All Chapters of PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Chapter 171 - Chapter 180

CARLOS GUERRERO POV " Ipa-cancel mo na lang ang tungkol sa pagpi-fit mo ng gown dahil may importante akong lakad ngayun." seryosong bigkas ko kay Kizzel SA totoo lang, nagulat din talaga ako sa biglaang pagsulpot ni Valeria kanina sa kwarto ni Carlito. Ang akala ko talaga, mamayang hapon pa ito dadalaw kaya nga hinayaan ko si Kizzel na mag stay sa loob ng kwarto ng anak ko basta mag behave lang ito eh Nakikita ko kasi na malamig ang pakikitungo dito ni Carlito eh. Siguro dahil ayaw nga nitong pakasalan ko si Kizzel lalo na at nandito na ang Mommy nito. "What? Again? Carlos naman, ilang beses nang na-cancel ang tungkol sa pagpi-fit ko ng gown. Ang mga reporters na nag-aabang sa engagement natin at ayaw akong patahimikin. Hindi ko na alam kung ano nag idadahilan ko sa kanila." seryoso nitong sambit. Hindi ko naman mapigilan ang marahas na mapabuntong hininga. Ilang beses akong napailing bago nagsalita "Sino ba kasi ang nagsabi sa iyo na ipagsabi mo ang tungkol sa ating dalaw

VALERIA FUENTES POV Sa isang coffee shop kami nakarating ni Carlos. Umorder lang kami ng maiinom pareho at inumpisahan na naming ang mag-usap ulit. "Regarding sa behavior kanina ni Kizzel, ako na ang humihingi sa iyo ng sorry." panimulang bigkas ni Carlos. Kaagad din naman akong umiling "Don't mention it! Wala na sa akin ang mga ganoong bagay. Hindi ko na masyadong binibigyan pansin." sagot ko din naman dito. Hindi naman ito nakaimik. Matiim lang na nakatitig sa akin ang dalawa nitong mga mata. 'Well, ako na muna ng magsasabi. Kaya kita gustong makausap dahil may mga bagay akong gustong sabihin sa iyo. Regarding sa kambal." muling kong wika. Tumango naman ito ":BAlak kong buong araw silang bantayan ngayun dahil bukas, babalik na ako sa hasyenda." Napansin kong kaagad na nagsalubong ang kilay nito pero hindi ko na iyun pinansin pa. "Carlos, may mga batang naghihintay sa akin sa hasyenda. May mga trabaho din akong dapat pagtoonan ng pansin. Hindi ako pwedeng magtagal d

VALERIA FUENTES POV DAHIL nalaman ni Leonardo ang tungkol sa aksidente na nangyari kay Carlito, pagkatapos namin kumain, sumama ito sa akin pabaliik ng hospital Gusto daw kasi nitong makita ang mga bata eh. Sabagay, kahit naman papaano, malapit si Leonardo sa kambal. Isa pa, Ninong siya ng kambal kaya walang dahilan para hindi niya dalawin ang inaanak na naka confine ngayun sa hospital Sa pagdating namin ng silid ni Carlito, unang sumalubong sa paningin ko ay ang presensya ni Carlos. Napansin ko ang biglang pagbabago ng expression ng mukha nito nang makita nito si Leonardo ""Ano ang ginagawa mo dito?' seryoso nitong tanong. May bahid na galit sa tono ng boses nito kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng kaba. Napahawak pa ako sa braso ni Leonardo which is wrong move yata dahil napansin kong mas lalong naging matalim ang mga mata ni Carlos at halos magdikit na ang kilay nito dahil sa pinipigilang galit. Parang napapaso na muli tuloy akong napabitaw kay Leonardo. Tsk,

VALERIA FUENTES POV Kahit papaano, naging masaya naman si Lolo Santiago nang muli nitong nasilayan ang apo sa tuhod nitong si Jewel Letezia. Napansin ko pa ngang naluluha ito habang nakatitig sa apo nito eh. "Sana, hindi kagaya sa Ate at Kuya niyo, sana lumaki kang malapit ang loob sa akin." narinig kong bigkas ni Lolo Santiago. Halata sa boses nito ang matinding lungkot. Nagtatanong ang mga matang napatitig naman ako kay Zara. Hindi ko masyadong gets ang kung ano ang ibig sabihin ni Lolo kaya naman kaagad din ako nitong hinila palayo "Ano ang ibig sabihin ni Lolo? Ang kambal ba ang tinutukoy niya kanina?" nagtatakang taong ko. Halata din naman kasing hindi malapit ang kambal kay Lolo Santiago eh. Ewan ko lang, baka mali lang ako pero iyun kasi ang napapansin ko eh. "Valeria, Mommy ka ng kambal at alam mo naman na sa nakalipas na mga taon, naging malayo ang kambal diyan kay Lolo Santiago. Kaya nga noong nalaman niya na may isa pa siyang apo, gusto daw niyang makasama ha

CARLOS GUERRERO POV "NO! HINDI totoo iyan! Nagkamali ka ng sinasabi mo, Kizzel." seryosong sambit ko "Paanong mali ako? Simula noong nagbailk ang Valeria na iyan sa buhay ng kambal, alam kong may nabago. Carlos, noon, malambing sa akin ang kambal, pero ngayun, tingin nila sa akin ay parang isang kontra- bida na." lumuluha nitong sambit. "Hindi ko nga alam kung saan ako nagkamali eh. Tinangap ko naman sila ng buo kasi mahal kita...kaya lang, siguro, mas mahal talaga nila ang taong nagluwal sa kanila dito sa mundo kumpara sa akin na nagmamalasakit lang." naghihimutok ang tono ng boses na patuloy nitong sambit. "CArlos, alam kong minamahal mo din ako at nangako ka sa akin ng kasal. Hindi mo pwedeng talikuran iyun. Ayaw kong mapahiya, at tiyak akong maapaktuhan ang career ko kapag hindi matuloy ang kasal natin. Carlos, mahal na mahal kita!" muli nitong bigkas at walang sabi-sabing basta na lang itong yumapos sa akin Hindi naman ako makakilos. Sa totoo lang, naguguluhan na ako eh