Alle Kapitel von สาปรักบำเรอกาม (3P): Kapitel 61 – Kapitel 70

“ไหนบอกจะมาคุยข้างนอกไง”เคย์มานชะงักฝีเท้า แล้วหันหน้าไปหาทั้งสอง เขาเม้มปากเป็นเส้นตรง พลางคิดในใจว่าจะพูดไม่พูดดี“เอ่อ...มันอาจฟังดูแล้วตลกนิดนึงนะ แต่ตอนนี้ผมคิดว่าผมเชื่อเรื่องที่ทวดของโอดินพูดแล้วล่ะ”เขามองทั้งสองด้วยสายตาหลากหลายความรู้สึก ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เขาคงต้องคบกับโอดิน เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดสินะ ใจเคย์มานหวิว ๆ อย่างบอกไม่ถูก ที่รู้ว่าจะไม่ได้อยู่กับเคนโซและบรูโน“เรื่องอะไร?”น้ำเสียงเคร่งขรึมของเคนโซเอ่ยขึ้น หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเป็นปม เคนโซหลับตาลงช้า ๆ ก่อนที่จะถอดแว่นตา แล้วเอานิ้วบีบสันจมูกตัวเอง แล้วใส่มันกลับเข้าไปที่เดิม เขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง เมื่อเคย์มานยังไม่ยอมพูดออกมาสักที“ทวดของโอดินบอกว่าโรคประหลาดที่ผมเป็น จะหายก็ต่อเมื่อผมเจอรักบริสุทธิ์พร้อม ๆ กันถึงสองคน แต่ว่าถ้าผมยังหารักบริสุทธิ์นั้นไม่เจอภายในอายุ 22 ผมก็จะตาย แต่จะมีคนที่พิเศษเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้ผมหายจากโรคนี้ และรอดพ้นจากความตายได้ก็คือ โอดิน”คำพูดของเคย์มาน ทำให้เคนโซและบรูโนถึงกับกลั้นขำเอาไว้ไม่อย

“ไปจ่ายตังค์เหอะ พวกพี่เขาคงไม่ไหวแล้ว...น้องครับเช็กบิลด้วยครับ”มาเซลโลตะโกนเรียกพนักงาน ให้มาเช็กบิลค่าบรั่นดีที่ดื่มหมดไปไม่รู้ต่อกี่ขวด พนักงานรีบเดินมาที่โต๊ะอย่างไว“ไม่ต้องจ่ายครับ นายบอกว่าถ้าพวกคุณกับคุณเคย์มานมาเที่ยวที่นี่ให้ทานฟรีครับ”พนักงานเอ่ยขึ้น พลางส่งยิ้มให้ทั้งสองอย่างเป็นมิตร“นาย...นายไหน?”แอรอนเอียงคอมองด้วยความสงสัย“นี่ไงครับนอนคอพับคออ่อนอยู่นี่ไงครับ...คุณบรูโน แล้วก็คุณเคนโซ เป็นเจ้าของไนต์คลับนี้ครับ ไม่ต้องจ่ายครับ ทานได้ตามสบายเลย”คำตอบของพนักงานทำให้มาเซลโลและแอรอนหันมามองตากัน เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ทำไมพวกพี่ ๆ เขาไม่เคยบอกเรื่องนี้มาก่อน แถมยังทำตัวเหมือนคนไม่มีจะกินด้วยซ้ำ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย “อะไรนะเจ้าของที่นี่!! เรื่องจริงเหรอ?” “จริงครับ...คุณสองคนกลับไปได้เลยนะครับ เดี๋ยวผมดูแลทางนี้เองไม่ต้องห่วงครับ” มาเซลโลและแอรอนพยักหน้าอย่างเข้าใจ “งั้นฝากด้วยนะครับ พวกผมกลับก่อน” “คร

ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!!เสียงเคาะประตูอย่างแรงทำให้เคย์มานสะดุ้งสุดตัว เขารีบกอดเข่าตัวเองแน่น พลางคิดในใจว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น เธอมาหาเขาใช่ไหม“เคย์มาน เคย์มาน เปิดประตูให้พวกพี่หน่อย เคย์มานได้ยินไหม” ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!! ปึง!!“นี่พี่บรูโน กับ เคนโซ เปิดประตูหน่อย”ฟู่!!! เสียงลมถูกเป่าออกจากปากของเคย์มานอย่างแรง เขาโล่งอกนึกว่าเป็นเธอเสียอีก ที่แท้เป็นบรูโนและเคนโซ เคย์มานรีบก้าวขาลงจากเตียง แล้วเดินไปเปิดประตูห้องให้ทั้งสอง“ว่าไงครับพี่”ยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไร ทั้งคู่ก็โผลเข้ากอดเคย์มานเอาไว้แน่น มือหนาของเคนโซจับหน้าของเคย์มาน แล้วเช็ดหยาดเหงื่อที่ซึมตามแนวไรผมออกให้เขา“ฝันร้ายใช่ไหม...ไม่ต้องกลัวนะ พวกพี่อยู่ตรงนี้”น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความห่วงใยเอ่ยขึ้น สายตาทั้งสองจ้องผสาน ดวงตาของเคย์มานสั่นระริก เขาพยักหน้าช้า ๆ เคนโซเอาหน้าผากของตัวเองชนกันกับหน้าผากของเคย์มานอยู่คู่หนึ่ง ก่อนจะดึงเขาเข้าไปในอ้อมกอดอีกครั้ง“พวกพี่จะนอนเป็นเพื่อน ไม่ให้นอนก็จะนอน”บร

⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️เคย์มานเหลือบไปมองคนที่คุกเข่าอยู่ด้านหลังเขา แล้วเอาเจลหล่อลื่นทารอบลำกายของตัวเองจนมันวาว“เอาหนูไง...พี่รอไม่ไหวแล้ว”สายตาหยาดเยิ้มเป็นประกาย จ้องมองไปยังคนที่ยังนอนหายใจรวยรินหอบกระเส่า เขาค่อย ๆ เอาแท่งเอ็นถูวนตรงช่องทางหลัง ทั้ง ๆ ที่มีของเคนโซเสียบคาอยู่ บรูโนกดท่อนเอ็นอันใหญ่เข้าไปด้านในรูจีบ แหวกผ่านโพรงเนื้อนุ่มความลื่นมันทำให้เอ็นอุ่นเข้าไปอย่างช้า ๆ บรูโนค่อย ๆ ทำเพราะกลัวว่าเคย์มานจะเจ็บ เคย์มานกำผ้าปูที่นอนแน่น พลางกัดหัวไหล่ของเคนโซอย่างแรง เพื่อระบายความเสียดเสียวและความเจ็บปวดที่มันแล่นผ่านกายเคนโซไม่ได้ว่าอะไร ยิ่งเขาเจ็บเขายิ่งรู้สึกดี มันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในกายเขาให้พลุ่งพล่าน แท่งเนื้อทั้งสองค่อย ๆ ขยับ แล้วสักพักมันเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เอ็นอันใหญ่ทั้งสองที่กระทุ้งเข้ามาคนละจังหวะ ทำให้เขาแทบร้อง

มือหนาจับหัวไหล่ของเคย์มานแน่น จนคนเรือนผมสีน้ำตาลทองรู้สึกเจ็บ โอดินเขย่าตัวเคย์มานอย่างแรง เขาลืมตัวไปเสียสนิทว่าตอนนี้กำลังทำพฤติกรรมแย่ ๆ ใส่เคย์มานอยู่ เคย์มานจ้องมองมือของโอดินที่บีบหัวไหล่เขาแน่น อยู่ ๆ มือหนาของบรูโนก็จับมือทั้งสองข้างของโอดินออก“เอามือเน่า ๆ ของมึงออกจากตัวเมียกู อย่าจับตัวเมียกู...ออกไป ดึกแล้วพวกกูจะนอน ไปครับที่รักของพี่เข้านอนกันเถอะ”เคย์มานหันไปมองหน้าบรูโน หน้าเขาชาวาบกับน้ำเสียงที่แสนอ่อนโยนของบรูโน ต่างจากที่ใช้น้ำเสียงแข็งกร้าวพูดกับโอดิน บรูโนจ้องมองโอดินตาขวาง ราวกับว่าจะฉีกกระชากร่างเขาให้แหลกเป็นชิ้น ๆ ก่อนที่จะผลักตัวโอดินออกไปจากห้อง “อะไรของมึงวะ!!...เคย์มานยังไม่ได้พูดอะไรเลย” “กูเป็นผัว...ผัวว่ายังไงเมียก็ว่าอย่างนั้นแหละ...จริงไหมครับที่รัก” พูดจบบรูโนก็ปิดประตูใส่หน้าโอดินอย่างแรง แล้วจูงมือเคย์มานเข้าไปในห้องนอนทันที เคย์มานเดินตามไปอย่างงง ๆ เขาเหมือนถูกสองคนนี้สะกดจิต ให้คล้อยตามในสิ่งที่เขาพูด เคนโซและบรูโนจัดการเสร็จสรรพ ไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาได้ตัดสินใจค