All Chapters of PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Chapter 141 - Chapter 150

VALERIA FUENTES POV HINDI KO SINAGOT ang huling tanong kanina ni Doctora VIda at hindi na din naman ito nagtanong ulit sa akin. Siguro, napansin din nito na wala akong balak na sagutin ang tanong nito eh Pagkatapos namin kumain, inihatid ko sila Manang at Maymay kasama ang dalawang bata pabalik ng hotel kung saan kami naka-check-in. Kailangan kasing matulog nila Ana at Jewel Letezia para makapagpahinga. Bukas, balak ko silang ipasyal sa mga malls. "Manang, kayo na po muna ang bahala sa mga bata ha? Lalabas lang po ako saglit para makausap si Doctora Vida at kapag may problema, tawagan niyo lang po ako." nakangiting wika ko dito "huwag kang mag-alala, Senyorita, kami na ang bahala sa kanila. Mag-ingat ka sa labas ha?" sagot din naman nito. Tumango lang ako at tuluyan na akong lumabas ng silid Naghihntay si Doctora Vida sa akin sa isang kilalang coffee shop kaya doon ko ito pinuntahan. Nadatnan ko itong may kausap sa cellphone pero nang mapansin nito na parating ako, tinapos d

VALERIA FUENTES MATIWASAY kaming nakalipat sa kabilang restaurant. Pinili ko talaga ang isang fine dining restaurant na may VIP room sa takot na baka makita ko ulit sila Carlos at ang kambal Ayaw kong sirain ang mood ko. Kasama ko ang mga anak ko at ayaw kong umiyak sa harapan nila. "Kung bakit naman kasi kay hirap pa rin nilang kalimutan eh. Hangang ngayun, nasasaktan pa rin ako sa isiping hindi ko na sila makakasama." "Senyorita, ayos ka lang ba?" nakangiting tanong ni Manang sa akin. Kasalukuyan naming hinihintay na mai-served sa amin ang mga pagkain. Kaagad din naman akong tumango. "Oo naman po. Ayos lang po ako." nakangiting sagot ko sabay tayo. "Gagamit lang po ako ng banyo." Bitbit ang bag, naglakad ako nagtungo sa banyo. Pagkapasok sa loob, hinayaan ko na ang luha na dumaloy sa aking mga mata. SAbi ko kanina, hindi na muna ako iiyak eh. Mamaya na lang pag-uwi ko sa hotel. Pero, hindi ko pala kaya. Gusto ko nang ilabas na muna ang sama ng loob na nararamdaman ko

VALERIA FUENTES POV "Sino ang mga cute na batang iyan?" bulalas ni Don Santiago pagkakita nito kay Jewel Letezia na ngayun ay nakaupo na sa childs seat dito sa loob ng VIP room. Niyaya ko silang sumabay na sa pagkain at dahil naka-order na din pala sila ng mga pagkain sa labas, sinabi na lang namin na ihatid na lang din dito sa VIP room. Pagkapasok dito sa loob, si Baby Jewel talaga ang una nitong napansin. "Bunsong apo niyo po siya, Lolo." ani naman ni Zara. Napansin ko naman ang biglang pamumula ng mga mata ni Lolo Santiago. Ilang segudo din itong napatitig kay Jewel bago maluha-luhang nagsalita "Apo ko? Mahal pa rin pala ako ng Diyos dahil binigyan pa Niya ako ng chance na makita ang isa ko pang apo?" naluluha na wika ng matanda. Katahimikan ang namayani sa buong paligid. Lahat ng mga mata namin ay nakatutok sa matanda na noon ay alam namin na pigil ang maiyak. "Pwede ko ba siyang kargahin?" wika nito. Kaagad din naman akong tumango "Baby Jewel, meet your Lolo S

VALERIA FUENTES "Sige, hinihintay na kayo ng Daddy niyo. Masaya ako na nagkita tayo ulit---mga anak." halos pabulong kong muling wika sa kambal May mga luha sa mga matang nakatitig sa akin ang dalawang bata. Hinawakan ako ni Vianna Claire sa kamay bago muling nagsalita "Hindi po ba pwedeng sumama na po muna kayo sa amin, Mommy? Gusto pa po namin kayong makausap, please?" Muli naman akong napasulyap sa kinaroroonan nila Carlos at nang fiancee nito. Nakikita ko ang pakainip sa mukha ng fiancee ni Carlos kaya naman pilit ang ngiting muli kong hinarap ang kambal "Hindi maaari! Vianna, Carlito, hindi na tayo kagaya ng dati. Oo, mga anak ko kayo pero hangang doon na lang iyun. Sorry, hindi na ako magtatagal. Magpakabait kayo at kahit na hindi ako ang pinili niyong makasama, palagi niyong tandaan na mahal na mahal ko kayo." seryosong wika ko at pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun, ako na ang naunang tumalikod. Narinig ko pa ang pault-ulit na pagtawag sa akin ni Vianna pero

VALERIA FUENTES POV NATAPOS ang business forum na hindi na talaga umalis sa tabi ko si Wency. Hindi naman kami closed dati pero ngayun, feeling ko may nagbago kay Wency na hindi ko mawari. Hindi na ito ang dating Wency na mukhang basagulero at matigas ang ulo. Sabagay, sa paglipas ng panahon, ang ugali ng isang tao ay talagang nagbabago at isa na doon si Wency "Ihahatid na kita sa uuwian mo?" nakangiting wika pa nito sa akin. Napasulyap muna ako sa relo ko bago ko ito sinagot Actually, nasa hotel ang personal driver ko at sinabi ko dito kanina pagkatapos akong ihatid dito na tatawagan ko ito kapag magpapasundo na ako. Kaya lang nagpresenta naman itong si Wency na ihatid ako kaya ayos lang siguro na hindi ko na iisturbuhin pa si Manong. Magmemessage na lang ako na pwede na itong magpahinga na hindi na kailangang pang isipin ang pagsundo sa akin Ganiyan ako sa tauhan ko. Marunong akong makisama lalo na kung ganitong oras na ng pahinga. "Okay lang ba na ihatid mo ako? Hindi