All Chapters of Bihag ng Kanyang Pag-ibig na Obsesyon: Chapter 51 - Chapter 60

Dalawang magkaibang ekspresyon ng buhay ang pumuno sa silid nang umagang iyon.Una—kay Damian, mukha na kumikislap sa kasiyahan. Niloko niya ang babaeng mahal niya para pakiusapan siya nitong makipag-sex. Isang malupit na tagumpay na nakatago sa kaakit-akit na ngiti.Pangalawa—kay Livia, isang mukhang puno ng kahihiyan. Kahihiyan dahil napakadali niyang isinuko ang sarili niya sa lalaking kinamumuhian niya. Sa lalaking itinuring siya na parang katulong, na malinaw na hindi naman siya minahal.Para kay Damian, iyon ay isang gabing puno ng alab, parang unang gabi ng bagong kasal. Pero para kay Livia, ibang-iba ang kahulugan. Maputla ang ekspresyon niya, malamlam ang mga mata, at ang kahihiyan ay nakadikit sa kanya na parang anino.“Ano ‘to?” hinila ni Damian ang floral na scarf na mahigpit na nakabalot sa leeg niya.Nakaporma ng navy suit at kurbata, tinaasan niya ito ng kilay. “Taglamig ba ngayon?”“H-Hindi, Darling.” Tinakpan ni Livia ang mukha niya, halos mamatay sa hiya. Klarong-kla

Ilang araw ang lumipas, papalapit sa kaarawan ng kanyang ama. Patuloy ang pag-agos ng oras—mabilis at walang pakialam, tulad ng tubig sa bundok. Hindi ito hihinto para kaninuman.Oo, umiikot ang mundo para sa lahat nang pareho—dalawampu’t apat na oras sa isang araw. Hindi sobra, hindi kulang.Pero ngayong umaga, mukhang tinaasan na naman ni Damian ang antas ng pagpapahirap sa kanya. O, iyon ang nasa isip ni Livia. Para kay Damian, ito raw ang paraan niya ng pagpapakita ng pagmamahal.Nakatayo siya sa pintuan ng kwarto, kampante at nakangising mayabang.“Nasaan ang good morning kiss ko?”Napakurap si Livia. “Ha?”“Ayaw mo ba?” tukso niya, sabay tapik ng daliri sa noo niya.Ngumiti si Livia nang maliwanag—pekeng ngiti, pero kahanga-hanga ang pagkakagawa.“Syempre gusto ko, mahal ko. Bawat araw bibigyan kita, buong puso at may umaapaw na saya.”Para siyang sumasali sa Oscars—ganun ka-eksaherado ang kislap ng mukha niya.Lalong lumaki ang ngiti ni Damian.“Ganun ka ka-excited? Napakasarap

Malamig ang gabi.Umihip ang hangin at itinangay ang ilang hibla ng buhok ni Livia. Kahit maayos niya itong itali, pilit pa ring kumawala ang malalambot niyang alon, marahang humahaplos sa pisngi niya.“Sorry kung pinaghintay kita, Young Lady.”Lumapit si Maya, may maliwanag at inosenteng ngiti, halos tumatakbo papalapit sa rest area sa likod ng bahay kung saan nakaupo si Livia. May ilan pang kasambahay sa paligid, abala sa pag-scroll sa kanilang phones, pero walang naglakas-loob lumapit kay Livia. Mas pipiliin nilang umiwas kaysa malagay sa alanganin.“May trabaho ako ngayong gabi,” dagdag ni Maya, mahinahon ang tono.“Ayos lang. Gusto ko lang ibigay ‘to sa’yo.” Inabot ni Livia ang maliit na paper bag.“Ano ‘to?” Kumurap si Maya, nalilito habang binubuksan ang bag.“Young Lady, hindi ako karapat-dapat tumanggap ng regalo mula sa inyo…”Sa kabila ng sinasabi niya, kumislap ang tuwa sa mga mata niya. Pero alam ni Maya kung sino ang babaeng kaharap niya. Kahit pa ipilit ni Livia na magk

Hindi pa umaalis si Damian kahit nakasuot na ang sapatos niya. Tiningnan niya ang relo, tapos ibinalik ang iritado niyang tingin kay Livia.“Nasaan ang good morning kiss ko? Hindi naman ako ang nakiusap kagabi.” May mapanuksong ngiti sa labi niya. “Isusulat ko kaya sa noo mo para ’di mo makalimutan.”Ginuhit niya ang isang halik sa noo ni Livia gamit ang hintuturo.Napangiwi si Livia.“Okay, baby.”Sa sumunod na segundo, hinawakan ni Damian ang baba niya at siniil siya ng halik. Nang kumalas ito, tanging paghingal lang ang maririnig sa kanya.“Huminga ka, tanga,” bulong niya.Matalim ang tingin ni Livia habang hinihingal.‘Paano ako hihinga nang maayos kung lagi mo akong sinusunggaban?’ Sigaw ng dibdib niya, parang tutumba sa lakas ng tibok.“Sorry, baby. Hindi pa kasi ako sanay,” mahina niyang sabi.“Mukhang naaadik ka sa parusa, ah? Sinadya mo bang kalimutan?” Ngisi ni Damian, pinunasan ang labi gamit ang hinlalaki.Ayaw na ni Livia makipag-argue. Pinipigilan niya ang sarili at nana

Matagal nang hindi nakakatuntong si Livia sa bahay na ito.Ngayong may asawa na siya, ito ang unang balik niya—at kailangan pa niya ng dahilan. Isang espesyal na okasyon lang para makita ang sarili niyang mga magulang. Napangiti siya nang mapait sa naisip.Huminto ang sasakyan niya sa loob ng gate, katabi ng kotse ni Lisa. Sa gilid ng paningin niya, nakita niyang bumukas ang pinto ng bahay dahil sa isang kasambahay. Ilang sandali pa, lumabas na sina Lisa, David, at ang madrasta niya—na para bang tinawag sila ng ingay ng pagdating niya.Nang lumiit ang mukha ng ina niya dahil mag-isa siyang dumating, napabuntong-hininga si Livia.“Tama nga ang hinala namin,” bulong ng madrasta niya kay Lisa, halatang nadismaya.“Ni hindi mag-aaksaya ng oras si Master Damian para dito,” irap ni Lisa. “Iniwanang asawa. Noon pa man—hanggang ngayon—kaawa-awa pa rin.”Gustong-gusto ni Lisa ang bawat sandaling mukhang talo si Livia. Noong nalaman niyang si Livia ang pinakasalan ni Damian, halos sumabog siya