All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 301 - Chapter 310

Kinausap ni Solenn ang kaniyang sarili nang mapansin ang kawalan ng interes ng kaniyang kapatid. "Kung ayaw mo, 'di huwag. Huwag na nating pag-usapan.""Sa tingin mo ba talaga, desisyon ko lang ang kailangan dito?"Hindi napigilan ni Simon ang matawa sa kaniyang narinig.Masyadong nakatitig at nakatutok ang mga mata ni Nathaniel Mendoza kay Zoe. Halos hindi na nga ito lumingon sa ibang babae. Saan naman kukuha ng lakas ng loob ang lalaking iyon para magpakasal sa iba?At higit sa lahat, sa oras na lumabas ang katotohanan, wala nang magiging koneksyon si Solenn sa pamilya Valderrama. Huwag na nating pag-usapan si Nathaniel; kahit ang matandang lola ng mga Mendoza ay hinding-hindi papayag sa kasalang ito.Matapos palayasin si Solenn sa kaniyang silid-aklatan, nakatanggap si Simon ng tawag mula kay Beatrice.Kasalukuyan nang bumabiyahe si Beatrice pabalik ng Maynila, ngunit bakas sa kaniyang boses ang isang pambihirang pananabik. "Simon, nasa mansyon pa ba si Zoe?"Bahagyang nagtaka si S

Hindi na nagulat si Nathaniel sa naging takbo ng utak ni Marcus.Makabuluhan siyang tumango at sumakay na lang sa hinala nito. "Kung ganoon, ano naman ang tingin mo kung kami ni Zoe ang magkatuluyan?""Anong kung kayo?"Nang makitang wala naman palang balak si Nathaniel na pumatol kay Solenn, nakahinga nang maluwag si Marcus. Habang sumusubo ng dumpling, binalingan niya ito ng tingin. "Ikaw na ang nagpalaki sa batang 'yan mula nang makuha mo siya. Sino ba naman ang may lakas ng loob na magsabing hindi mo siya karapat-dapat?"Pero alam nina Nathaniel na sa araw na opisyal nilang ilantad ang kanilang relasyon sa publiko, mas maraming mapanghusgang bibig ang magsasabing hindi si Zoe ang karapat-dapat para sa kaniya.After all, sa mata ng alta presyon, background at yaman lang ang palaging tinitingnan. Walang sinuman ang makakaalam na noong mga panahong lugmok, nag-iisa, at walang-wala si Nathaniel, si Zoe lang ang bukod-tanging nanatili sa tabi niya at hindi siya iniwan.Nang marinig ito

Nang marinig ito, agad na napatigas ang ekspresyon ni Nathaniel. "Let's go. Diretso tayo sa ospital."Narinig ni Timothy ang ingay kaya naman mabilis siyang naunang tumakbo sa garahe para ihanda at i-drive ang sasakyan.Pagkaupo na pagkaupo nila sa loob ng kotse, akmang aabutin ni Nathaniel ang seatbelt ni Zoe para tulungan itong mag-fasten, ngunit laking gulat niya nang makitang tuluyan nang kumalma ang dalaga at mag-isa itong nag-kabit ng sariling seatbelt.Bahagyang natigilan si Nathaniel sa bilis ng pag-adjust ng emosyon ni Zoe. Sa gitna ng katahimikan, narinig niya ang tila wala sa sariling pag-buka ng mga labi ng dalaga: "Kuya Nathaniel... alam mo ba kung ano ang pinakamalaking kinatatakutan ko sa nakalipas na mga taon?"Ibinaba ni Nathaniel ang kaniyang tingin, pinalupot ang kaniyang malalaking kamay sa nanginginig na mga daliri ni Zoe, at nagtanong sa mababang boses: "What are you afraid of?""Natatakot akong may mangyaring masama kay Cassandra at kay Doña Soledad."Stable at

Dahil sa matinding emosyon, agad na nangilid ang luha sa mga mata ni Lola Yuan habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ni Zoe. Nang marealize niyang baka masaktan niya ang dalaga sa higpit ng hawak niya, mabilis niyang binitawan ito at sa tindi ng excitement ay napahampas na lang siya sa sarili niyang hita."Mabuti... napakabuti..."Paulit-ulit na sinabi ni Lola Yuan ang salitang mabuti bago binalingan si Zoe ng isang mapaglarong tingin. "Ikaw na bata ka, pati ba naman ang ganito kalaking bagay ay nagawa mo pang itago sa akin!"Pero sa kabilang banda, laking pasasalamat niya na ganoon na lang katindi ang pagmamahal ng kaniyang apo—na handang tanggapin ang lahat-lahat tungkol kay Zoe nang walang pag-aalinlangan.Hinawakan ni Zoe ang kaniyang ilong at tapat na ipinaliwanag kay Lola Yuan ang lahat ng kaniyang naging takot at pag-aalangan noon. Dahil magiging isang pamilya na rin naman sila, ayaw niya nang magkaroon pa ng kahit anong pader o lihim sa pagitan nila.Matapos marealize ni Lo

Paminsan-minsan ay may mga doktor at nurse na dumadaan sa koridor. Kitang-kita nila ang nagbabadyang tindi ng tensyon sa pagitan ng dalawang naglalakihang lalaki, ngunit walang sino man ang naglakas-loob na mag-usap o magtanong. Maingat na lang nilang iniwasan ang pwesto ng mga ito.Inayos ni Elijah ang strap ng kaniyang relo habang ang huling natitirang init sa kaniyang katawan ay tuluyang naglaho. Malamig at may halong sarkasmo ang kaniyang mukha nang sumagot siya, "I said, I don't know.""Mr. Nathaniel, bilang kaibigan mo sa loob ng maraming taon, bibigyan din kita ng isang payo."Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Elijah, sinalubong ang matatalas na tingin ni Nathaniel nang walang takot, at nakangiting nagpatuloy: "Hindi pa tapos ang laban. Kung sino ang totoong panalo sa huli, tentatibo pa ang lahat."Lumapit siya nang kaunti at binitawan ang bawat salita bilang hamon: "Whether it's my ex-wife or my child... I've already made up my mind! Akin sila!"Saktong pagkatapos ng mga