All Chapters of สาปรักบำเรอกาม (3P): Chapter 101 - Chapter 110

“ให้มันได้อย่างนี้สิ...เจ้าบรูโนกับเจ้าเคนโซจะได้เลิกพากันเถลไถลสักที พ่อล่ะเบื่อมันจริง ๆ เลย ไอ้ความกะล่อนของพวกมันเนี่ยนะ มัน....”“พ่อหยุดเลย...ผมพามาแนะนำให้รู้จัก ไม่ได้พามาให้พ่อเผาผมให้แฟนผมฟัง”บรูโนเอ่ยดักคอพ่อตัวเอง ก่อนที่จะเล่าวีรกรรมสุดแสบของเขา จนเคย์มานเอาไปนอยกับเรื่องที่ผ่านมาในอดีต เคย์มานเหมือนยกภูเขาออกจากอกไปหนึ่งลูก ตอนนี้พ่อเขาไม่ได้ว่าอะไรแล้ว แต่แม่เขาล่ะจะว่าอะไรไหม เพราะตอนนี้แม่ของบรูโนนิ่งเงียบไม่พูดอะไรเลย“หนูคบกับบรูโนแล้วก็เคนโซพร้อมกันเลยเหรอ?”อยู่ ๆ มาเรียก็เอ่ยถามเคย์มานขึ้นมาเสียอย่างนั้น เธอทำสีหน้าท่าทางอยากรู้อยากเห็น เคย์มานทำหน้าแหย ๆ แล้วพยักหน้าช้า ๆ แทนคำตอบ มือเรียวตีที่หน้าขาของตัวเองอย่างแรง จนเคย์มานถึงกับหน้าเจื่อน แม่ของบรูโนต้องไม่พอใจแน่ ๆ เลย ที่เขาคบผู้ชายพร้อม ๆ กันสองคน แถมยังเป็นเพื่อนกันอีก“มันต้องอย่างนี้สิ...ไอ้สองคนนี้มันจะได้เลิกพากันเกเร เอาใครไม่เลือกหน้าสักที รู้ไหมลูกว่ามันนิสัยเป็นยังไง เมื่อก่อนนะไอ้สองคนนี้...”“แม่!!...หยุดเดี๋ยวนี้เลย”“คุณอา!!...หยุดพูด”บรูโนและเคนโซหันไปมองตามาเรีย แววตาที่ทอดมองไปเป็นเชิงตำ

“ก็พวกมันโคตรเกเร โคตรเลว เอาไม่เลือกหน้า พาคนมานอนที่นี่ไม่ซ้ำหน้าเลยนะลูก แถมยังฟันเขาแล้วทิ้ง มีคนมาหาพ่อให้ช่วยตามพวกมันกลับไป มาร้องไห้แทบทุกวัน ขอให้พวกมันกลับไปหาไม่ซ้ำหน้ากัน ไม่เว้นแต่ละวันเลยนะ”“พ่อนี่ปวดหัวสุด ๆ จนต้องสั่งให้ลูกน้องไล่บรรดาเด็ก ๆ ของพวกมันไม่ให้เข้ามา ไอ้พวกนี้มันเอาเขาแล้วทิ้ง แล้วไปหลอกให้ความหวังเขาไม่รู้ต่อกี่คน”“แล้วมันยังเมาหัวราน้ำ ชอบเที่ยวกลางคืนอีก แล้วก็ไม่สนใจเรียน บอกให้เรียนบริหารจะได้มาทำงานที่บ้าน ดันไปเรียนวิศวะ แล้วก็.....” “พ่อ!!...นี่จะฆ่าพวกผมให้ตายเลยใช่ไหม พูดขนาดนี้เอาปืนมายิงหัวกันเลยดีกว่า เดี๋ยวกลับไปผมทะเลาะกับแฟน ผมจะไม่มาหาพ่อเลยคอยดู” เคนโซรีบตะโกนดักคอพ่อตัวเอง ก่อนที่จะเลยเถิดไปมากกว่านี้“เงียบไปเลยแกไอ้เคนโซ ก็แกมันเลวจริง ๆ นี่ คนนี้พวกแกไม่ได้หลอกเขาใช่ไหม?”วิคเตอร์หันไปเอ็ดลูกชายทันที พลางถลึงตาใส่เคนโซที่นั่งทำหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เมื่อเห็นสีหน้าแววตาของเคย์มานที่มองมา เคนโซและบรูโนถึงกับหน้าหงอยทันที“ไม่ได้หลอกครับ...ให้ตายเถอะ ทำไ

