บททั้งหมดของ ทัณฑ์รักคิมหันต์: บทที่ 1 - บทที่ 10

กุลนิดาเดินตามอิทธิฤทธิ์พร้อมกับลูกสาวตัวแสบของเธอเข้ามาในบ้านและภาพที่เห็นเป็นประจำก็คืออิทธิฤทธิ์จะนั่งเล่นกับลูกสาวเธอพร้อมกับที่เธอต้องปลีกตัวไปทำมื้อเย็นให้กับทั้งสองคนทาน" อาหารเสร็จแล้วค่ะ พี่อิฐน้องอบอุ่นมากินข้าวก่อนค่ะ " อิทธิฤทธิ์กับเด็กอ้วนของเขาจึงละจากการเล่นของเล่นตรงหน้าแล้วไปยังโต๊ะอาหารที่มีกุลนิดารออยู่ก่อนแล้ว" ว๊าว...น่ากินจังเลยค่ะคุณแม่ขา ของโปรดน้องอบอุ่นทั้งนั้นเลย " เด็กอ้วนตาโตเมื่ออาหารมื้อนี้เป็นของโปรดของตัวเองทุกเมนู เพราะวันนี้เป็นสุดสัปดาห์ลุงอิฐของเธอจึงซื้อแต่วัตถุดิบที่ใช้ทำเมนูโปรดของเธอมาทั้งนั้น" ไหน ของโปรดที่ว่ามีเมนูอะไรบ้างคะ " กุลนิดาถามลูกสาวเพื่อทบทวนความจำ น้องอบอุ่นกำลังอยู่ในวัยเรียนรู้เธอจึงอยากสอนทุกอย่างที่แม่อย่างเธอสามารถที่จะสอนลูกได้ ถามบ่อยๆเด็กจะเรียนรู้ได้เร็ว" แกงจืดหมูสับ ไข่เจียวกุ้ง แล้วก็เกี๊ยวน้ำหมูสับค่ะ " น้องอบอุ่นบอกเมนูได้ถูกทุกเมนู พร้อมกับยิ้มให้คนเป็นแม่ด้วยรอยยิ้มที่ภูมิใจ อาหารแทบทุกมื้อที่เธอทานมักจะเป็นอาหารอ่อนๆที่ลูกสาวของเธอสามารถทานด้วยได้ เธอจำไม่ได้แล้วว่าอาหารรสจัดเธอทานครั้งล่า

เมื่อเข้ามาในร้านอาหารแล้วกุลนิดารู้สึกเกร็งอย่างบอกไม่ถูกเพราะเอาเข้าจริงๆบรรยากาศแบบนี้เธอลืมไปหมดแล้ว อิทธิฤทธิ์เลื่อนเก้าอี้ให้กุลนิดานั่งพร้อมกับน้องอบอุ่นที่นั่งอยู่ข้างๆกัน" สั่งตามสบายเลยนะครับ มื้อนี้พี่เลี้ยงฉลองให้กับเจ้าเด็กอ้วนครบรอบ 4 ขวบ โตแล้วนะเรา " อิทธิฤทธิ์บอกพร้อมกับเปิดเมนูอาหารแล้วก็สั่งอาหารมากมายในแบบที่ตัวเองชอบและไม่ลืมที่จะสั่งอาหารสำหรับเด็กด้วย จนกุลนิดาไม่กล้าสั่งอีกเพราะที่เขาสั่งมาก็ไม่น่าจะกินกันหมดแล้ว อิทธิฤทธิ์หลังจากสั่งเมนูอาหารเสร็จก็ลอบมองกุลนิดาที่ไม่ยอมสั่งอะไรเลยสักอย่าง" กุลอยากกินอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าสั่งได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก วันนี้พี่กะจะพาเจ้าเด็กอ้วนมาเลี้ยงอยู่แล้ว และอยากให้สนุกกันเต็มที่ด้วย " อิทธิฤทธิ์บอกพร้อมกับมองหน้าน้องอบอุ่น แล้วเจ้าก้อนกลมนั้นก็เอาแต่ยิ้มจนตาหยีเพราะตื่นเต้นที่ได้ออกมายังสถานที่ใหม่ๆ เด็กอ้วนมองดูผู้คนรอบๆร้านพร้อมกับยิ้มให้ บางคนก็ยิ้มกลับแต่กับบางคนก็หยิ่งเกินกว่าจะยิ้มกลับให้เด็ก " แค่นี้ก็เยอะมากแล้วค่ะ แถมอาหารที่สั่งมาก็น่ากินทั้งนั้นเลยด้วยเอาแค่นั้นล่ะค่ะ ถ้าสั่งอีกได้พุงแตกแน

