All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 201 - Chapter 210

Ang mga salitang binitawan ni Athena ay nagtanim ng binhi ng duda sa isipan ng lahat. Ang gamot na ito—na bilyun-bilyon na ang ginastos ng ibang higanteng pharmaceutical companies pero bigo pa ring ma-develop—ay gawa lang daw ng isang hamak na bente-anyos?Kahit napakamahal ng development cost, kung ganito talaga kabagsik ang epekto nito, sapat na ito para pagharian ang merkado ng medisina sa bansa sa loob ng susunod na mga dekada.Tumingin nang diretso si Zoe at kalmadong nagtanong: "Anong klaseng milagro ba ang tinutukoy mo?" Malinis ang kaniyang konsensya sa proyektong ito. She has nothing to hide.Tumingin si Athena kay Nathaniel. Bakas ang inggit sa kaniyang mga mata pero pinilit niyang ngumiti. "Ikaw ang dapat kong tanungin! Tanungin mo kung ano ba talaga ang relasyon niyo ni Mr. Nathaniel!""Ano?!" bulalas ng isang reporter sa audience.Biglang nagbago ang tingin ng media sa dalawa. Naging mapanuri at puno ng malisya ang paligid. Sino ba naman ang hindi nakakaalam na si Nathani

Sa gitna ng kaniyang kalagayan, nakuha pa ni Athena ang mangarap.Hindi na nakatiis si Madam Rebecca. Iwinagayway niya ang kaniyang kamay at inutusan ang katulong na buhusan si Athena ng isang balde ng tubig na may kasamang naglalakihang tipak ng yelo. "Gising ka na ba?"Halos mawalan ng malay si Athena sa sobrang lamig. Ramdam niya ang panginginig hanggang sa kailaliman ng kaniyang mga buto habang nakasubsob sa sahig. Nanginginig ang buong katawan niya, hindi lang dahil sa lamig kundi dahil sa takot.Tumingin si Madam Rebecca kay Mang Amador nang may madilim na mukha. "Tapusin mo na siya agad. Siguraduhin mong malinis ang trabaho."Ayaw na niyang makita ang bobo na babaeng ito kahit isang minuto pa. Sayang lang ang daan-daang milyong ginastos niya. Sa kitid ng utak ni Athena, pilit pa rin nitong binabangga ang henyo na si Zoe.Nag-alangan si Mang Amador. "Madam, baka maging mitsa ito ng gulo sa pamilya Alcantara. Sa press conference kanina, kahit hindi hinayaan ni Mr. Nathaniel na il

Matapos kumalma ni Zoe, unti-unti na siyang natauhan. Umiling siya kay Jack. "Hindi... walang kinalaman ang ibang miyembro ng pamilya Mendoza rito."Noong nakaraang dalawampung taon, si Madam Rebecca ang may hawak ng renda sa pamilya. Walang nakakapigil sa kaniya. Lalo na si Nathaniel na sampung taong gulang pa lang noon—wala siyang magagawa.At sa gitna ng pagpapahirap sa kaniya ni Madam Rebecca, si Nathaniel din ang kumuha sa kaniya para makatakas siya sa impyernong iyon. Kung hindi dahil sa kaniya, baka matagal na siyang wala sa mundong ito.Nakahinga nang maluwag si Jack nang makitang hindi nahulog si Zoe sa patibong ni Dexter. "Gusto lang talagang sirain ng lalaking 'yun ang relasyon niyo ni Nathaniel.""Baka para sa proyekto? Kung kamumuhian mo si Nathaniel, siguradong ititigil mo ang pakikipagtulungan sa kanila. At ang DK Pharmaceutical ang magiging option mo."Nag-alinlangan si Zoe. "Siguro... pero mukhang hindi lang 'yun. Masyadong handa ang kabilang panig. Hindi lang ito bas

"Wala na akong Mommy." Halos maiyak na si Nini noon, pero pinilit niyang ngumiti. Hinila niya si Nathaniel sa labas ng mourning hall, itinuro ang mga bituin, at sinabi, "Naging bituin na sila ni Daddy sa langit, at binabantayan nila si Nini araw-araw. Kuya, siguradong ganoon din ang parents mo." Bago siya umalis, iniwan niya ang huling candy sa kamay ni Nathaniel. Noong tinanong siya nito kung mayroon pa siyang natira, umiling siya. "Wala na, pero hindi ko na kailangan." Pero nalaman ni Nathaniel sa katulong na kailangan iyon ni Nini—higit kanino man. Ang dalawang candy na iyon ay itinatago niya hanggang sa malapit nang mag-expire dahil hindi niya magawang kainin. Mula noon, binibilhan na siya ni Nathaniel ng maraming sweets, habang sinisiguradong nagtotoothbrush siya gabi-gabi. Pero hindi pa rin nakaligtas si Nini sa cavities. Noong sampung taon siya, sinamahan siya ni Nathaniel sa dentista. Habang umiiyak at sumisigaw sa sakit, hindi pa rin niya nakalimutang bulyawan si Nathanie

Ayaw na niyang balikan ang nakaraan. Para sa kaniya, ang tatlong taon na iyon ay bahagi na lang ng kasaysayan na hindi na kailangang ungkatin pa. Dahil sa kaniyang malamig na pakikitungo, lalong nakaramdam ng panghihinayang si Elijah. Pagkatapos mag-bow nang tatlong beses sa harap ng puntod, nagsalita ulit ang lalaki."Sige na, kausapin mo muna sina Tito at Tita. Hihintayin na lang kita sa gate ng sementeryo."Pagkaalis niya, nawalan na ng sasabihin si Zoe. Naupo na lang siya sa tabi ng puntod at tahimik na pinagmasdan ang mga pangalan ng kaniyang mga magulang. Matagal siyang nanatili roon—hanggang sa mamanhid ang kaniyang mga binti na parang kinagat ng libu-libong langgam.Naglakad siya nang dahan-dahan pa-exit nang may makasalubong siyang grupo ng mga tao."Zoe?"Isang babae sa grupo ang tila nakilala siya. Sinundan nito ang kaniyang tingin mula sa pinanggalingan niya at mabilis siyang hinabol. "Ikaw si Zoe, 'di ba?"Napatigil si Zoe at nilingon ang babaeng pamilyar pero tila estran