Tumunog ang pag-click ng pinto pagkalabas ng tatlong sekretaryang staff, na halos mag-unahan sa pagbalik sa kani-kanilang mesa—namumutla, nanginginig, at tuliro.Sa loob, bumigat ang hangin.Nakatayo si Brown sa likuran ni Damian tulad ng isang buhay na manikin mula sa isang luxury boutique—tahimik, hindi gumagalaw, pero matalas ang mga mata. Nakatuon ang tingin niya kay Helena, kahit na iba ang nilalaro sa isip niya.Ilang sandali ring nanahimik si Damian. Ang katahimikang iyon, parang banta na nakabitin sa hangin.Sa wakas, nagsalita siya.“Bakit ka nandito?”Magkalapit lang sila nang ilang talampakan, pero tila may pundasyong pader na sumulpot sa pagitan nila—makapal, mataas, imposibleng mabuwag.“Damian… please. Bigyan mo lang ako ng pagkakataong mag-usap tayo,” pakiusap ni Helena, pasulyap-sulyap kay Brown, tahimik na nagnanais na umalis ito.Pero hindi gumalaw si Brown. Wala man lang kumpas.“Bakit?” malamig na sagot ni Damian. “Nakakailang ba ang presensya niya? Ni hindi ko nga
Last Updated : 2025-11-28 Read more