Dahil liyamado at medyo may katandaan na sa laro, madaling napansin ni Señor Gustavo ang bahagyang pagbaba ng enerhiya ni Zoe. Seryoso itong nagwika, "Seryosong usapan ito, Zoe, at napakaraming malalaking tao ang madadamay. No one will hand me the evidence so easily. Bigyan mo lang ako ng konting panahon, at sisiguraduhin kong makikita mo ang mga ebidensya.""Matalik kaming magkaibigan ng adoptive father mo na si Dr. Winston, kaya hinding-hindi ko gagawing biro ang bagay na ito. Isa pa, ano naman ang mapapala ko kung magsisinungaling ako sa'yo?"Bahagyang yumuko si Zoe at itinago ang nagtatalong emosyon sa kanyang mga mata.Nilamon siya ng sariling iniisip at matagal na natahimik bago muling tinitigan nang diretso si Señor Gustavo. "Anuman ang sabihin ninyo, maniniwala lang ako kapag hawak ko na ang ebidensya."Pagkasabi niyon, hindi na niya hinintay na makapagsalita pa ang matanda. Mabilis niyang kinuha ang kanyang bag, nag-iwan ng ilang habilin, at nagmamadaling lumabas ng silid."P
Ler mais