《ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน》全部章節：第 361 章 - 第 370 章

อาเหวินคิดว่าโจวเนี่ยนอี้พาลูกไปเยี่ยมแม่ของตัวเองที่กำลังป่วย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ใส่ใจ แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไปที่บริษัททันที ตอนที่มาถึงบริษัท เขาก็เห็นว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังยืนอยู่ที่หน้าประชาสัมพันธ์“อาเยี่ยน นายมาทำอะไรที่นี่?” หรือว่ามีแขกคนสำคัญ ดังนั้นจึงต้องมารับรองด้วยตัวเอง “วันนี้มีประชุมสำคัญอะไรเหรอ?”“นายขึ้นไปข้างบนก่อนเถอะ” เวินถิงเยี่ยนพูดขึ้น จากนั้นก็เห็นเจี่ยนจือเดินลงมาจากรถ เขาจึงรีบเข้าไปหาทันทีอาเหวินหันกลับไปมอง แขกคนสำคัญจริง ๆ ด้วย… เจี่ยนจือเห็นเวินถิงเยี่ยนก็รู้สึกประหลาดใจมาก “อะไรที่ทำให้ประธานเวินผู้ยิ่งใหญ่ต้องมายืนรอด้วยตัวเองที่นี่ล่ะ”เวินถิงเยี่ยนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย “เจี่ยนจือ…”เจี่ยนจือยิ้มเล็กน้อย “นายกลัวว่าฉันจะถูกฆ่าตายระหว่างทางเหรอ?”ใบหน้าของเวินถิงเยี่ยนเดี๋ยวซีดขาวเดี๋ยวแดงก่ำเจี่ยนจือไม่ได้สนใจเขาอีก จากนั้นก็เดินเข้าไปในบริษัท พนักงานต้อนรับเปลี่ยนคนใหม่แล้ว เจี่ยนจือจึงไม่รู้จักอีกฝ่าย “สวัสดีค่ะ…”พนักงานต้อนรับเพิ่งพูดขึ้นมาได้สองคำ เวินถิงเยี่ยนก็รีบวิ่งตามมาจากด้านหลัง “เขามากับฉัน”ดังนั้นพนักงานต้อนรับจึงไ

นั่นยิ่งทำให้เธอหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น จากนั้นเธอจึงเดินออกจากลิฟต์  “ได้ ถ้าอย่างนั้นนายลงลิฟต์ตัวนี้ ฉันจะเปลี่ยนไปลิฟต์ตัวอื่น”“เจี่ยนจือ!” เขาพูดขึ้นอย่างจนปัญญา จากนั้นก็จับไหล่ของเธอเอาไว้ เขาผลักเธอกลับไปในลิฟต์ “ฉันแค่อยากมาส่งเธอเท่านั้น”“ไม่ต้อง” เธอกดปิดลิฟต์เขารู้ว่าเธอจะต้องตอบแบบนี้ ดังนั้นจึงรีบดันประตูลิฟต์ค้างไว้ “ถ้าอย่างนั้นเธอก็ปลดบล็อกฉันสิ ฉันจะได้ส่งเอกสารให้เธอ”เจี่ยนจือกดปลดบล็อกทันที “โอเคแล้วใช่ไหม? ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่ต้องมารบกวนฉัน”ช่วยไม่ได้ ถ้าเข้าใกล้เธอมากกว่านี้ก็อาจจะทำให้เธอรำคาญยิ่งขึ้น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงมองประตูลิฟต์ที่ค่อย ๆ ปิดลง และมองดูตัวเลขที่เคลื่อนที่ลงไปชั้นล่าง เจี่ยนจือที่อยู่ในลิฟต์ก็เอามือกดหน้าอกของตัวเอง สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยหนามแหลมคมที่เคยสะสมและทิ่มแทงหัวใจเธอ ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส บาดแผลเหล่านั้นย้อนกลับมาทำร้ายเธอบ่อยครั้ง ทั้งทิ่มแทงจนเลือดไหล เธอเคยคิดว่า เธอต้องใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าจะดึงหนามแหลมเหล่านี้ออกได้หมด แต่ความจริงแล้วมันไม่จำเป็นเลย เธอแน่ใจแล้วว่า บริเวณที่เธอเคยเจ็บปวด แต่ในวันน

เจี่ยนจือก็แสดงความคิดเห็นในคอมเม้นต์ของหร่านเฉิน “ค่ำคืนที่มีความสุข”หลังจากคอมเม้นต์เสร็จ เธอก็เดินลงไปหาพี่ชายเธออยากรู้ว่า เจี่ยงซื่อฝานต้องการจะพูดอะไรกับพี่ชายเธอกันแน่ตอนที่พี่ชายเธอเดินเข้ามา เธอก็ไปยืนขวางเอาไว้เจี่ยนหลานยิ้ม “พี่รู้อยู่แล้วว่าเราจะต้องถาม นั่งลงก่อนสิ”เจี่ยนจือนั่งลงบนโซฟาเธอสวมรองเท้าแตะนุ่มนิ่ม ตอนที่นั่งลง เจี่ยนจือก็เหลือบสายตามองข้อเท้าของเธอ“พี่คะ? มีอะไรหรือเปล่า?” นั่นคือต้นเหตุของความเจ็บปวดของเธอ ตลอดห้าปีที่ผ่านมานี้ เธอเคยชินที่จะซ่อนมันเอาไว้ อีกทั้งยังไม่ชอบให้คนอื่นมาจ้อง ต่อให้มันจะผ่านมาห้าปีแล้ว และเธอก็เดินก้าวออกมาจากในเงามืดได้แล้ว แต่ความเคยชินก็ยังทำให้เธอต้องหดขาลงเจี่ยนหลานกลับเดินไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเธอ ก่อนยกเท้าที่บาดเจ็บของเธอขึ้น “พี่คะ…” เจี่ยนจือไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร “ตรงนี้ใช่ไหม?” เจี่ยนหลานกดนิ้วลงบริเวณบาดแผลอันยาวนานของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอไม่สามารถเต้นได้ เจี่ยนจือพยักหน้า เจี่ยนหลานสวมรองเท้าแตะให้เธออีกครั้ง “เมื่อกี้นี้เด็กแช่เจี่ยงเอาแต่พูดประจบพี่ รู้ไหมว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่?”ก่อนหน้

