Lumipas ang ilang araw.At sa panlabas, parang naging normal ang lahat.Gigising ako sa umaga, ihahanda ang baon ni Janine, ihahatid siya sa paaralan, babalik sa bahay, maglilinis, magluluto, mag-iisip ng mga dapat gawin. Parang ordinaryong buhay. Parang wala akong dinadalang sikreto. Parang walang lalaking akala kong patay na na ngayon ay nakatira ilang bahay lang ang layo.Pero sa loob ko ay araw-araw may bagyong dumadaan. Napapadaan pa rin kami ni Janine sa bahay nila Liza. Hindi na ako kinakabahan tulad ng unang beses. Hindi na ako napapahinto. Hindi na ako napapalingon nang biglaan. Panatag na ako sa isang bagay—naipaliwanag ko na kay Janine na hindi niya ama si Solomon. Na kamukha lang. Na nagkamali siya.At tinanggap niya.Hindi niya na tinatawag si Javier na “Daddy.”Hindi na niya tinatanong kung bakit magkamukha.Hindi na niya inuulit.Pero araw-araw naman siyang tumitingin.Araw-araw, sa tuwing dadaan kami sa harap ng bahay nila, mapapansin ko ang pagbagal ng hakbang niya. A
Last Updated : 2026-01-11 Read more