All Chapters of หัวใจในตะวัน: Chapter 271 - Chapter 280

ทรงพลจอดรถเสร็จ ดับเครื่องแต่ยังไม่ก้าวลงจากรถ เพราะต้องการนั่งทำใจก่อนสักหน่อยหนึ่ง ระงับสติให้นิ่ง เขาได้ครุ่นคิดในขณะขับรถมาว่า... ยังจะไม่แสดงให้ไข่มุกรู้ว่าเขารู้แล้ว แต่เขาต้องการแก้ตัวด้วยการทำดีกับหล่อนและลูก จนกว่าจะได้รับการยอมรับ ถ้าหากเขากระโตกกระตากออกไปเวลานี้... คนแปลกหน้าสองคน ที่มีเพียงเด็กหญิงตัวเล็กเป็นโซ่โยงใยความสัมพันธ์ นอกนั้นก็ไม่มีความรู้สึกใดๆ ต่อกันเลย แล้วมันจะยังไงต่อไป... เขาต้องการทำทุกอย่าง...เพื่อลูก ดังนั้นจะต้องคิดให้รอบคอบก่อนเขาตัดสินใจแล้วว่าจะไถ่บาปที่ได้เคยทำไว้ ด้วยการเลี้ยงดูและให้เกียรติหญิงสาวผู้นี้อย่างดีที่สุด หล่อนเป็นแม่ของลูกของเขา และทนทุกข์ทรมานต่อสู้เลี้ยงลูกมาตามลำพังถึงสามปี ไม่นับตอนที่อุ้มท้องอีก คิดแล้วทรงพลก็รู้สึกผิดไปกับสิ่งที่เขาได้ขาดสติทำลงไป...ชายหนุ่มก้าวลงจากรถแล้วเดินขึ้นบันไดเทอเรสเข้าไปในตัวคฤหาสน์ มารดานั่งอยู่ที่ห้องโถง"ทำไมกลับบ้านแต่วันล่ะลูก"ท่านเอ่ยถามทันที ชายหนุ่มกวาดสายตามอง ไม่เห็นเด็กน้อยที่ปกติมักจะขลุกอยู่กับมารดาในห้องนี้ ทรงพลมองหน้าท่าน เขาทราบดีว่าท่านรักและเอ็นดูน้องขวัญมากมายนัก ขนาดไม่ทราบว่าเ

"อ้าว ทำให้คุณย่าคนเดียวเหรอ...แล้ว...เอ่อ ลุงพลล่ะ"เขาเอ่ย ติดขัดกับการแทนตัวเองว่า...ลุง... ลูกน้อยของเขา... ช่างน่ารักน่าชังและน่าสงสารเหลือเกิน แต่เด็กน้อยไม่มีท่าทางว่าจะเป็นเด็กมีปมด้อยเลยสักนิดเดียว เขามองไปยังผู้หญิงร่างบางที่นั่งก้มหน้าปั้นขนมอยู่... จะต้องยกความดีความชอบทั้งหมดให้กับผู้หญิงคนนั้น... ถ้าหากลูกเขาเกิดในท้องของผู้หญิงที่ไม่มีความรับผิดชอบและใจคอโหดร้าย น้องขวัญก็คงจะไม่ใช่เด็กร่าเริงเหมือนนกน้อยป่าเช่นนี้แน่"ก็ทำให้ด้วยค่ะ แต่แม่มุกบอกว่าลุงพลอาจจะไม่ชอบของหวาน"เสียงแจ๋วเอ่ยโต้ตอบ ไข่มุกถอนหายใจ... คิดว่าต่อไปนี้เห็นทีจะต้องไม่พูดอะไรมากให้ลูกได้ยินอีกแล้ว เพราะเจ้าตัวเอาไปบอกเล่าให้คนเป็น ลุง ฟังหมดทุกอย่างอย่างที่เห็น"ลุงพลไม่ชอบที่หวานมากเกินไป แต่แม่มุกคงจะไม่ทำหวานมากมั้ง ลุงพลจะขอกินด้วยก็แล้วกัน"เขาเอ่ย อีกคนไม่ยอมมองมาทางเขาเลย ชายหนุ่มอุ้มหนูน้อยไปหา คุณหญิงเดินไปนั่งที่โซฟา สังเกตการณ์อย่างเงียบๆ"คุณเพิ่งหายป่วย ทำไหวหรือ" เขาหาเรื่องคุยด้วย ไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มกันอย่างไรจริงๆ แต่ก็ต้องพยายามเพื่อลูก"หายดีแล้วค่ะ" หญิงสาวตอบเบาๆ"คืนนี้แม่มุกบอ