หลังจากออกมาจากโรงพยาบาล เจี่ยนหลานก็ให้คุณย่ากับเจี่ยนจือขึ้นไปรอบนรถ ส่วนเขาเดินกลับมาหาคุณหมอฟู่ยี่สิบนาทีต่อมา เขาก็เดินออกมา พร้อมยิ้มให้กับเจี่ยนจือ “ไม่เป็นไรนะ พี่คุยกับหมอฟู่เรื่องแผนการรักษาแล้ว พวกเรายังมีเวลาอยู่ในไห่เฉิงอีหนึ่งเดือนไม่ใช่หรอ? ในเดือนนี้พวกเราจะมาฝังเข็มทุกวัน และเข้าทำกายภาพบำบัดอย่างถูกหลัก ต้องคอยดูว่าเดือนนี้จะมีผลลัพธ์ยังไง”ความจริงแล้วเจี่ยนจือไม่ได้มีความมั่นใจมากนัก แต่เมื่อเห็นสายตาของคุณย่ากับเจี่ยนหลาน เธอก็ไม่อยากทำให้พวกเขาผิดหวัง โดยเฉพาะคุณย่า ดังนั้นเธอจึงยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ค่ะ”ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชีวิตของเธอก็เรียบง่ายและสงบสุข เวลาส่วนใหญ่ของเธอก็จะอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ก็ที่บ้านหลังจากผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ เจี่ยนหลานก็บอกกับเธอว่า สามารถโอนหุ้นให้กับเวินถิงเยี่ยนได้แล้วและเขาจะไปกับเธอเองแต่เขาไม่ได้บอกเจี่ยนจือว่า ถ้าไม่ใช่เพราะทนายเขาช่วยเร่ง ป่านนี้เวินถิงเยี่ยนก็ยังจะยื้อเวลาเอาไว้!ความจริงแล้วสิ่งที่เจี่ยนจือต้องทำมันง่ายมาก เจี่ยนหลานได้ตรวจสอบเอกสารและข้อตกลงทั้งหมดแล้ว ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำก็แค่เซ็นชื่อเธอจึงใช้เวลาเพ

เวินถิงเยี่ยนตอบอย่างไม่ลังเล “อาซิน นายพูดอะไรของนายน่ะ? ฉันบอกตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าฉันอยากจะแต่งงานกับเฉิงเฉิง ตั้งแต่ที่เธอกลับมาครั้งนี้ ฉันไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเฉิงเฉิงเลยด้วยซ้ำ!”อาซินนิ่งค้างไป “ไม่ใช่เพราะว่าก่อนหน้านี้นายมีเจี่ยนจือหรอกเหรอ? แต่ตอนนี้นายหย่าแล้ว นายจะไม่พิจารณาเฉิงเฉิงหน่อยเหรอ?”“อาซิน เรื่องของฉันกับเฉิงเฉิงมันผ่านไปตั้งนานแล้ว” เวินถิงเยี่ยนยิ้มอย่างขมขื่น “นายคิดอะไรของนายน่ะ?”“แล้วทำไม นายถึงดีกับเฉิงเฉิงขนาดนั้น?” อาซินพูดอย่างตะกุกตะกัก “ฉันก็ดีกับนายไม่ใช่หรือไง?” เวินถิงเยี่ยนถามกลับ “ฉันไม่ดีต่ออาเหวินเหรอ?” “มันจะ…เหมือนกัน…ได้ยังไง?” อาซินไม่รู้ว่าต้องพูดยังไง “ไม่เหมือนกันตรงไหน ตอนนี้ฉันคือเพื่อนที่ดีของทุกคน นอกจากนี้พวกนายทั้งสองคนก็ได้รับสวัสดิการจากบริษัท ตอนที่เฉิงเฉิงมาทำงานกับพวกเรา พวกเราเพิ่งก่อตั้งบริษัท ตอนนั้นเธอก็ยังไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรเลย ตอนที่เธอไปต่างประเทศ เธอก็ได้รับความลำบากมามาก เมื่อเธอกลับมาแล้วฉันก็อยากจะดูแลให้ดี เดิมทีเธอก็เป็นน้องสาวคนเล็กของกลุ่มเรา นอกจากนี้ฉันกับเธอก็ยังเคยเป็นอาสาสมัครมาด้วยกัน พวกนายก็ร