All Chapters of PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Chapter 71 - Chapter 80

VALERIA FUENTES POV HINDI ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero habang nakatitig ako sa dalawang bata na hawak ni CArlos Guerrero, nakakaramdam ako ng pagsisikip ng aking dibdib. Parang gusto kong umiyak. Parang gusto ko silang hawakan at yakapin Pero bakit... hindi kaya dahil mahilig lang ako sa mga bata kaya ako nakakaramdam ng ganito? Tama, sa bahay ampunan, iba't -ibang mga neglected child ang mga nakikita ko. Nahahawakan at naaalagaan kaya siguro kapag nakakita ako ng ibang bata nakakaramdam ako ng ganito Tama...iyun ang dahilan at wala nang iba. "Mga anak, nandiyan na iyung mga kids na pwede niyong makalaro. But before tahat, mag hello muna kayo kina Sisters." narinig kong wika ni Carlos. ibinaba na nito ang batang babae at nagulat na lang ako nang imbes na mag 'Hi' ito sa amin, ako ang una nitong nilapitan at niyakap ako nito ng mahigpit. "HI po! Can I call you, Mommy? I don't have Mommy po kasi eh." narinig kong sambit nito sabay subsob ng mukha nito sa akin

VALERIA FUENTES POV "Miss Fuentes...hindi ito isang kabayaran. Donation ito mula sa puso ko kaya sana huwag kang mag-isip ng kahit na anong bagay. Fifth birthday ng mga anak ko at sabik silang magkaroon ng Ina at sana, hindi mo iyun ipagkait sa kanila ngayun." seryoso nitong sagot sa akin Hindi naman ako nakaimik. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko dahil alam ko sa sarili ko na kaya kami nandito sa Hasyenda Guerrero dahil nga sa donation na pwedeng ibigay ng mayamang taong ito sa amin. Kailangan kasi talaga ng financial support ang Angels of Hope eh. "No need! It's okay! Hindi sa lahat ng oras, ilalabas mo ang masama mong ugali at pilitin ang isang tao para lang makuha ang gusto mo, Carlos.'" sabat naman ng isang seryosong boses. Wala sa sariling napalingon ako at kaagad na gumuhit ang tuwa sa puso ko nang sumalubong sa paningin ko si Doctor Leonardo. Seryoso ang mukha nito pero kapansin-pansin ang pasa nito sa panga.... '"Ohh, Leonardo..feeling hero? This is between me a

VALERIA FUENTES POV "Hi-hindi! Hindi kita kilala! Bi-bitawan mo ako, Mr. Guerrero. Bitawan mo ako." nanginginig ang boses na bigkas ko habang pilit na kumakawala sa pagkakahawak nito. Ano ba ang problema ng taong ito? Sabi ko na nga ba, hindi ako pwedeng magtiwala sa taong ito eh. Hindi ko dapat hinahayaan na lumapit ito sa akin dahil kakaiba talaga ang nararamdaman ko sa taong ito. Nakakatakot at the same time, hindi ako kumportable. "Bitiwan niyo po siya. Bitiwan mo po ang TIta ko." narinig ko namang sigaw ni Ana. Pilit din nito akong hinihila palayo dito kay Carlos. Napansin kong naitigilan naman si Carlos at seryosong tumitig sa akin "Valeria, kilala kita. Naiintindihan mo ba? Kilala kita at alam mo ba na ang dalawang anak ko ay---- "Carlos! Bitawan mo siya!" hindi na natuloy pa ang sasabihin sana ni Carlos nang bigla na lang dumating si Doctor Leonardo. Kaagad nitong sinapak ang pinsan na siyang dahilan kaya nabitawan ako nito Takot na takot naman akong napahawak kay A

CARLOS GUERRERO POV KANINA pa pumapalahaw ng iyak si Vianna Claire. Hindi pa man tapos ang party nito, pero hinahanap na kaagad nito si Valeria. Hindi ko din naman masisisi ang anak ko. Maaaring lukso ng dugo. Naramdaman marahil nito na Ina nito si Valeria kaya ganoon. "Mommy, I want, Mommy. Huhuhuhu!" umiiyak na wika nito. Para namang tinutusok ng libo-libong karayom ang puso ko Hindi ko kayang makita na umiiyak ng ganito ang anak ko pero ano ba ang pwede kong gawin para maiharap ko ulit dito si Valeria? Pagkatapos kasing mahimatay ni Valeria, kanina, tinangay ito ni Leonardo pati na din ni Vida. Ayun sa mga ito, iuuuwi na daw sa kumbento which is hindi ko alam kung magkikita pa ba kami ulit. Ayaw ko sanang pumayag pero pumagitna na si Lolo at ang mga madre na kasama ni Valeria kaya wala na akong magagawa pa. Birthday ng anak ko at ayaw kong tuluyang sirain iyun dahil alam kong hindi ako titigilan ng lahat hangat hindi ako pumapayag maialis nila si Valeria dito sa mansion

VALERIA FUENTES POV "KAYA, KAYA tumayo ka na diyan. Hindi mo ako dapat luhuran. Huwag kang magpakababa nang dahil lang sa akin, Doctor Leonardo. Masyado kang mabait para gawin ito sa harapan ko." muli kong wika "Mahal kita at kung ayaw mong lumuhod ako sa harapan mo, pwede bang tangapin mo ang singsing na ito. LImang taon na din itong nasa pangangalaga ko at gusto ko na din ibigay sa iyo." seryoso nitong wika. "Pero--Doc, sinabi ko na kanina na----- "I know, hindi kita pipilitin na isuot ito kung ayaw mo. Hindi din kita pipilitin na tangapin mo ang pag-ibig ko kung hindi mo naman pala ako gusto. Valeria, para sa iyo ang singsing na ito at kahit na ayaw mong tangapin ang pag- ibig ko, ayos lang. At least naibigay ko na sa iyo ang isang bagay na matagal ko nang itinago." seryoso nitong wika. Kaagad din naman akong umiling. Hindi naman sa nag-iinarte ako pero parang ganoon na nga. Mahirap kasi talagang tangapin ang isang bagay kung ang kalakip nito ay ang pag-ibig ng isang t