Todos os capítulos de Bihag ng Kanyang Pag-ibig na Obsesyon: Capítulo 61 - Capítulo 70

Nagsimula na ang party.Sunod-sunod na dumating ang mga bisitang galing sa mga mayayamang pamilya. Bawat grupo ay nagtipon-tipon, maingay na nagkukuwentuhan, nag-uunahan sa pagmamayabang ng yaman at koneksiyon.“Ate Livia, umupo ka na nga. Bakit ikaw ang abala?” hatak ni David sa braso ng kapatid.Mga tao ang naglalakad-lakad habang kumakain ng mga appetizer at meryenda. Tatlong kasambahay at dalawang lalaki lang ang staff sa bahay—hindi sapat para sa ganitong kalaking okasyon. Naka-apron na si Livia at nasa kusina, tumutulong maghanda ng pagkain para sa main course.“Ayan na. Samahan mo si Dad.” Maingat niyang itinulak si David palayo. Siya ang tagapagmana ng pamilya—lalo na sa pamilyang ito na labis na nagtataguyod ng dugo ng mga lalaki.Si Livia, ang nag-iisang anak na babae ng yumaong ina, ay madalas hindi pinapansin. Wala ni isang bisita mula sa panig ng kanyang ina—matagal na nilang pinutol ang ugnayan.Si Livia na lang ang patuloy na bumibisita sa bayan ng kanyang ina.“Miss, a

Nang lumalim ang gabi, binalot ng dilim ang buong mundo, para bang marahang inaakay ang lahat tungo sa kani-kanilang mga panaginip.Sa bahay ng mga magulang ni Livia, tapos na ang kasiyahan. Isa-isa nang nagpaalam ang mga kamag-anak, halatang hindi pa rin makapaniwala sa kanilang mga nakita. Sino ba naman ang mag-aakalang makakahinga sila ng parehong hangin na nilalanghap ng misteryosong Presidente ng Alexander Group? Kahit isang sulyap lang mula sa malayo, puwede na nilang ipagyabang sa mga katrabaho nang ilang taon.Ang birthday party ni Bob ay naging pinaka-di-malilimutang gabi ng buhay niya. Tumaas ang tingin sa kanya ng buong angkan—at todo taas din ang pride niya.At si Livia—na dati’y tinitingnan lang ng masama, iniisantabi, at pinagtatawanan—ngayon ay halos hindi makawala sa sunod-sunod na yakap, bati, at paalam. Mga pinsan at tiyahing halos hindi niya kinakausap dati, biglang imbitado siya kahit kailan at nangakong magbibigay ng engrandeng mga regalo sa kaniyang kasal.Ngumit

Maingat na itinakip ni Damian ang kumot hanggang balikat ni Livia at hinalikan siya nang marahan sa noo. Tulog na tulog na ito.Hinawi niya ang buhok nito nang banayad.“Mahimbing kang matulog. Sobra na ang tiniis mo sa bahay na ’to. Ako naman ngayon… ang magbabayad para sa lahat.”Isa pang halik sa pisngi. Kumurap si Livia, pero hindi nagising. Ngumiti si Damian nang bahagya bago tumayo.“Young Master,” bati ni Brown sa labas ng pinto, iniaabot ang isang basong malamig na tubig. Kinuha iyon ni Damian at naglakad paalis, umupo sa sala.Malinis na ang sala na kaninang puno ng kalat dahil sa handaan. Bukod sa mga tauhan ng bahay, ang team ni Mr. Matt ang nag-ayos, kaya’t parang walang nangyaring party. Alas-tres na ng umaga—hindi pa ganap na madaling araw, ngunit sobrang aga para hindi matulog.“Sabihin mo silang bumaba,” utos ni Damian, kalmado ang boses.“Yes, Young Master.”‘Saan ba ako magsisimula sa paghihiganti?’ Sumimsim si Damian ng tubig. ‘Ang isipin lang na sinuotan nila si Li

Simula ng araw pagkatapos ng nakakapagod na weekend.Dapat sana ay pahinga ang weekend, pero para kay Livia, naging parang digmaan ng emosyon ang buong dalawang araw.Mahigpit niyang hinawakan ang manibela, maputla ang mga kamao. Nanginginig ang katawan niya dahil sa pinipigil na galit.Huwag mo nang isipin. Huwag mo nang alalahanin. Kalimutan mo na! Gusto lang ni Damian na pahirapan ka, Livia. Huwag mong hayaang masaktan ang puso mo!Bigla niyang iniikot ang manibela sabay malalim na buntong-hininga.Pagkatapos ng klase niya sa massage, dumaan si Livia para bumili ng tanghalian at inumin para sa mga staff, pati na rin prutas at meryenda sa mini-mart. Pagbalik sa shop, iniabot niya ang susi ng kotse sa isang empleyado at halos gumapang paakyat sa second floor.Pagbagsak niya sa kama, napahulagpos siya ng isang dramatikong ungol.“Ang sarap…” bulong niya habang nakatitig sa kisame.Anong nangyayari sa’kin? Isip, Livia, isip! Saan ba ‘ko magsisimula? Ugh… lutang utak ko.May yabag na na

Naubos na ang mga snacks sa harap nila, nagkalat ang mga balot at wala nang laman ang mga inumin. Pinulot ni Sophia ang kalat at tumayo para itapon sa basurahan, habang si Jenny naman ay nagpunas ng mesa gamit ang tissue. Iniabot niya ito kay Sophia na may irap pa, at kahit inis, kinuha iyon ni Sophia nang hindi nagrereklamo, bago muling naglakad papunta sa basurahan.“Ate, manood tayo ng movie,” masayang sabi ni Jenny.“Movie? Pero…” Tiningnan ni Livia ang oras sa kanyang telepono. Malapit nang maggabi. “Umuwi na tayo, Jen. Paano kung umuwi si Mr. Damian para mag-dinner? Patay ako kung wala ako doon para salubungin siya.”“Tanungin mo na lang si Assistant Brown kung sa bahay kakain si Kuya ngayon. Gusto ko talagang manood. May bagong movie yung model na crush ko.”Hinila ni Jenny ang kamay ni Livia. “Gwapo siya, pero may girlfriend na.”“Tingnan mo ’to, Ate. Paano kung pakiusapan natin si Aaron na ipakilala ka?” Nagtawanan ang dalawang magkapatid sa turingan, abala sa tsismis. Kahit