บททั้งหมดของ Bihag ng Kanyang Pag-ibig na Obsesyon: บทที่ 31 - บทที่ 40

Hinila ni Damian ang braso ni Livia nang hindi man lang nagsalita. Napilitang tumakbo si Livia para makasabay sa galit na galit na lakad nito.Isang kotse ang biglang huminto sa harap nila. Bago pa man makababa si Assistant Brown para pagbuksan sila ng pinto, mabilis na binuksan ni Damian iyon at itinulak si Livia papasok.“Master Damian—!” nagulat si Livia. Nabitin ang hininga niya. Bakit siya sobrang galit?“Ano?” matalim ang tono nito.“Hindi ba gusto pa ni Miss Helena na makipag-usap sa’yo?”“Ganun ba? Gusto ba niyang makipag-usap sa’kin—o ikaw ang gustong magpatuloy makipagtsikahan kay Noah?”Ele…? Kumurap si Livia. Tinawag ba niya si Helena na Ele? Ang sweet naman pakinggan. Isa ba sila sa mga couple na may pet names? Ugh… mag-focus ka, Livia!“Nag-uusap lang kami,” paliwanag niya. “Yun lang. Si Noah kasi—”“Pagtataksil, tawag mo ba doon?” putol ni Damian, puno ng inis. “Hinawakan mo pa ang balikat niya nang ilang beses.”“Hindi, Master!” halos mapasigaw si Livia sa taranta. “Na

Pagkatapos ng mainit na paliguan na may calming aromatherapy, sa wakas ay nag-relax ang katawan ni Livia.Pagod na pagod siya—ubos ang lakas.Napabuntong-hininga siya at bumagsak sa kama, gumulong-gulong na parang bata.“Ang sarap…” bulong niya habang hinahayaan ang antok at pagod na lamunin siya.Sobrang nakakapagod ang paglilinis ng shop kanina. Dinampot niya ang telepono at tumingin sa screen—wala pa ring message mula kay Assistant Brown tungkol sa oras ng uwi ni Damian.Bahala na. Si Mr. Matt naman gigising sa’kin kung kailangan, naisip niya habang pumipikit.At sa isang iglap, nakatulog si Livia.Samantala, papasok na pala ang sasakyan ni Damian sa main gate.Tiningnan ni Secretary Brown ang phone niya at nag–ulat, “Nakatulog na po si Miss Livia, Young Master.”“Hayaan mo,” malamig na sagot ni Damian.Tumango si Brown at nagpadala ng maikling update kay Mr. Matt.Huminto ang sasakyan sa tapat ng bahay, kung saan naghihintay na si Mr. Matt. Paglabas ni Damian, inabot niya ang coat

Ang hapunan nang gabing iyon ay may tahimik ngunit brutal na pagbabago ng ayos.Lumipat si Mrs. Alexander ng upuan nang kaunti lang para magkaroon ng puwang sa tabi ni Damian—para kay Helena.Pagbalik ni Helena mula sa study, hindi siya masyadong nagsalita. Tahimik siyang naglakad sa likod ni Damian at nagsalita lang kapag tinanong ni Mrs. Alexander o ni Sophia.Si Livia, na nakaupo sa tabi nila, ay pilit binasa ang ekspresyon sa mukha ni Damian. Ngunit nakasarado ang kanyang isip. Walang bakas sa kanyang mga mata na makapagbibigay ng pahiwatig.Inabot niya ang isang plato para ihain kay Damian—ngunit nauna si Helena.Sa galing at kasanayan, maayos na niyang inilagay ang gulay at karne sa plato ni Damian.Ngumiti si Mrs. Alexander ng may pagmamalaki at pinisil ang balikat ni Helena.“Halika na, Helena. Kain ka rin.”Nahihiya ngunit masayang ngumiti si Helena, para bang nanalo siya ng grand prize.Nakahinto si Livia, nakataas ang kutsara sa hangin. Pagkatapos, nang walang salita, inila

Dumating ang UmagaSumiklab ang sikat ng araw sa mga bintana, pinapainit ang paligid at binubuhos ang liwanag sa makintab na sahig ng bahay ni Damian.Kakaiba ang magandang mood ni Damian. Parang wala man lang kinikimkim na konsensya mula kagabi.Si Livia, nakaupo sa kabilang bahagi, ay mahinang nagbulong habang pinagmamasdan siya.Hindi talaga niya iniisip na mali ang ginawa niya kagabi…“Sabihan mo si Mr. Matt na dalhin ang almusal sa silid,” utos ni Damian na parang walang iniintindi habang tumatayo.“Opo, mahal ko,” sagot ni Livia, pilit na ngumiti.Pagkawala niya sa banyo, lumabas si Livia mula sa silid, mabigat ang bawat hakbang dulot ng nakaipong galit. Mahigpit niyang hawak ang hagdang bakal, nanginginig ang mga daliri.Bigla niyang naalala ang nangyari kagabi—Nagulat siyang nagising sa isang sigaw, at nahanap si Damian na niyayakap siya ulit sa ilalim ng kumot.“Talagang sinamantala mo ang pagkakataon kasi mabuti ako sa’yo, ha?” hissing niya sa kanya.Hinaplos siya ni Damian

Daily Life, LiviaAng araw-araw na trabaho ni Livia ay umiikot sa isang simpleng dalawang palapag na shophouse sa gitna ng mataong business district. Dito nakatira ang lahat ng pangarap niya—bago pa man ang kasal, at pati ngayon bilang asawa ni Damian.Dito niya ibinubuhos ang puso at oras niya, umaasang balang araw, ang maliit na negosyong ito ang magiging lifeline niya—ang tanging daan palabas.Sa itaas, nakasalansan ang mga damit pang-bata, nakaayos ayon sa order. May maliit na papel sa ibabaw ng bawat tumpok, may nakasulat na pangalan ng customer. Responsibilidad iyon ni Livia—mga pambatang damit. Sa ibaba naman, si Tiffany ang bahala sa mga damit para sa matatanda.Nakaupo si Livia nang pa-Indian sit, hawak ang cellphone, abala sa pagre-reply sa mga online chat.“Size S at L po, kotse ang design. Katulad ng superhero print kahapon.”Gumalaw nang mabilis ang mga empleyado—kumuha ng stocks sa bodega, naglagay ng order slip, naghanda para sa delivery.Napabuntong-hininga si Livia at