บททั้งหมดของ นางฟ้ามาเฟีย: บทที่ 61 - บทที่ 70

อนาสตาเซียบอกว่าจะไปรับปลาดาวเอง ให้เมแกนและคริสตี้ไปรอที่สถานที่นัดพบ เขาได้รับแจ้งข่าวร้าย สองคนนี้เกิดเรื่อง และปลาดาวบาดเจ็บสาหัส ทำไม ทำไมถึงไม่มีใครเข้าไปช่วยผู้หญิงสองคนที่กำลังลำบาก    อนาสตาเซียมีฝีมือศิลปะป้องกันตัว ไม่ง่ายที่จะถูกพวกไม่ดีจะทำร้ายเธอได้ง่ายๆ แต่พวกมันมากันหลายคน อนาสตาเซียรอดมาได้ก็ถือว่าโชคดีแล้ว แต่ปลาดาวที่ไม่มีสิ่งเหล่านี้ติดตัวเลย เธอโชคร้ายเหลือเกิน            เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินเข้ามา เขาคงต้องการข้อมูล แต่ไม่ใช่เวลานี้  อนาสตาเซียเธอไม่พร้อม            “ไว้ให้เธอดีขึ้นกว่านี้ก่อนนะครับ แล้วผมจะพาเธอไปพบพวกคุณ” ลูสบอกกับเจ้าหน้าที่สองคน และสองคนนั้นก็ลากลับไปตามคำขอของเขา            เอริคและไอเดน ที่รู้ข่าวรีบตรงมาที่โรงพยาบาล ตอนนี้ไอเดนอยู่ที่นิวยอร์ก เชือกฟางอยู่ที่ซอลท์ เลค ซิตี้ เธอขอใช้เวลาช่วงปิดเทอมอยู่กับคุณปู่และคุณย่า

“เอ็ดเวิร์ด...” อนายตาเซียน้ำตาไหลออกมา เธอส่ายหน้าให้กับสายตาที่เอ็ดเวิร์ดมองเธออยู่ตอนนี้ เธอตกใจและอยากจะกล่าวคำขอโทษ แต่ดูเหมือนเอ็ดเวิร์ดคนนี้ ไม่ต้องการ เขาไม่เหมือนเอ็ดเวิร์ดที่เธอรู้จักมาตลอดยี่สิบกว่าปีนี่            “ฉันไว้ใจคนผิด” อนาสตาเซียยืนนิ่งกับประโยคต่อมาของเอ็ดเวิร์ด และทุกคนที่ได้ยิน โนอาห์ขยับเข้าใกล้อนาสตาเซีย ดึงมือเธอไว้ เมื่อเธอกำลังจะเดินเข้าไปหาเอ็ดเวิร์ดอีกครั้ง แต่ดวงตานั้นของเอ็ดเวิร์ดทำให้    โนอาห์ไม่วางใจ            “เอ็ดเวิร์ด แอนนี่!!!.../...พอที!!!!” อนาสตาเซีย พูดไม่ทันจบ    เอ็ดเวิร์ดก็ตวาดเสียงดังใส่เธอ เอ็ดเวิร์ดไม่ถามถึงเรื่องราว เพราะเขาสั่งปลาดาวไว้ว่า จะออกไปไหนต้องมีอนาสตาเซียไปด้วย ปลาดาวไม่มีทางไปไหนตามลำพัง และแน่นอนว่าปลาดาวที่เจอเรื่องนี้ ก็ต้องเป็นช่วงที่เธออยู่กับอนาสตาเซีย          &nb

