All Chapters of ทัณฑ์รักคิมหันต์: Chapter 11 - Chapter 20

กุลนิดาอาบน้ำแต่งตัวภายในเวลาอันรวดเร็วเพราะกลัวโดนเขาดุอีก หลังจากนั้นคิมหันต์ก็พาเธอมาที่คาสิโนของเขาซึ่งในนี้มีในส่วนของผับเล็กๆอยู่ด้วยเขาจึงพาเธอมาในโซนนี้และพามาเจอกับเจ๊ไหมผู้จัดการเด็กๆของที่นี่" ผมฝากด้วยนะครับคุณไหม เชิญใช้ได้ตามสบาย " คิมหันต์บอกเจ๊ไหมแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้นัดแนะกันไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าจะให้ไปทำอะไรบ้าง หลังจากที่ฝากฝังเสร็จแล้วคิมหันต์ก็ออกไปจากที่นี่โดยไม่มองหน้ากุลนิดาเลยแม้แต่น้อย" ได้ค่ะ เดี๋ยวเจ๊จะดูแลให้อย่างดีที่สุดเลยนะคะนาย " เจ๊ไหมรับปากพร้อมกับมองหน้าของกุลนิดานิ่งๆเธอมีความสวยสวยมากไม่เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป ไม่แปลกใจเลยที่ทำไมคุณคิมหันต์ถึงเอาสาวน้อยคนนี้มาฝากไว้ด้วยตัวเอง ผู้หญิงคนนี้คงมีความสำคัญมากแน่ๆ" ทำอะไรเป็นบ้างล่ะเรา เคยทำงานแบบนี้หรือเปล่า " เจ๊ไหมถามกุลนิดาที่เอาแต่ก้มหน้านิ่งไม่พูดไม่จาอะไรออกมาสักคำเหมือนกำลังกลัวอะไรสักอย่างจับใจ" กุลไม่เคยทำงานค่ะ แต่สอนกุลได้ทุกอย่างเลยนะคะกุลยินดี ขออย่างเดียวอย่าเอากุลไปขายตัวกุลกลัว " กุลนิดาตอบออกไปเธอกลัวจนไม่รู้จะบอกว่ายังไงอีก ชีวิตที่ไร้ที่พึ่งมันน่ากลัวแบบนี้น

คิมหันต์เริ่มรัวสะโพกใส่คนตัวเล็กจากด้านหลังโดยไม่มีการออมแรงเลยสักนิด ราวกับว่าไม่ได้สนใจว่านี่คือครั้งแรกของเธอ" อื้อ....อื้อ....อ๊อย... " ร่างเล็กครวญครางไม่เป็นภาษาด้วยความเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย คิมหันต์ก้มลงจูบซับไหล่เนียนพร้อมกับฝังรอยเขี้ยวไว้ที่ไหล่ของเธอทั้งสองข้างจนมันเป็นรอยอย่างเห็นได้ชัด เขามันเป็นคนชอบซาดิส ชอบทำรักแบบรุนแรง ซึ่งข้อนี้เธออาจจะยังไม่รู้และยังรับไม่ได้ ซึ่งเขานี่แหละจะทำให้เธอเปิดโลกเอง" อ๊าสส์...เจ็บ...อย่ากัดแบบนั้น อื้อ..." คนตัวเล็กร้องครางเมื่อถูกกัดเข้าเต็มๆที่หัวไหล่ เขามันพวกชอบความซาดิสหรือยังไง แต่ถึงอย่างนั้นเธอกลับรู้สึกว่ามันสร้างความกระสันได้แบบแปลกๆเหมือนจะชอบ ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ" อ่าส์...เจ็บสิดีต่อไปเธอจะได้ไม่ต้องไปร่านกับใครอีก จำเอาไว้ฉันคือผัวของเธอและจะเป็นคนเดียวตลอดไป " คิมหันต์ก้มลงมาบอกคนตัวเล็กข้างๆใบหูพร้อมกันนั้นก็จัดการขบกัดอย่างไม่เบานักที่ใบหูเล็กของเธอพร้อมกับใช้ลิ้นเลียไปมาจนคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งโหยง" กรี๊ด!!! อร๊าย!!! " ร่างเล็กกรีดร้องเมื่อเธอโดนขบกัดจนแทบทุกส่วนของร่างกาย เขาเป็นหมาหรือไงนะถึงชอบกั

