All Chapters of PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Chapter 81 - Chapter 90

VALERIA FUENTES POV "Vianna Claire, tahan na. Akala ko ba gusto mong makita si Mommy Valeria...bakit ka umiiyak ngayun?" narinig kong wika ni Carlos sa anak na si Vianna Claire gamit ang masuyo nitong boses. Nakikita ko naman na mahal na mahal nito ang anak kaya siguro hangat maari, gusto nitong ibigay lahat ng makapagpaligaya sa bata. Kaya lang, ang sobrang pagmamahal din kasi ay hindi maganda eh. Ah, ewan...kapag maging magulang na din siguro ako baka maiintindihan ko na din siguro ang nararamdaman ni Carlos ngayun "But, I want Mommy Valeria Daddy! Gusto ko siyang maging Mommy at gusto ko po siyang kasama sa mansion." umiiyak pa ring sagot nito sa ama. Kaagad din naman akong nag-iwas ng tingin nang mapatitig sa akin si Carlos. Parang nahuhulaan ko na ang gusto nitong sabihin eh. Kaya lang, ayaw kong i-entertain. Basta..nakatatak na yata sa isipan ko na hindi ako pwedeng magtiwala dito kay CArlos. SA lahat ng mga ginawa nito kagabi, nakakatakot nang makipag-usap sa taong i

VALERIA FUENTES POV "HINDI! Hindi totoo iyan! Imposible!" mahina kong bigkas pero alam kong dinig na dinig iyun ni Carlos. Kaagad na lumarawan sa mga mata nito ang lungkot "Why? Hindi ka pa ba ready na magkaanak? Ayaw mo ba sa kanila, ha Valeria?" seryosong tanong nito sa akin "Paano? Paano ko sila naging anak? Mr. Guerrero, mahingit limang taon na ako dito sa bahay ampunan. Walang ibang kakilala kundi ang mga madre, mga batang ampon at sila Doctora Vida at Doctor Leonardo lang? Paano ako naging Ina ng mga anak mo?" seryosong tanong ko dito. "Paano ka naging Ina? Kailangan pa bang kwestyunin iyan, Valeria? Hindi ba nararamdaman ng puso mo ang pagiging Ina mo sa kanila?" seryosong tanong nito sa akin. HIndi naman ako nakaimik. "Kung hindi ka naniniwala sa sinasabi ko ngayun, willing akong ipa-undergo ng DNA test ang mga anak natin para lang mapatunayan mo na ikaw ang Ina nila." dagdag pa nito sa akin Pakiramdam ko, bigla akong nakaramdam ng matinding panghihina. HIndi ako m

CARLOS GUERRERO POV HANDA akong magsinungaling makuha ko lang ulit ang loob ni Valeria. Kung kinakailangan na siraan ko ang mga taong itinuring nitong mga kaibigan sa loob ng limang taon gagawin ko, Kahit na kadugo ko pa sila! I really missed her! LImang taon akong naniwala na patay na siya at ang makitang buhay pala ito ay isang malaking regalo ng Diyos sa akin kaya naman gagawin ko ang lahat para muling bumalik sa akin si Valeria Kahit na ang kaakibat ng gagawin kong ito ay malaking kasinungalingan, ayos lang. Walang mas mahalaga sa ngayun kundi ang muling makuha ang loob ng babaeng mahal ko! "Sir Carlos, dumating na po si Mother Milagros. Gusto niyo po ba siyang makausap?" narinig kong wika ni Sister Nora sa akin Tuoy -tuloy pa rin ang party ng mga anak ko habang naka-assist sa mga ito si Valeria. Walang pagsidlan ang tuwa na nararamdaman ng puso ko habang pinagmamasdan ko ang mag-iina ko. Kay ganda sa mga mata! Ang halakhak ng mga anak ko ay parang isang musika sa pandi

VALERIA FUENTES POV Hinabol ni Carlos ang anak na si Vianna Claire samantalang naiwan naman si Carlito Vance na nakahawak na lang sa kamay ko. Hindi ko naman mapigilan ang mag-alala kay Claire. Mukhang sumama nga talaga siguro ang loob dahil bigla na lang tumakbo paalis eh "Ayos lang kaya si Vianna Claire? Naku, selosa pala ang batang iyun, Miss Valeria." narinig kong wika ni Sister Nora sa akin. "Oo nga po! Nagulat din po ako. Siya nga pala, tutulong po ako sa paghahanap kay Vianna Claire. Sister, pwede bang dito na muna si Carlito?" wika ko "Mommy, sasama po ako sa inyo! Ayaw ko pong magpaiwan dito." sabat din naman ni Carlito sa akin. Kakambal ito ni Vianna Claire at kung short temper ang batang iyun, paano pa kaya itong si Carlito? Nag-aalala din ako na baka kapag iwan ko ito dito sa pangangalaga ni Sister Nora kasama ang ibang bata, baka ito naman ang mapa-trouble. Wala na tuloy akong nagawa kundi ang isama ito. Ayaw din kasing bumitaw sa akin ang batang si Carlito Van

VALERIA FUENTES POV TULUYAN na ngang pumasok itong sinasakyan namin sa mismong driveway ng mansion Guerrero. Pakiramdam ko, biglang nanlamig ang buo kong kng katawan May mumunting kaba din akong nararamdaman sa puso ko na hindi ko maintindihan kaya lang, pilit kong iniignora iyun. Lalo na nang maramdaman ko ang paghawak ng dalawang maliliit na kamay sa kamay ko "Mommy, welcome home po." nakangiting wika sa akin ni Vianna Claire. Si Carlos naman ay nakangiting nakalingon sa amin habang nasa harap pa rin ito ng manibela "Welcome home, Valeria. From now on, ito na ang magiging tahanan mo, bahay natin at nang buong pamilya. Don't worry, wala ka mang maalala pero sisiguraduhin namin na magiging masaya ka sa piling namin ng mga anak mo." nakangiting wika nito sa akin. Kahit na naguguluhan sa aking nararamdaman ngayun, pilit pa rin akong ngumiti dito Wala naman akong kakaibang ugali na nakikita dito kay Don Carlos Guerrero eh. Mabait naman ito at ibang -iba sa ugali na nakikita k