กุลนิดาถึงกับหน้าเสียเมื่อคิมหันต์บอกว่าเธอยังอ่อนหัด ใช่สิ! ใครมันจะไปเชี่ยวชาญเท่าเขากันล่ะ" ถ้าฉันมันอ่อนหัดมากก็ปล่อยสิ ไปทำกับคนที่เขาเก่งๆเลย อย่ามาจับนะ ปล่อย! " กุลนิดาพยายามผลักเขาให้ถอยห่างเพื่อที่เธอจะตั้งหลักยืนให้ได้ เธอแช่ไว้ท่านี้นานมากแล้วขาเธอแทบจะเป็นตะคริวอยู่แล้ว และเหมือนจะรู้สึกน้อยใจนิดๆทั้งๆที่ตัวเองไม่ควรรู้สึกแบบนี้เลย " ก็ในนี้มีแค่เธอไม่มีคนเก่งๆที่ไหนให้เป็นตัวเลือกเลยหนิ ทนเอาหน่อยแล้วกันถึงจะอ่อนไปหน่อยฉันก็จะทนเอา และใครบอกว่าฉันจะปล่อย เธอสบายตัวแล้วก็จะชิ่งเลยหรอ แบบนี้ไม่ดีมั้ง " คิมหันต์พูดประชดกลับพร้อมกับจับมือเรียวของเธอข้างหนึ่งมาวางไว้ที่มังกรผงาดขนาดใหญ่ไซส์ 60 ของเขาอย่างรวดเร็ว ที่เธอเคยเจอมาแล้วแล้วก็เกือบเอาตัวไม่รอดเพราะมันใหญ่เกินกว่าที่จะเข้าไปในตัวของเธอได้หมด" อร๊าย!! ทะลึ่ง!! โรคจิต " ร่างเล็กก่นด่าเขาแต่คิมหันต์ก็ไม่ได้สะทกสะท้านหรอกนะ เขายังคงจับมือของเธอให้ลูบไล้ไปตามเอ็นร้อนของเขาไปมาผ่านกางเกงสแล็คเนื้อดีราคาแพง และในเวลาต่อมาเขาก็ได้ถอดมันออกเพราะรู้สึกว่ามันเกะกะเกินทน เขาอยากสัมผัสกับเธอใจจะขาด" อย่า... "

กุลนิดาถึงกับทำหน้าเหวอเมื่อเขาเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับพูดจาแบบนี้ต่อหน้าอิทธิฤทธิ์และลูกสาวของเธอ เขาจะจองล้างจองผลาญเธอไปถึงไหนกันนะ แค่นี้เธอก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว คิมหันต์หลังจากที่เดินเข้ามาใกล้ๆก็ได้จ้องไปที่ใบหน้าของเด็กอายุประมาณ 3-4 ขวบที่นั่งกินข้าวอยู่และกำลังมองมาที่เขาตาแป๋ว สาวน้อยตัวอวบอ้วนพร้อมกับใบหน้าที่ช่างละม้ายคล้ายกับคณิน เอ๊ะ! คล้ายกับคณินมันก็คล้ายกับเขานี่หว่า หรือว่า? กุลนิดาเมื่อเห็นคิมหันต์เอาแต่จ้องมองน้องอบอุ่นเธอก็หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะด้วยความกลัว กลัวว่าเขาจะสงสัยจนคิดหาคำตอบ จึงรีบพาลูกจะหนีไป หากเขาบังเอิญคิดสงสัยขึ้นมาเธอต้องเสียน้องอบอุ่นให้เขาแน่ คนแบบเขาถนัดเรื่องรังแกเธออยู่แล้ว" กลับกันดีไหมคะลูก คุณแม่ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ กลับกันเลยไหมคะพี่อิฐ " คนตัวเล็กพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนโดยไม่รอความเห็นจากอีกฝ่ายและเก็บข้าวของกำลังจะพาลูกออกไปจากที่นี่ แต่มีหรือที่คิมหันต์จะยอม ถ้าเขาไม่อยากให้เธอไปเธอก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น" จะรีบไปไหนล่ะ ไม่แนะนำครอบครัวใหม่ให้ผมรู้จักหน่อยหรอ ยังไงซะเราก็คนคุ้นเคยกัน " เด็กหญิงกมลทิพย์มองหน้าผู้มาใหม่นิ

ย้อนไปเมื่อ 5 ปีที่แล้ว กุลนิดาที่นอนซมพิษไข้อยู่ภายในคอนโดหรู ซึ่งเป็นที่ที่เธอไม่คุ้นตาเอาเสียเลย เมื่อลืมตาขึ้นมาจึงมีแต่ความสับสนเต็มไปหมด ก่อนหน้าที่เธอจะหมดสติยังคิดว่าตัวเองกำลังจะตายไปแล้วเลย" พ่อ....พ่อคะ พ่ออยู่ไหน " กุลนิดาพอได้สติก็เรียกหาแต่บิดาของตัวเอง จนพยาบาลพิเศษเข้ามาดูแล เธอถูกจ้างมาให้ดูแลกุลนิดาตลอด 24 ชม. เพื่อความปลอดภัย" รู้สึกตัวแล้วหรอคะคุณกุล ดื่มน้ำสักหน่อยนะคะ คุณหลับไปนานมาก ร่างกายขาดน้ำ " พยาบาลสาวสวยบอกกับคนไข้พิเศษของเธอพร้อมกับรินน้ำใส่แก้วแล้วนำมาป้อนให้เธออย่างดี เมื่อกุลนิดาดื่มน้ำเสร็จจึงรีบเอ่ยถามในสิ่งที่คาใจ" ที่นี่ที่ไหนคะ " นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถามพยาบาลสาว เธอก็ไม่รู้ว่าพยาบาลคนนี้มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แต่ที่แน่ๆที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาล" ที่นี่เป็นคอนโดส่วนตัวของคุณคิมหันต์ค่ะ ดิฉันชื่อน้ำนะคะเป็นพยาบาลส่วนตัวของคุณที่คุณคิมหันต์จ้างมาพิเศษค่ะ คุณหลับมาร่วม 2 สัปดาห์แล้วนะคะ " เมื่อพูดถึงชื่อคิมหันต์ น้ำพยาบาลสาวสวยก็เกิดอาการเขินอายเพราะเธอกับเขาลึกซึ้งกันก่อนหน้านี้แล้ว ซึ่งเธอคิดไปไกลถึงการเป็นตัวจริงของมาเฟียหนุ่มคน