“อิจฉาว่ะ...มึงมาเอากับกูไหมไอ้แอรอน” น้ำเสียงแหบกระเส่าเปล่งออกมา อยู่ ๆ มาเซลโลเอ่ยขึ้นมาดื้อ ๆ พลางหันไปสบตากับแอรอนแล้วยิ้มหวาน ทำสายตาหยาดเยิ้ม แอรอนเอาเท้าถีบเข้าไปที่ลำตัวของมาเซลโลอย่างจัง จนเขาตกลงมาจากเก้าอี้ตัวสีขาว กลิ้งลงไปกองกับพื้น“ไอ้เพื่อนเวร!!...คืนนี้มึงอย่ามานอนใกล้กูนะ กูไม่ไว้ใจ”คนบนเก้าอี้ทำท่าทางสยองพองขน สีหน้าท่าทางเหมือนกับเห็นเพื่อนรักเป็นกิ้งกือไส้เดือน เมื่อนึกถึงคำที่มาเซลโลเอ่ยออกมาเมื่อครู่“กูเจ็บนะถีบแรงจัง...กูยอกไปหมดแล้วเนี่ย”น้ำเสียงอ่อย ๆ ปนอ้อแอ้ของมาเซลโลเอ่ยออกมา เขายกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองยิก ๆ มองหน้าเพื่อนทำตาปริบ ๆ แอรอนถึงกับกลอกตามองบน เขาไหวไหล่เบา ๆ“กูเข้าบ้านแล้ว คืนนี้มึงห้ามมานอนใกล้กูนะ”นิ้วชี้ชี้ที่หน้าของมาเซลโล สายตาที่ไม่ค่อยไว้วางใจของแอรอน ถูกทอดมองไปที่เพื่อนรัก ก่อนที่จะรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน มาเซลโลดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายืนโงนเงนเดินโซซัดโซเซเข้าไปในบ้านตามแอรอนไปติด ๆแอรอนและมาเซลโลหย่อนก้นนั่งที่โซฟาสีงาช้าง ทั้งสองเงี่

“ก็ผมไม่อยากบอก ผมเคยเล่าให้ท่านฟังครั้งนึงแล้ว ว่าผมมีอาการแปลก ๆ แบบนี้ตอนช่วงที่ผมเป็นแรก ๆ แม่ก็บอกว่าผมคิดมากไปเอง ผมเลยเลือกที่จะไม่พูดต่อ”เคย์มานระบายความในใจออกมา เขารู้สึกน้อยใจเหมือนกันนะที่แม่ไม่เข้าใจเขา เขาเลยไม่ค่อยสนิทกับแม่เท่าพ่อ คามินเข้าใจเขาทุกอย่าง ยอมรับฟังเขาทุกเรื่อง ไม่เคยปิดกั้นความคิดเขาเลย แม้กระทั่งเรื่องของความรัก พ่อปล่อยให้เขาเป็นคนตัดสินใจเอง ลูกรักใครพ่อก็รักด้วยเมื่อเห็นเคย์มานเอาแต่นั่งเศร้า บรูโนและเคนโซก็ไม่มีกระจิตกระใจทำอะไร พวกเขาไม่รู้จะหาคำไหนมาปลอบใจเคย์มาน เพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอย่างไร ให้แม่ของเคย์มานยอมรับในตัวของพวกเขา และยอมรับในสิ่งที่ลูกชายเป็น“ออกไปเดินเล่นกันดีกว่าครับ”“ผมไม่อยากเจอแม่”เคย์มานรีบเอ่ยขึ้นมาทันที เขาไม่อยากเห็นหน้าแม่ในตอนนี้“แล้วจะอยู่แบบนี้เหรอ จะหนีแบบนี้ไปถึงเมื่อไร เดี๋ยวพวกพี่จะไปคุยกับท่านเอง”เคนโซเอ่ยขึ้นพลางดึงตัวเคย์มานเข้ามาในอ้อมกอด คนน้องเงยหน้าขึ้นมามองเคนโซ พลางจ้องมองตาไม่กะพริบ“จะไปคุยยังไงครับ ผมยังไม่เห็นหนทางที่แม่จะยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นเลย”เจ้าของเสียงทำตาละห้อย เสียงลมหายใจพ

เคนโซเอ่ยขึ้น เมื่อเพื่อนตัวเองยังไม่เสร็จสักที มือของเคย์มานก็ยังคงทำหน้าที่ชักรูดแก่นกายอันใหญ่ของเคนโซไปพลาง ๆ เพื่อรอให้บรูโนเสร็จเสียก่อนบรูโนเร่งจังหวะให้เพื่อนรัก เพื่อส่งตัวเองให้ถึงฝั่งฝัน แท่งเนื้ออันใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ เขาเร่งกระแทกลำกายเข้าไปอย่างไม่ยั้ง มือก็บีบเคล้นฟอนเฟ้นบั้นท้ายของเคย์มานจนเพลิน“อ่าาาา...ใกล้แล้ว กูใกล้แล้ว รอแป๊บ”บรูโนกระแทกลำกายเข้าไปเน้นย้ำอีกไม่กี่ครั้ง เขาก็ปลดปล่อยสายธารน้ำรักออกมาเต็มไปหมด คนตัวสูง 185 เซนติเมตร เชิดหน้าขึ้นฟ้า ขบสันกรามเข้าหากันแน่น มือจิกเข้าไปที่บั้นท้ายของเคย์มานอย่างแรง เมื่อถึงฝั่งฝัน“ซี้ดดดดด...อ่าาาา กูเสร็จแล้ว”เสียงลมหายใจหอบกระเส่า หัวใจเต้นแรงจนผิดจังหวะ บรูโนรีบจับแก่นกายของตัวเอง แล้วดึงออกจากช่องทางหลังทันที เพื่อให้เคนโซได้สานต่อ เขาเดินไปที่เตียงแล้วทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับตาพริ้มเคนโซจูงมือเคย์มานมาที่เตียง เขานั่งพิงหัวเตียงแล้วจับเคย์มานนั่งคร่อมตัวเขา ทั้งสองหันหน้าเข้าหากันแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม เคนโซค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากเคย์มาน คนนัยน์ตาสีน