้งแห้ง หรือว่าจะมาพูดเรื่องแต่งงาน ไม่ได้การ หวัง

“เขาบอกว่าคนที่พูดเสียงดังคือคนนิสัยไม่ดี แสดงว่าคุณอาก็เป็นคนนิสัยไม่ดี ถ้าอย่างงั้นผมก็ไม่ควรช่วย”            “อ้าว แล้วก็ทิ้งหน้าตาเฉย กลับมาช่วยฉันก่อน” เด็กคนนี้ใจดำเหมือนใครนะ          คนที่สร้างเรื่อง แต่ก็ไม่ได้เดือดร้อนใจจับจูงมือมินตราเข้าไปในห้องนอน เมื่อประตูปิดลงเขาก็จู่โจมจูบอย่างรวดเร็ว ใบหน้านั้นก้มลงสูดดมกลิ่นตรงผมก็ได้กลิ่นน้ำมันทอดไก่            “เหม็นน้ำมันค่ะ ฉันขออาบน้ำก่อน” ไม่รู้ว่ารอบนี้จะขอสำเร็จหรือเปล่า            “ที่จริงแล้วไก่วันนี้ผมยังกินไม่อิ่ม ถ้าได้กินต่ออีกหน่อยก็คงดี”ก็กำลังหมายถึงฉันที่กำลังจะเป็นไก่หรือเปล่า ว่าแต่เธอเป็นไก่ที่มีชีวิตหรือไก่ที่ตายแล้วที่พร้อมทอดกันนะ            พร้อมทอดหรือเปล่า

ทั้งชีวิตเธอถูกกระทำ ถูกเอาเปรียบ มีแต่คนหาผลประโยชน์จากเธอมากกว่าจะใส่ใจและรักเธอจริง อย่างเรื่องนี้ก็เหมือนกัน เธอควรรับรู้ตั้งแต่แรกว่า เขาคือเจ้าหนี้ ไม่ใช่คนที่เธอควรรัก ดังนั้นความรู้สึกที่เธอมีให้เขาควรถอยห่างให้มากที่สุด และทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ให้เขามีความสุขในสิ่งที่เขาต้องการ “ทำไมถึงเงียบไป” หวังเฉินหันมองคนข้างๆ ที่เงียบตั้งแต่เขาออกจากห้องประชุมแล้ว ส่วนเหมยลี่กลับไปนานแล้ว เพราะคิดว่าเธอได้บรรลุจุดประสงค์ในการมาครั้งนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องคุยกับหวังเฉินอีก มินตราหันไปตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ เก็บความรู้สึกตัวเองไว้“รู้สึกเหนื่อย เหมือนจะปวดหัวค่ะ อาจจะเพราะเมื่อคืนนอนดึก” อย่าเรียกว่านอนดึกเลย เรียกว่าไม่ได้นอนมากกว่า แถมตอนเช้ายังต้องรีบตื่นขึ้นมาจัดการให้เด็กน้อยไปโรงเรียน และตามเขามาที่กาสิโน ใช้ข้ออ้างเรื่องนี้เขาคงไม่สงสัย ว่าเธอรู้ว่าแม่ของอาซื่อกำลังจะกลับมา จังหวะรถติดไฟแดงพอดี ชายหนุ่มหันมายกมือแตะหน้าผากเพื่อดูว่าหญิงสาวตัวร้อนหรือเปล่า เพราะถ้าหากป่วย เขาจะแวะโรงพยาบาลก่อน แต่แทนท

ชายหนุ่มครางต่ำออกมา ดวงตาหยาดเยิ้มจ้องมองหญิงสาวอย่างไม่ให้คลาดสายตา ใบหน้าขึ้นริ้วแดง ยิ่งมองก็ยิ่งน่าชม เหงื่อหยดบนใบหน้าทั้งที่แอร์กำลังเย็นฉ่ำ เข่าของเธอกำลังงอลงต่ำเรื่อยๆ เหมือนใกล้ยืนไม่ไหว “อะ อืม ซี้ด” เธอริมฝีปากจนเลือดซึมออกมา แต่ดวงตานั้นก็ยังจับจ้องมองเขาที่กำลังช่วยเหลือตัวเอง เหมือนเทพบุตรที่ลงจากสวรรค์แล้วมาโชว์ของดีให้เธอ อยากกินมันแล้ว เธอใกล้เสร็จแล้ว ร่างกายบิดเกร็งไปทั่วร่าง เธอขยับนิ้วเข้าออกเร่งเข้าเร่งอีก เสียงครางที่ร้องประสานกันสองคนยิ่งทำให้แรงปรารถนาในใจผุดขึ้นมาอีกนับไม่ถ้วน จนสุดท้ายแล้วตัวเธอก็สั่นเทาทั่วร่าง หญิงสาวไม่ได้หยุดแค่นั้น เธอตรงไปหาเขา จากนั้นก็คุกเข่าจับท่อนเอ็นเข้ามา แล้วอ้าปากกลืนไปทั้งแท่ง ดูดกลืนซ้ำแล้วซ้ำอีก “ตอนนี้คุณเก่งมาก เก่งจนทำให้ผมทนไม่ไหวแล้ว” เขาจับท่อนเอ็นออกจากปากเธอ จากนั้นก็ฉีดพ่นน้ำเหนียวสีขาวใส่หน้าเธอ พอเห็นภาพเหล่านั้นแล้วเขาก็ยิ่งตื่นเต้น และไม่อยากจะจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว เอาเถอะ พวกเขายังมีเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเมืองไทย น้ำขาวขุ่นที่มีกลิ่นเฉพาะคร