Semua Bab Bihag ng Kanyang Pag-ibig na Obsesyon: Bab 21 - Bab 30

“Bahala ka kung ano ang gusto mong isuot kapag lumabas ka ng bahay. Wala akong pakialam,” sabi ni Damian nang walang emosyon.‘Sinungaling. Kung wala kang pakialam, bakit ka nandito? Sigurado akong nandito ka lang para pahirapan ako.’ Pumutok ang ekspresyon ni Livia sa pagkairita.“Hindi ka ba masaya na nandito ako?” ngumisi si Damian.“Paano naman hindi ako masaya, Master? Isang karangalan po sa akin ang pagbisita ninyo sa isang masamang lugar tulad nito.” Pinalakpakan ni Livia ang kanyang mga kamay, nakangiti nang masaya.“Eh dapat nagpasalamat ka na.”“Oh, oo, sigurado! Salamat po, Master, sa inyong pagbisita.” Hindi maiwasan ni Livia na paulit-ulit na huminga sa loob ng puso niya.‘Ngayon, pakiusap, umalis ka na. Lumayas ka na. Paano ko ipapaliwanag ito sa iba? Bakit mo sinabi na asawa mo ako?’ Talagang nakakasakal ang inis kay Livia.“Hindi mo ba ako bibigyan ng inumin?”“Opo, sandali lang po, Master. Bababa lang ako saglit.” Tumayo si Livia, kalahating tumatakbo pababa ng hagdan

Ang tunog ng umaagos na tubig mula sa banyo ang maririnig—nasa shower pa si Damian.Pumasok si Livia sa kwarto, bitbit ang busog na tiyan matapos ang mabilisang agahan sa kusina. Gutom na gutom siya. Kung hinihintay pa niya si Damian na sumali sa kanya sa mesa, baka nahimatay na siya sa gutom.Nagising ang master nang huli ngayon, na nagdulot ng maliit na kaguluhan sa buong bahay. Busy na si Assistant Brown sa study mula pa kaninang umaga. Samantala, ang biyenan at hipag ay nagdudramahan sa ibaba, sobrang nag-aalala kung bakit hindi pa rin lumalabas ang mahal nilang Damian.Napabuntong-hininga si Livia at bumagsak sa upuan, hinahaplos ang kaniyang mga templo.‘Nakakainis sila… pero siguro mahal talaga nila siya.’Tumingin siya sa screen ng luma niyang telepono, nakakunot ang noo sa iniisip.Kagabi, nakakuha siya ng kaunting impormasyon mula sa madaldal na kasambahay—mga maliliit na detalye tungkol sa babaeng si Helena. Hindi ito naging madali. Kailangan niyang magpanggap na selosa, ng

Nasa loob ng kanyang silid–aral si Damian, abala sa trabaho. Kahit pa sinasabi ng CEO ng Alexander Group na may sakit siya, hindi niya maiwan ang kanyang mga responsibilidad.Samantala, si Livia ay nanatili sa kanyang kwarto, nakayakap sa sarili habang naka-upo sa sofa. Magulo ang kanyang isip, pilit inuulit ang mga nangyari.‘Bakit parang inis si Brown nang tanungin ko tungkol kay Helena?’‘Si Helena ang babaeng gusto ni Damian, ‘di ba? Dapat masaya siya na bumalik ito. Hindi iyon tumutugma.’“Bwisit!” bulalas niya bigla, napaupo nang tuwid.Sa sobrang pag-iisip niya tungkol kina Damian at Helena, muntik na niyang makalimutang tawagan si Tiffany tungkol sa shop.Nag-ring ang tawag, saka sumagot.“Hello, Tiff.” Napabuntong-hininga si Livia, gumaan ang dibdib. Ang sarap makausap ulit ang normal na tao.“Miss Livia, hindi po kayo darating ngayon?” may halong pagtataka ang boses ni Tiffany.“Ah, oo. Kaya mo bang asikasuhin muna diyan?”“Ayos lang naman po pero… bakit hindi kayo makakapun

Dumating na ang araw.Handa na si Livia.Ngayon ang simula ng sarili niyang misyon—ang mabagal, maingat niyang pagtakas. Gusto niyang makalaya mula kay Damian nang hindi winawasak ang pamilya niya. At ang tanging paraan para magawa iyon… ay sa pamamagitan ni Helena.Ayon sa mga tsismis mula sa mga katulong at sa curated social media ni Helena, ang babae ay mukhang banayad, elegante—marahil mabait pa.Sana madali siyang makipagkaibigan.Nagsimula ang plano ni Livia sa isang simpleng unang hakbang: tulungan muling sindihan ang apoy sa pagitan nina Damian at Helena. Kapag may iba nang minamahal si Damian, pakakawalan na niya ito.Suot ni Livia ang eleganteng bestidang ipinadala ni Assistant Brown kaninang umaga. Ang kanyang makeup—perpekto, malambot, mukhang mamahalin—ay gawa ng dalawang mabait na maid, dahil ni eyeliner ay hindi niya kayang ilagay nang maayos.Sa ibaba, naghihintay na si Damian sa living room, mukhang masama na naman ang mood.Tumayo ito nang lumapit siya, at nanigas an

Gustong-gusto na lang talagang maglaho ni Livia.Bakit kilala ng lalaking 'to si Damian? At bakit mukha silang sobrang magka-close?!“No way… Sunshine? Ikaw ba talaga ‘yon?” Yumuko si Noah para silipin ang mukha niya, nakangising nang-aasar. “Ikaw nga! Halos ‘di kita nakilala. Tigilan mo na ‘yang drama mo—huli ka na! Haha!”Ibababa sana ni Livia ang bag niya pero may kasabay na iritasyon sa mukha niya. “Drama ka diyan…”“Sunshine?” Sumikip ang mga mata ni Damian. Bigla niyang inilapat ang kamay niya sa balikat ni Livia—mahigpit. Sobra. Parang pag-aangkin.“Magkakilala kayo?” tanong niya, mababa ang boses at matalim. Lalo pang tumindi ang kapit ng kamay niya, para bang may ibinubulong na akusasyong hindi niya masabi.Paano mo kilala ang lalaking ‘to? At bakit ka tinatawag n’yang ‘Sunshine’?Napangiwi si Livia. Ramdam niya ang sakit ng daliri ni Damian sa balat niya.“Damian,” mahinahong sabi niya habang hinahawakan ang kamay nito. Noon lang nito napagtanto kung gaano kalakas ang kapit