อิทธิฤทธิ์มองกุลนิดาด้วยความสงสารและเห็นใจที่ผ่านมาเธอคงเจ็บปวดมากๆมิน่าล่ะตอนที่เขาพาเธอมาที่นี่เธอถึงมีอาการซึมเศร้าอย่างหนักกว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้เธอคงต้องใช้กำลังใจจากตัวเองมากๆน่าดู" พี่ดีใจนะที่กุลผ่านเรื่องราวเลวร้ายแบบนั้นมาได้ ตอนนี้ไม่ต้องกลัวนะพี่จะเป็นคนปกป้องกุลแล้วก็น้องอบอุ่นเอง " กุลนิดาน้ำตาไหลพร้อมกับอิทธิฤทธิ์ที่ยื่นมือเข้ามาเพื่อที่จะปาดน้ำตาบนแก้มใสให้กับเธอ แต่กุลนิดาก็เลือกที่จะเบี่ยงหน้าหลบเล็กน้อยพร้อมกับปาดน้ำตาด้วยตัวเอง ซึ่งเธอก็ทำแบบนี้เสมอมา เธอไม่เคยปล่อยให้อิทธิฤทธิ์ถึงเนื้อถึงตัวเธอเลยสักครั้งแม้จะสนิทสนมกันมากแค่ไหนก็ตาม แม้แต่กอดเธอก็ยังไม่เคยให้เขาได้ทำมันเลยสักครั้ง อิทธิฤทธิ์ที่เห็นท่าทางของเธอเขาก็พอเข้าใจได้ แต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้ว่าเธอจะใจอ่อนให้กับพ่อของลูกเธออีกครั้งแล้วเขาจะหมดสิทธิ์ในตัวเธอ แค่คิดเขาก็เจ็บมากๆแล้วและคงจะยอมไม่ได้" แล้วเราจะเอายังไงกับเรื่องนี้ต่อไป " อิทธิฤทธิ์ถามเพราะเขาคิดว่าคนอย่างคิมหันต์ไม่มีทางจบแค่นี้แน่ มาเฟียร้ายกาจอย่างหมอนั่นหากคิดจะทำอะไรแล้วต้องได้ดั่งใจทั้งนั้น และพวกแก๊งค์แบล็คฟีนิกส์ก็ใหญ่คั

กุลนิดาเริ่มใจไม่ดีรีบวิ่งตามหาลูกสาวเธอมองไปรอบๆไม่คิดว่าเด็กตัวเล็กแค่นี้จะวิ่งไปได้ไกล ตอนนี้เธอวิ่งมาไกลพอสมควรแล้วจึงหยุดแล้วมองหาลูกอีกทีแล้วก็ไปเจอคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังมุงดูอะไรอยู่ก็ไม่รู้เธอจงเดินเข้าไปดูด้วยความร้อนใจ" พี่คะเห็นเด็กตัวเล็กๆเดินผ่านมาทางนี้บ้างไหมคะ หน้าตาน่ารักตัวอ้วนๆหน่อยค่ะเด็ก 4 ขวบ " กุลนิดาถามหญิงวัยกลางคนที่กำลังมุงดูอะไรสักอย่างอยู่แต่เธอไม่เห็นเพราะคนเยอะเกินไปและก็ไม่ได้สนใจมากมายด้วยอยากหาลูกสาวให้เจอ" เด็กหรอ? ใช่แม่หนูคนเดียวกันหรือเปล่า น้องโดนรถชนแล้วหนีเขากำลังเรียกรถพยาบาลกันอยู่ " หญิงวัยกลางคนชี้เข้าไปในวงล้อมที่มีผู้คนมากมาย กุลนิดาใจหลุดวูบไปถึงตาตุ่มเมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเธอซีดเผือดภาวนาอย่าให้เป็นอย่างที่คิดแล้วรีบฝ่าวงล้อมเข้าไปแล้วก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เจอตรงหน้า คนเป็นแม่อย่างเธอใจแทบสลาย" น้องอบอุ่น!!!!! " สีหน้าของกุลนิดาบ่งบอกถึงความท้อแท้สิ้นหวัง ดวงตาของเธอหม่นหมองไร้ประกาย ใบหน้าเครียดเกร็งด้วยความกดดัน ตอนนี้เธอตัวชาวาบเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลายลง เธอรีบวิ่งไปกอดลูกสาวเอาไว้จากอ้อมกอดของพลเมืองดีที่ก

กุลนิดาเสียวสันหลังวาบกับคำพูดของเขา แต่ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วเธอก็ต้องก้มหน้ารับกรรมต่อไป เธอทำอะไรได้บ้างในเมื่อสถานการณ์มันบีบบังคับไปหมด" ขอแค่น้องอบอุ่นปลอดภัย คุณจะลงโทษฉันยังไงก็ได้ถือว่าแทนคำขอบคุณของฉันที่คุณให้เลือดกับน้องอบอุ่น ขอบคุณนะคะ " ท้ายที่สุดแล้วกุลนิดาก็เอ่ยขอบคุณเขาที่ช่วยเหลือน้องอบอุ่นเป็นอย่างดี ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าถ้าไม่มีเขาเธอก็ไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใครตัวเธอเองมีเลือดกรุ๊ป B ซึ่งมันใช้กับลูกสาวของเธอไม่ได้ ลูกสาวของเธอมีกรุ๊ปเลือดเหมือนกับผู้เป็นพ่อ มันน่าน้อยใจนักทั้งๆที่ไม่ได้เลี้ยงกันมากลับมีอะไรหลายๆอย่างคล้ายกันแม้กระทั่งหน้าตาที่ไม่เหมือนเธอเลยแม้แต่นิดเดียวเหมือนผู้เป็นพ่ออย่างกับแฝด" ยังไงก็ได้จริงๆใช่ไหม " คิมหันต์ถามย้ำ เขาก็ยังคงเป็นมาเฟียนักธุรกิจทุกการเจรจาต่อรองเขาเป็นต่อเสมอแม้แต่กับเธอในตอนนี้ จะเรียกว่าเขาฉวยโอกาสก็คงไม่ได้ต้องเรียกว่าโอกาสมันวิ่งเข้ามาหาเองต่างหาก เขาเองก็แค่รับโอกาสนั้นไว้และใช้ให้เกิดประโยชน์ที่สุด" เอ่อ...ค่ะ " กุลนิดาพยักหน้ายอมรับว่าแอบหวั่นใจไม่รู้ว่าเขาจะให้เธอไปทำอะไรพิเรนๆเหมือนแต่ก่อ