ลูส เร่งจังหวะมากขึ้นอีก เมื่อเขาและเธอเข้าใกล้ ใกล้จุดสูงสุดของการปลดปล่อยความซ่านเสียว เสียงกรีดร้องของความสุขดังก้องกังวาลอบอวลไปทั่วห้องนอนส่วนตัวของลูส            ลูสซบใบหน้าลงที่ซอกคอเล็ก ปล่อยลมหายใจร้อนที่ถี่เร็วรดใส่ซอกคอสาว ที่ระบบการหายใจถี่ไม่แพ้กัน โดยที่วงแขนเล็กโอบรัดร่างด้านบนไว้แนบแน่น            “อ๊ะ!” ลูสขยับหอมแก้มใสก่อนที่จะพลิกตัวเปลี่ยนตำแหน่งให้ร่างบางนอนแนบกายซบใบหน้าที่แผ่นอกกว้างบนร่างกายเขา อนาสตาเซียซบหน้าลงบนแผ่นอกกว้าง ลืมเลือนเรื่องที่จะกระทบจิตใจของเธอสักพัก            ลูสลูบไล้แผ่นหลังอย่างอ่อนโยน โดยที่จุดประสานและหลอมรวมยังคงเชื่อมต่อกัน เรือนร่างยังแนบชิดเบียดเข้าหากัน ลูสแค่อยากให้เธอผ่อนคลายและพักผ่อนต่อ เขาจึงยังนอนนิ่งๆ แช่แก่นกายในโพรงสาวไว้แบบนั้นสักพัก แต่เขายังไม่พอ ยังไม่อิ่ม เมแกน & โนอาห์

เอริค ต้องเป็นฝ่ายลุกจากเก้าอี้ และเดินเข้าไปใกล้เธอ คริสตี้ก้มหน้ามองพื้น เธอทำแบบนี้อีกแล้ว แต่เขาไม่เคยรู้สึกไม่ดีกับทุกสิ่งที่เธอแสดงออกมา ตรงกันข้ามเขากลับชอบ ชอบที่เธอเป็นแบบนี้ แค่ชอบ ชอบแบบนี้ ในแบบเธอ แค่ตอนนี้            คริสตี้ค่อยๆเงยหน้าขึ้นเมื่อเอริคเชยคางเธอเตรียมรับสัมผัสที่เอริคกำลังมอบให้ ริมฝีปากร้อนของเอริคทาบทับริมฝีปากเล็กแต่แสนหวานนั้นทันที เอริคเป็นฝ่ายต่อเนื่องดูดดื่มความหวานจากริมฝีปากนั้น คริสตี้สั่นสะท้านมือเล็กยกขึ้นเกาะเสื้อยืดสีเข้มที่เอริคสวมอยู่ เมื่อเธอต้องการหลักยึดให้ตัวเองยืนต่อไปได้เพื่อรับจุมพิตแสนหวาน เร้าร้อนนี้            คริสตี้เปิดรับลิ้นของเอริคให้ล้วงล้ำเข้ามา กี่ครั้งแล้วที่เธอต้องเจอแบบนี้ หัวใจดวงน้อยของเธอไม่มีอยู่ที่ตัวเธอแล้ว แต่เธอนะเหรอ คนแบบเธอนะเหรอที่คนอย่างเอริค ซาวันเดอร์ จะรัก คริสตี้ไม่เคยคาดหวังหรือวาดอนาคตของเธอกับเอริค ซาวันเดอร์คนนี้ เท่าที่เขาต้องการเธอก็เพียงพอ เมื่อเวลานั้นมาถึง วันที่เขาบอกก

“แอนนี่!!!!ระวัง” เมแกนตะโกนสุดเสียง เมื่อเธอเห็นรถกระจกดำมืด มีความเร็วพุ่งเข้าอนาสตาเซีย            “อ๊ะ!” อนาสตาเซียกระโดดหลบรถคันนั้นอย่างรวดเร็ว            “มะ…ไม่จริง!!!” เมแกนร้องออกมาเสียงเบา แต่ก็ดังให้คริสตี้ได้ยิน สายตาเธอมองตามเมแกน ที่มองกระจกรถที่ขับต่อไปอย่างรวดเร็ว “ไม่จริง ไม่ใช่ ฉันตาฝาด” เมแกนพร่ำออกมา เมื่อเธอเห็นคนขับรถคันนั้น เมื่อกระจกถูกเปิด และค่อยๆเลื่อนขึ้นปิดก่อนที่จะขับไป            “เมแกน รู้จักคนขับคนนั้นเหรอ?” คริสตี้ถาม            “เธอเห็นเขามั้ย?” เมแกนไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับตั้งคำถามต่อ คริสตี้พยักหน้า แต่พวกเธอต้องปล่อยเรื่องนั้นทิ้งไป และต่างก็วิ่งไปที่   อนาสตาเซียที่ค่อยๆลุกขึ้น เธอสวมกางเกงขาสั้น การกระโดด