ไข่มุกตื่นตอนตีสี่ครึ่ง เมื่อลุกขึ้นนั่งก็เห็นว่าน้องขวัญกำลังนอนหลับสนิท ศีรษะหนุนแขนแข็งแรงของผู้ชายร่างสูง ไข่มุกกะพริบตา... ทำไมเขามานอนอยู่ตรงนี้ได้?หญิงสาวแปลกใจ นึกย้อนไปถึงเมื่อคืนนี้ จำไม่ได้เลยว่าตัวเองหลับไหลไปตอนไหนและเกิดอะไรขึ้น จำได้แต่ว่าก่อนหลับ เขามาเคาะประตูและเขาก็อยู่กับน้องขวัญ ไข่มุกคิดว่าคงจะหลับตรงโซฟาแล้วก็หลับลึกจนไม่รู้สึกรู้สา... นั่นแสดงว่าเขาอุ้มหล่อนมานอนอย่างนั้นหรือ... หญิงครุ่นคิดอย่างงงๆ กับการตื่นมาแล้วจำเหตุการณ์ก่อนหลับไม่ได้ไข่มุกค่อยๆ ลงจากเตียงในลักษณะย่องเบาๆ ไม่ต้องการปลุกลูก จะต้องลงไปที่ห้องครัว วันนี้เป็นวันพระจึงตื่นเช้าหน่อย เพราะคุณหญิงต้องการตักบาตรที่หน้าบ้าน หญิงสาวจึงจะต้องรีบลงไปทำกับข้าวจัดชุดตักบาตรให้ท่าน ซึ่งก็ได้คิดเมนูและเตรียมวัตถุดิบใส่ตู้เย็นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ของหวานก็เป็นขนมลูกชุบที่จัดใส่ถุงไว้ตั้งแต่เมื่อวานเย็นจากนั้นก็จะต้องทำอาหารเช้าให้คนที่ยังคงหลับอยู่ด้วย แล้วจะทำยังไงล่ะนี่ เขามานอนอยู่ตรงนี้ จะต้องปลุกไหม...? หญิงสาวครุ่นคิดก่อนจะตัดสินใจหอบเสื้อผ้าเดินเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำแปรงฟันแล้วเปลี่ยนชุดเป็นกางเกง

คำตอบที่ผุดขึ้นในใจคือ...ที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้นเลยสักครั้ง เขาไม่เคยคลุกคลีกับของระดับรากหญ้า ชีวิตทั้งชีวิตมันเป็นของมันมาอย่างนี้ และเขาก็ไม่เคยรู้สึกว่ามันผิดปกติอะไร จนกระทั่งเวลานี้... ถ้าผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่แม่ของลูกเขา... เขาจะแคร์เจ้าหล่อนหรือให้ความสนใจหรือไม่... ทรงพลถามย้ำกับตัวเองอีกครั้งเรื่องราวของมิรันตีกับโก้โผล่เข้ามาในใจของเขา... หญิงสาวผู้กล้าหาญ กล้าที่จะรักและทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจตัวเอง..."มิงค์..."เสียงพึมพำดังออกมาจากร่างสูง ทำให้ไข่มุกหันไปมอง เขายืนละเมอ... ละเมอถึงคุณมิงค์ผู้แสนดี ผู้หญิงที่เขาคงจะรักมากมาย คืนนั้นเขาถึงได้ดื่มจนเมามาย... และเขาเพ้อถึงเธอตลอดเวลาในขณะที่ปล้ำจูบไข่มุก...หญิงสาวรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวกับความทรงจำที่ไม่อาจลืมได้... เขาไม่ได้รุนแรง แต่อ่อนโยนเพราะเขาคิดว่าเขากำลังนอนอยู่กับผู้หญิงผู้เป็นเจ้าของหัวใจ ไข่มุกเองไร้ประสบการณ์และอ่อนหัด จึงหมดแรงจนตัวอ่อนไม่อาจต่อต้านเขาได้ หัวใจหน่วงหนึบแปลบปลาบกับการเสียความบริสุทธิ์ครั้งแรกให้กับคนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหล่อนเป็นใครกริ๊ก...เสียงถ้วยกาแฟกระทบกันทำให้ทรงพลตื่นจากภวังค์ความคิด ร

คุณหญิงได้ทำการครุ่นคิดอยู่ค่อนคืนเมื่อคืนนี้ ว่าจะสามารถช่วยลูกชายของท่านได้อย่างไรบ้าง... เช้านี้ก็ได้เห็นแล้วว่าลูกชายแคร์คนที่เป็นแม่ของลูกไม่น้อยเลย คิดว่าลูกชายไม่ใช่ปัญหา แต่คนที่อาจจะเป็นปัญหาก็คือตัวแม่ของเด็กเอง...คุณหญิงได้ทำการคิดโดยลองวิธีการที่เรียกว่า เอาใจเขามาใส่ใจเรา คือลองคิดว่าถ้าหากท่านเป็นไข่มุก ท่านจะคิดและรู้สึกอย่างไร... ท่านทราบโดยสายตาอันมีประสบการณ์ว่า แม้ไข่มุกจะเป็นเพียงแค่หญิงสาวฐานะธรรมดา แต่ท่านคิดว่าเด็กสาวคนนี้ใจเด็ดและแกร่ง อย่างที่เรียกว่า อ่อนนอกแต่แข็งใน เพราะหาไม่แล้วคงจะไม่เอาเด็กไว้แน่ คงจะทำแท้งไปแล้ว หรือไม่ก็คลอดแล้วทิ้งอย่างที่เห็นข่าวอยู่บ่อยๆปัญหาก็คือ...ไข่มุกคงจะไม่ยอมแต่งงานกับทรงพล เพราะไม่ได้รัก และจะต้องรู้สึกอึดอัดกับความแตกต่างระหว่างกันที่มีอยู่มากมาย เรียกว่าแตกต่างกันทุกด้านอย่างสิ้นเชิง และหากแต่งงานก็จะต้องอยู่ในสังคมใหม่นี้ให้ได้ การถูกสังคมจับตามองเหมือนพวกตาสับปะรด คนที่ไม่คุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้อย่างไข่มุกอาจจะวางตัวไม่ถูกและจะไม่มีความสุขเลยคุณหญิงพาไข่มุกเข้าไปในห้องน้ำชาแล้วล็อกประตู เหมือนที่ทำเมื่อวานกับทรงพล"เชิ