All Chapters of สาปรักบำเรอกาม (3P): Chapter 91 - Chapter 100

“พาผมมาที่นี่ทำไม?”เคย์มานเอ่ยถามเมื่อบรูโนและเคนโซ พาเขามาหาจิตแพทย์ประจำตัวของเขา“ก็อยากให้พิสูจน์ไม่ใช่เหรอ ว่าพวกพี่มีหนูแค่คนเดียว”น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยขึ้น เคนโซตวัดหางตาไปมองเคย์มาน ก่อนที่จะส่ายหัวไปมา แล้วเดินนำหน้าเคย์มานและบรูโนไปเคนโซเคาะประตูสามที เมื่อได้ยินเสียงคุณหมออนุญาตให้เข้าไปด้านในได้ เคนโซจึงเปิดประตูแล้วพาตัวเองเข้าไปด้านในทันที เก้าอี้ที่อยู่หน้าโต๊ะของคุณหมอ ถูกดึงมาตรงหน้าเขา“นั่งเคย์มาน”น้ำเสียงเคร่งขรึมของเคนโซ ประกอบกับแววตาที่เย็นเฉียบ บ่งบอกว่าตอนนี้เขากำลังเครียดจัด และรู้สึกแย่ไม่น้อยที่จะต้องมาที่นี่อีกครั้ง เคย์มานค่อย ๆ หย่อนก้นลงนั่งที่เก้าอี้ตัวสีดำ แล้วเหลือบสายตาไปมองเคนโซและบรูโนด้วยความสงสัย“สวัสดีครับคุณหมอ”คนตัวใหญ่รูปร่างกำยำเอ่ยสวัสดีจิตแพทย์หญิง แล้วทำหน้านิ่งจนคุณหมอเองยังรู้สึกแปลกใจ เขาเพิ่งมาหาหมอเมื่อวานนี่นา แล้ววันนี้ทำไมถึงยังมาอีกล่ะ“สวัสดีค่ะคุณเคนโซ เอ่อ...วันนี้เราไม่ได้มีนัดกันนี่คะ?”น้ำเสียงงุนงงปนไปด้วยความสงสัยเอ่ยออกมา

บรูโนยื่นโทรศัพท์มือถือให้เคย์มาน ดูภาพจากกล้องวงจรปิด เป็นอย่างที่เคนโซและบรูโนบอกจริง ๆ อยู่ ๆ เด็กคนนั้นก็วิ่งมาทางด้านหลังเคนโซ แล้วอาศัยจังหวะที่เคนโซเผลอ จับใบหน้าเคนโซโน้มลงมาจูบอย่างดูดดื่มแต่เคนโซก็รีบดันตัวผู้ชายคนนั้นออก แล้วผลักเด็กคนนั้นจนล้มไปกองกับพื้น พวกเขาโต้เถียงกันอยู่สักพัก แล้วเด็กคนนั้นก็เดินเข้าไปในร้าน เคนโซและบรูโนหันไปมองเด็กผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร พวกเขาก็ยืนคุยกันต่อ จนบุหรี่หมดมวนจึงพากันเข้าไปด้านในกล้องที่อยู่มุมโต๊ะที่พวกเขานั่งดื่ม เคนโซและบรูโนนั่งดื่มกับเพื่อน ๆ ห้าคน เคนโซและบรูโนเมาจนแทบไม่ได้สติ มีภาพตอนที่บรูโนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาใครสักคน น่าจะเป็นตอนที่โทรมาบอกเคย์มาน ว่าไม่ได้กลับคอนโดแน่ ๆคุยเสร็จเขาก็นั่งพิงพนักพิงโซฟาหนังแก้วตัวสีดำ เอาศีรษะพาดกับขอบโซฟาแล้วหลับตาพริ้ม พวกเพื่อน ๆ เขายังดื่มต่อ แต่เขาสองคนหลับคาโต๊ะไปแล้ว ไม่นานเด็กที่ร้านก็พาเขาสองคน เข้าไปในห้องแล้วก็ออกมาภาพจากกล้องวงจรปิด เวลา 01.13 น. เด็กผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาที่หน้าห้อง ทำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วเข้าไปในห้องที

ส่วนเคนโซก็ตอกอัดเข้ามาอย่างไม่ยั้ง จากความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความเสียดเสียว คลื่นสวาทซัดสาดเข้ามาในกาย ทำให้ทั้งสามถึงกับร้องครางไม่ได้ศัพท์แท่งรักสองอันกระทุ้งเข้ามาภายในตัวเคย์มาน ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีทีท่าว่าจะผ่อนแรงลงเลยแม้แต่น้อย จนมันเป็นรอยปูดนูนขึ้นเป็นลำยาว เหมือนมีศอกมากระทุ้งอยู่ด้านใน มือหนาของเคนโซ จับมือเคย์มานมาวางที่หน้าท้องที่มีมัดกล้ามเนื้อชวนมองของตัวเอง แล้วค่อย ๆ กดมันลงเบา ๆ“ดูสิเป็นลำเลย...เสียวไหมครับ”“สะ...เสียวครับ เสียวมาก ผมไม่ไหวแล้ว พี่บรูโน พี่เคนโซ อื้ออออ”คนตรงกลางตัวสั่นเทิ้มไปหมด เหมือนเขาเป็นบูมเมอแรง ที่โดนปาออกไปไกลสุดขอบฟ้า แล้วย้อนกลับมาที่เก่า ความเสียวซ่านหวิวครั้งแล้วครั้งเล่า มันทำให้เคย์มานเจียนจะขาดใจ มัดกล้ามเนื้อหน้าท้องของคนน้องหดเกร็งไปหมด บรูโนและเคนโซกำลังจะส่งเคย์มานขึ้นสวรรค์อีกรอบแล้ว“เร็วกว่านี้ครับ อ่าาาา”เคย์มานจิกเล็บเข้าไปที่แขนของเคนโซอย่างแรง มันกระตุ้นความดิบเถื่อนในกายเขาให้ลุกขึ้นโชน เคนโซตอกอัดความแข็งขืนเข้าไปอย่างไม่ยั้ง เข้าจังหวะกันกับบรูโนแท่งรักสองอันผลัดกันเขาออก สลับไปมาอยู่อย่างนั้น ยิ่งใกล้ถึงฝั่

