PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

VALERIA FEUNTES POV NGAYUN ko lang napatunayan kung gaano pala ka active pagdating sa pakikipagtalik si Carlos. Pagkatapos kasi ng isang round, humirit pa ito ng isa pa at isa pa na game ko namang pinagbigyan Pagkatapos ng mainit na sandali na pinagsaluhan naming dalawa, alam kong hindi na ako makakaligtas pa dito kay Carlos. Alam kong wala akong choice kundi ang magtiwala dito lalo na at napatunayan naman nito na compatible naman kami lalong lalo na pagdating sa pagpapaligaya sa isa't isa. Pagkatapos ng ilang rounds, pagod na pagod nag buo kong katawan. Feeling ko, naubos ang lakas ko at hindi ko naappreciate pa kung gaano kaganda ng buong paligid. Ang gusto ko na lang ngayun ay umuwi ng mansion at magpahinga na muna Feeling ko kasi, na drain lahat ng lakas ko eh. Masakit nag pempem ko dahil sa walang humpay na pag-angkin itong si Carlos sa akin kanina. "Here, uuwi na tayo. isuot mo na muna itong damit mo." nakangiti nitong wika sa akin. Nagtataka naman akong nagpalinga-lin

CARLOS GUERRERO POV "UMALIS na ang pinsan mo. Kinausap ko na siya na magpalamig muna ng kaunti para hindi kayo magpang-abot." akmang tatayo na sana ako para muling bumalik sa silid naming dalawa ni Valeria nang biglang dumating si Lolo Santiago. Nakaupo na lang ito sa wheelchair habang tinutulak ng personal nurse nito. "Hindi niyo naman kailangan mag-away. Ang lahat ng bagay ay madadaan naman sa mabuting usapan eh." muli nitong wika sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapabuntong hininga "Of course, lahat ng bagay ay pwedeng madaan sa maayos na usapan pero ano po ang ginawa ni Leonardo? Gumawa siya ng hakbang para ilayo sa akin si Valeria at para sa akin, wala pong kapatawaran iyun, Lolo." seryosong sagot ko din dito HIndi naman ito nakaimik. "Pinapanood nila ako noon habang nagdurusa at ngayun ang lakas ng loob niya para sumugod dito sa hasyenda at hanapin si Valeria? NO! Hindi ako papayag na muli niyang makuha sa akin si Valeria, Lolo. Kapag ipilit niya ang gusto niya,

VALERIA FUENTES POV Sa mga narinig ko mula sa babaeng nagngangalang Zara, parang napapaso akong biglang napabitaw sa pagkakakapit sa braso ni Carlos Parang isang bomba na sumabog sa pandinig ko ang huling katagang binitiwan nito. Ano daw? Noon, hindi naman talaga ako gusto nitong si Carlos? Totoo ba ito? Pero paanong nangyari iyun? Paanong hindi ako gusto nitong si Carlos eh naghahabol nga sa akin ito ngayun eh. Tsaka, may mga anak daw kami. Hindi naman siguro gagawa ng matinding efforts si Carlos kung nagsisinungaling ito eh. Wala sa sariling napatitig ako sa kambal na sila Carlito Vance at Vianna Claire. Nagtatalo na tuloy ang isipan ko kung dapat ko bang paniwalaan si Carlos or hindi "Kuya, si Perlita ang tunay na nagmamahal sa iyo. Tsaka, ano ba, limang taon na ang nakalipas pero hindi ka pa rin ba tapos sa babaeng iyan?" mapangahas na wika ni Zara at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa matinding pagkagulat nang walang pagdadalawang isip nang bigla na lang l

VALERIA FUENTES POV MABILIS na lumipas ang mga araw. Naging mas masaya pa ang naging buhay ko sa piling ni Carlos. Kung pag-aalaga ang pag-uusapan, wala akong masabi lalo na at sobrang maalaga ni Carlos sa akin Ang kambal naman na sila Vianna Claire at Carlito Vance ay mas naging malapit sa akin. Inangkin ko na ngang mga anak ko nga sila eh. Habang nandito kami sa Manila, napapansin ko ang araw-araw na pag-alis ni Carlos ng bahay. Sa tuwing umaalis ito, palagi nitong sinasabi sa akin na sa opisina daw ang punta nito. Hindi ko alam kung saang opisina dahil nahihiya na din naman akong magtanong. Baka kasi kung ano ang isipin nito sa akin eh. Oo, mabait si Carlos sa akin pero iniiwasan ko din magtanong nang magtanong ng mga bagay na alam kong mahihirapan din akong maintindihan lalo na at may amnesia nga ako. Siguro hihintayin ko na lang ang time na muli akong makaalala. Alam kong mangyayari iyun lalo na at kasama ko na ito na walang ibang ginawa kundi ang iparamdam sa akin kung ga

CARLOS GUERRERO POV "PA? PAPA? HUWAG MO PO AKONG IIWAN. PAPAAAA!" mabilis akong napabalikwas ng bangon nang mapansin kong para bang binabangungot si Valeria. Patuloy ito sa pagbanggit ng katagang "Papa' kaya kaagad ko itong ginising. Alam ko kasing nananaginip na naman ito. Isang panaginip na alam kong may kaugnayan sa mga nangyari sa nakaraan. "Valeria? Honey, Honey!" bigkas ko dito. Tagaktak ang pawis nito sa noo at napansin ko ang luha mula sa mga mata nito Lalo akong nakaramdam ng matinding kaba. Mukhang napapanaginipan naman ni Valeria ang nakaraan. Mukhang napapanaginipan nito ang ama nito base na din sa paulit-ulit na pagbangit nito ng katagang 'Papa'. "Valeria, gising ka. Gumising ka!" malakas kong wika. Sa pagkakataon na ito, mas nilakasan ko pa ang pagyugyog dito. Nagtagumpay naman ako dahil kaagad itong nagmulat ng mga mata at direktang tumitig sa akin "Ayos ka lang ba? Nananaginip ka yata at---- '"Carlos? Carlos? huuhuu!~" hindi ko na natuloy pa ang sasabi