All Chapters of Bihag ng Kanyang Pag-ibig na Obsesyon: Chapter 11 - Chapter 20

Sa gilid ng kalsada malapit sa isang artipisyal na lawa—kilala sa lugar bilang Green Lake dahil sa kulay-jade nitong tubig at luntiang mga hardin sa paligid—napayuko si Livia mula sa kanyang upuan.“Pasensya na po, Kuya. Pwede po ba ako bumaba dito?” magaan niyang tinapik ang balikat ng drayber.Tumingin ang lalaki sa kanya sa rearview mirror, nagulat.“Pero, Ma’am… hindi pa po tayo nasa destinasyon ninyo.”“Ayos lang po, Kuya. May aasikasuhin lang ako,” sagot niya na may bahagyang ngiti habang huminto ang sasakyan sa gilid.“Gusto nyo po bang hintayin ko kayo?”“Huwag na po. Dito ko na tatapusin ang booking at bibigyan ko kayo ng five-star rating. Ito po ang bayad.”Inabot ng drayber ang sukli, ngunit marahan niya itong itinulak pabalik.“Sa’yo na po. Magandang araw.”“Ay, maraming salamat po sa tip, Ma’am!”“Walang anuman. Ingat po kayo.”“Magandang araw rin po.”Pagkaalis ng sasakyan, nanatiling nakatayo si Livia ng ilang sandali bago tumawid sa tahimik na kalsada. Hindi ang shop n

Upo sina Damian at Assistant Brown sa likod ng sasakyan habang tahimik nitong pinuputol ang katahimikan ng gabi.“Sabihin mo kay Ginoong Matt na hindi na kailangang gisingin ang babae,” utos ni Damian, nakapikit pa rin ang mga mata, ang tinig niya casual pero may kapangyarihan.“Opo, Ginoo,” sagot ni Brown.Bahagyang ngumiti si Damian sa gilid ng kanyang mga labi. Napansin ito ni Brown pero hindi niya pinansin.Nagpadala siya ng mabilis na mensahe kay Ginoong Matt, tapos ibinalik ang buong atensyon sa kalsada sa harap nila.“Binatang Ginoo,” muling nagsalita si Brown pagkatapos ng ilang sandali.“Hm?” sagot ni Damian.“Sa loob ng dalawang buwan, babalik sa bansa si Binibining Helena. Plano niyang magkaroon ng solo art exhibition. Nais mo ba na ako na ang mag-ayos ng lahat?”Hindi sumagot si Damian.“May ilang offer na sa kanya ang mga sponsors. Pero kung malalaman nilang ikaw ang sumusuporta sa kanya, malamang umatras ang iba.”Nagkaroon ng maikling katahimikan. Pagkatapos ay bumulong

Maliit pa si Livia noon nang hilahin siya nang marahas ng kanyang madrasta palabas ng bahay. Binuksan agad ng babae ang pinto ng sasakyan at itinulak siya papasok, walang sinabi kahit isang salita.“Mom… Saan tayo pupunta? Mom?” Nanginginig ang boses ni Livia, namumuo ang luha sa kanyang mga mata.Walang tugon.Binuhay ng babae ang makina at mahigpit ang hawak sa manibela, nakatitig nang malamig sa kalsada sa unahan. Minsan lang siyang sinulyapan—isang beses lang—at agad ding umiwas.Wala siyang sinabi. Wala siyang inalo. Basta siya nagmaneho.Kumalabog ang dibdib ni Livia, nanginginig ang mga kamay sa kanyang kandungan. Mas lalo siyang natatakot sa bawat tahimik na kilometro na lumilipas.“Mom…?” muli niyang subok.“Hindi ako nanay mo.”Parang batong bumagsak sa dibdib niya ang mga salita. Nanlaki ang mga mata niya, pero agad niyang kinagat ang labi, pinipigilan ang hikbing kumukurot sa lalamunan. Alam niya—hindi ito normal na biyahe.Alam niyang hindi siya gusto ng madrasta niya. La

Hindi pa rin natatapos ang gabi.Para kay Livia, tanging kapayapaan lang ay nararamdaman niya kapag nakapikit si Damian. Hanggang hindi iyon nangyayari, kailangan niyang laging naka-alerto—mataas at mahigpit ang depensa.“Nasaan ang cellphone ko?”Iniabot ni Livia, kakakuha lang niya mula sa kamay ni Mr. Matt. Tulad niya, sumunod ang butler papasok sa study sa likod ni Damian.“Huwag pumasok.” Patag ang boses ni Damian.Bumungkag si Mr. Matt at tahimik na umatras palabas.At sa ganoong simpleng paraan—mag-isa na lang si Livia kasama ang demonyo mismo.“Hanapin mo ang librong may ganitong pamagat,” sabi niya, iniabot ang isang papel na may sulat-kamay niya.Lumapit siya sa higanteng bookshelf, bumaba ang tiyan niya sa kaba.Lumipas ang sampung minuto. Wala pa rin ang libro.“Hindi mo ba mabasa?”“Pasensya na po.”Gusto niyang igulong ang mga mata nang sobrang lakas na parang babagsak, pero ngumiti siya sa halip.Oscar-worthy, talaga.Sa wakas, natagpuan niya ito at dali-daling inabot k

Huminto ang kotse sa parking lot ng isang two-story shophouse. Ngayon, nakatayo si Damian at Brown sa harap mismo ng pintuan—isang itim na glass door na kumikislap sa sikat ng araw.Oo, ito ang lugar ng trabaho ni Livia.Dalawang bodyguard ang nakatayo sa likod ni Damian. Hindi pa rin maintindihan ni Brown kung bakit gusto ng kanyang young master na pumunta rito, pero marahil ito ay ideya ni Damian ng “kasiyahan”—panoorin si Livia na mabalisa at magpaka-squirm.Bulong ni Brown sa sarili: Ang antas ng kasiyahan niyang sadistiko ay tila tumataas araw-araw.Nalilito pa rin siya sa intensyon ni Damian, pero tulad ng dati, sumunod siya sa utos. Sa wakas, binuksan niya ang pinto.“Excuse me,” mahinang tawag ni Brown.Tatlong babae sa loob ang nagulat. Bigla silang tumayo—isa sa kanila ay nahulog ang cellphone. Nagkislapan ang alarma sa kanilang mga mukha.“Pasensya na, sino po kayo?” tanong ng isa, maingat ang boses.Bihira lang may bumisita maliban sa mga courier. At malinaw na hindi deliv