"AHHH! Sh*t! F*ck!" paulit-ulit na mura at ungol ni Mando habang patuloy itong gumagalaw sa ibabaw ni Adrianna, bakas ang masidhing ligaya at pleasure na nararamdaman nito sa kanilang ginagawa. "A-Adrianna, mahal na mahal kita!" paungol na sabi nito habang nakangiti at nakatingin sa kaniyang mukha na halos pumikit na siya dahil sa bumabalot na ligaya't sarap sa buong sistema niya. Binalingan nito ang mga labi niya, marahan at masuyong hinalikan nito iyon at walang pagtutol na gumanti siya sa bawat masuyo nitong halik dahil baka iyon na ang huling gabing pagsasaluhan nila."I-I love you, Mando!" pabulong niyang sabi habang nakapulupot sa leeg nito ang mga braso niya. Kapwa sila walang saplot at magkadikit ang kanilang katawan, pinagsasaluhan ang init ng gabi sa gitna ng bukid kung saan nagsasaka si Mando. Tila ba naging saksi nila ang bilog na buwan na ang liwanag ay tumatagos sa siwang ng kubo kung saan sila naroon.Tanging banig ang sapin ng katre na sinadya para sa mga magsasakang

DAHAN-DAHAN gumalaw si Mando sa pagkakahiga niya sa matigas na katre ng kubo kung saan pinagsaluhan nila ni Adrianna ang mainit na gabi. Natigilan siya at nagtaka nang wala siyang maramdaman bigat sa kaniyang mga braso. Agad siyang nagmulat at mas nagulat nang ma-realize na wala na siyang katabi.Mabilis siyang bumangon sa pagkakahiga. Kinakabahan siya sa hindi niya alam na dahilan nang magising na wala na sa tabi ang nobya. "Mahal!" tawag niya dito. Iniisip niya na baka nasa labas na ito ng kubo o kaya naman ay nasa maliit na kusina para magpainit ng tubig. Kinuha niya ang damit na nagkalat at agad na nagbihis. Lumabas siya ng kubo pero wala roon si Adrianna. Lumingon siya sa paligid. Nagsisimula nang lumitaw ang haring araw at kumakalat na sa paligid ang liwanag. "Adrianna!" tawag niya rito pero walang sumasagot.Mas kinabahan siya. Kilala niya si Adrianna, hindi siya nito iniiwan pagkatapos nilang angkinin ang isa't isa. "Mahal! Adrianna?!" sigaw niya. Um-echo pa sa paligid ang k

"ANO, tapos na bang make-up-an 'yan?" tila naiinis na tanong ng isang babae na sa tingin ni Adrianna ay nasa-apat napu na ang edad. Madam Hue ang tawag nila rito. Ito ang sumalubong sa kaniya pagdating niya ng Manila at agad siyang dinala sa isang maingay na lugar. Hindi niya alam kung ano iyon dahil wala namang ganoon sa probinsiya na pinanggalingan niya. Hindi siya pamilyar sa paligid, sa mga nangyayari."Girl, what's with that face? Ngumiti ka naman sayang effort kong pagandahin ka kung ganiyan ang hitsura mo," sabi ng balding na nag-make up sa kaniya.Hindi niya alam ang nangyayari. Kinakabahan siya dahil wala siyang ideya kung anong trabaho ang naghihintay sa kaniya sa maingay na lugar na iyon."A-ano po bang gagawin ko—""Ano ba? Akala ko pa gagawin mo lahat para magkatrabaho ka? Ngayon, ito na! Kailangan mo lang galingan para mas malaki ang ibigay nila sa iyo," inis na sabi ni Madam Hue dahil sa pagtatanong niya. Yumuko siya at mahigpit na napakapit sa gilid ng upuan. Tama ba

PARANG nalula si Adrianna nang makapasok siya sa isang malaking bahay na pinagdalhan sa kaniya ng lalaking nagligtas sa kaniya sa isang Japanese at nag-alis sa kaniya sa nakakadiring lugar na iyon. Nakakahilo sa laki. Hindi niya alam kung saan titingin dahil sa mga kumikinang na mamahaling gamit sa loob. Bawat sulok ng bahay, may mamahaling bagay. Magagandang furniture, chandelier, mamahaling paintings at sculpture, mga appliances at marami pang iba."D-dito ka nakatira, sir?" hindi makapaniwalang tanong niya habang namamangha pa rin sa nakikita niya. Aramani Rossini ang pakilala sa kaniya ng lalaki. Mas may edad ito sa kaniya pero dahil sa taglay nitong karisma, magandang feature mg mukha, tila ba hindi iyon halata. Gwapo kasi si Armani, may magandang hugis ng katawan at hindi mababakas ang totoong edad.Ngumiti ito habang nakapamulsa. "I live here, Adrianna and from now on, dito ka na rin titira. You want a job? Bibigyan kita ng trabaho at hindi ka na babalik sa lugar na iyon."Masa

"MAHAL, I'm sorry h-hindi ko intensyong sabihin ang mga bagay na nasabi ko," malungkot na sabi ni Mando kay Adrianna habang nakatalikod siya, nakahalukipkip habang nakatingin sa malawak na bukid.Galit siya sa nobyo dahil sa mga binitawan nitong salita dahil lang tutol ito sa kagustuhan niyang umalis ng probinsiya para maghanap ng ibang oportunidad sa Maynila. Pagod na siya sa buhay na mayroon siya. Hirap na hirap na siyang dumiskarte para lang sa kakarampot na pera para maka-survive sa araw-araw. Pagod na siya sa responsibilidad na hindi naman dapat nakapasan sa kaniya.Parang sinasabi nito sa kaniya na makasarili siya dahil lang gusto niyang takasan ang buhay niya roon.Napapikit siya at bumuntong-hininga. "Alam mo ang dahilan kung bakit gusto kong umalis, Mando. Hindi para sa sarili ko, hindi para takasan ang responsibilidad ko sa pamilya ko. Gusto kong umalis para humanap ng ibang oportunidad sa lungsod, kumita ng pera para sa sarili ko at para kay Ralph dahil habang nandito ako,

"ANG BRACELET na ito ang tanda ng pagmamahal ko sa iyo, Adrianna. Gusto ko lagi mo itong suot para lagi mong maalala kung gaano kita kamahal," nakangiti usal ni Mando habang sinusuot nito sa kaniya ang isang silver na bracelet na binili nito.Hindi maalis ang masayang ngiti at kilig sa kaniyang mukha dahil sa surprise nito na hindi niya inaasahan. Nasa gitna sila ng bukid, sa ilalim ng malaking puno ng mangga na nagsisilbing lilim nila mula sa sikat ng araw."Bakit gumastos ka pa para rito? Pwede namang 'yong bracelet diyan sa may simbahan sa bayan ang binili mo," aniya. Naisip kasi niyang mahal iyon at gumastos pa si Mando.Tiningnan siya nito habang hawak ang isang kamay niya. "Pinag-ipunan ko talaga 'to para ibigay sa iyo ngayong anniversary natin. Palagi na lang kasing bulaklak na pinitas sa halamanan ni Nanay ang binibigay ko sa iyo." Natawa pa ito. "Gusto ko namang bigyan ka ng bagay na binili ko. Special ka sa akin, mahal kita kaya gusto kong ibigay sa iyo kahit minsan ang mga

Todos los capítulos de Seducing My Stepmom: Capítulo 1 - Capítulo 6

1

2

3

4

5

6