“ยะ...อย่า...อย่าทำอะไรกูนะ ไม่งั้น...”“ไม่งั้นอะไร?”น้ำเสียงแข็งกร้าวของบรูโนเอ่ยแทรกขึ้นมา พลางถลึงตาใส่คนตรงหน้า ราวกับว่าจะกระชากวิญญาณโอนดินออกจากร่าง โอดินทำได้เพียงหลบสายตาคมคู่นั้นของบรูโน เขาไม่คิดว่าพวกนี้จะมีมุมน่ากลัวแบบนี้ และไม่คิดว่าสองคนนี้จะมีลูกน้องเยอะขนาดนี้ สรุปนี่มันนักเรียนนักเลงกันแน่“คุณเคนโซครับ นายท่านบอกว่า ถ้าคุณเคนโซจะจัดการกับไอ้หมอนี่ ให้จัดการได้เลยนะครับ ท่านเตรียมการทุกอย่างไว้หมดแล้วตอนนี้”“พ่อบอกมาแล้วเหรอให้ฆ่ามันทิ้งได้”“ครับผม”ชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่แลดูน่ากลัวเดินเข้ามาหาเคนโซ แล้วรายงานให้เคนโซทราบ ว่าพ่อเขาเคลียร์ทางให้ลูกชายเรียบร้อยแล้ว พ่อของเคนโซทำธุรกิจส่งออกสินค้า ทำทั้งธุรกิจสีขาว ธุรกิจสีเทา ไปยันธุรกิจสีดำ พูดง่าย ๆ พ่อเคนโซเป็นมาเฟียดี ๆ นี่เอง ซึ่งเขาเองไม่ค่อยจะชอบใจสักเท่าไรนักแต่ก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายอะไร เขาเลยหาเงินด้วยตัวเอง โดยการชวนบรูโนมาทำไนต์คลับ สนองความต้องการของตัวเองไปในตัว เพราะการชอบดื่มชอบเที่ยวของเขา แล้วใช่เงินจากรายได้ตรงส่วนนี้ ส่งเสียตัวเองเรียนโดยไม่ง้อเงินของพ่อเขาไม่อยากใช้เงินสกปรก ๆ ที่พ่อได้ม

เคนโซ บรูโน และเคย์มานเปิดตัวคบกันอย่างเป็นทางการ หลายคนในมหาวิทยาลัยต่างพากันอิจฉาตาร้อน และเสียดายที่หนุ่มหล่อทั้งสามถูกมัดรวมกัน ไม่แบ่งให้คนอื่นได้ควงคู่บ้างเลย หนุ่ม ๆ สาว ๆ ในมหาวิทยาลัย ก็ได้แต่มองดูความรักที่หวานชื่นของพวกเขา เลิกเรียนบรูโนและเคนโซ ก็จะมารอเคย์มานหน้าคณะ กลางวันก็พากันไปทานข้าวในโรงอาหาร ทำแบบนี้ทุกวันคนเป็นที่คุ้นชิน ของเหล่าบรรดานักศึกษาไปเสียแล้ว “กินอะไรครับ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้” น้ำเสียงนุ่มหูของเคนโซเอ่ยขึ้น สายตาระยับเป็นประกายจ้องมองอีกฝ่ายไม่ลดละ เขายื่นหน้าไปหาเคย์มาน จนปลายจมูกแทบชนกัน รอยยิ้มสวยฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี คนเป็นพี่ทำตัวเหมือนเด็กน้อยเข้าไปทุกวัน “กินอะไรก็ได้ครับ” “อะไรก็ได้ไม่มีขายนะ...กินพี่แทนไหมล่ะ” เคนโซส่งสายวิบวับเป็นประกายแลดูเจ้าเล่ห์ น้ำเสียงแหบแบบมีเสน่ห์เอ่ยออกมาจากชายหนุ่ม กระซิบเบา ๆ ข้าง ๆ หูของเคย์มาน เคย์มานถึงกับกลอกตามองบนกับคำพูดของเคนโซ “กินจนเบื่อแล้วครับ ไม่อยากกินแล้ว” คำพูดของเคย์มานทำเอาเคนโซถึงกับหน้ายู่ เอาปากห่อเข้าหากัน ราวกับเด็กน้อย “เบื่อพี่แล้วเหรอ...ถึงจะเบื่ออย่างไงก็ต้องกิน ชิ!!” พูดจบเคนโซก็สะบ