Lahat ng Kabanata ng เชลยรักสองพยัคฆ์: Kabanata 131 - Kabanata 140

302 Kabanata

บทที่ 53 เบาะแสที่หายไป 2

          เว่ยกัวเฉินหน้าซีดเผือด เขานึกถึงภาพหลี่เฉียงที่ต่อสู้กับอิงเฟิงบนหน้าผา ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล          “ท่านแม่ทัพ...” เว่ยกัวเฉินกำหมัดแน่น “เราต้องรีบไปช่วยเขา! ท่านแม่เฒ่า! น้ำตกนั่นไปทางไหน!”          “ช้าก่อนเจ้าหนุ่มเลือดร้อน” แม่เฒ่าซางยกมือห้าม “น้ำตกนั่นคือเขตหวงห้ามของบรรพบุรุษเรา เป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรพิทักษ์ และเต็มไปด้วยค่ายกลธรรมชาติ หากสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไป นอกจากจะหาไม่เจอแล้ว พวกเจ้าอาจจะกลายเป็นศพเฝ้าป่า”          “แล้วจะให้พวกข้าทำยังไง!” เว่ยกัวเฉินตะโกน “จะให้รอจนสหายข้าตายงั้นเหรอ!”          “ข้าจะพาไป” อาซูที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยแทรกขึ้น “ข้ารู้ทางลับ ข้าเคยแอบไปจับปลาแถวนั้น”          “อาซู!” แม่เฒ่าซางหันไปดุหลานชาย “เจ้ากล้าละเมิดกฎเผ่ารึ!”
Magbasa pa

บทที่ 54 ความจริงและคำทำนาย 1

          สายลมหวีดหวิวพัดผ่านช่องเขานำพาไอเย็นยะเยือกจากละอองน้ำตกให้แผ่ซ่านไปทั่วผืนป่าดิบชื้น แสงตะวันที่พยายามจะสาดส่องลงมาถูกกรองด้วยม่านหมอกหนาทึบจนเหลือเพียงแสงสลัวสีเทาหม่น ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูวังเวงและลึกลับราวกับโลกวิญญาณ บนเส้นทางเดินเท้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยรากไม้ระเกะระกะ ขบวนผู้บาดเจ็บกำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าแต่ทว่ามั่นคง          เว่ยกัวเฉินผู้มีร่างกายกำยำดุจหมีป่า กำลังแบกร่างสูงใหญ่ของหลี่เฉียงไว้บนแผ่นหลังกว้าง เหงื่อกาฬไหลย้อยลงมาตามขมับผสมกับเลือดที่ซึมจากบาดแผลบริเวณหัวไหล่ แต่เขากลับกัดฟันแน่น ไม่ปริปากบ่นถึงความเหนื่อยยากแม้แต่ครึ่งคำ ฝ่าเท้าที่สวมรองเท้าหนังเก่าขาด ย่ำลงบนพื้นดินโคลนอย่างหนักแน่น ทุกย่างก้าวคือความรับผิดชอบที่เขามีต่อผู้เป็นนายและสหายร่วมเป็นร่วมตาย          “ท่านแม่ทัพ” เว่ยกัวเฉินเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบงัน และเพื่อกลบเกลื่อนเสียงหอบหายใจของตนเอง “ท่านตัวหนักขึ้นหรือเปล่าขอรับ หรือว่
Magbasa pa

บทที่ 54 ความจริงและคำทำนาย 2

          หลี่เฉียงที่อยู่บนหลังเว่ยกัวเฉินกระตุกวูบ เขารีบตบไหล่เว่ยกัวเฉินเป็นสัญญาณ “วางข้าลง เดี๋ยวนี้”          เว่ยกัวเฉินค่อย ๆ ย่อตัวลงวางแม่ทัพหนุ่มให้ยืนบนพื้นดินอย่างระมัดระวัง ทันทีที่เท้าแตะพื้น หลี่เฉียงก็เซเล็กน้อยเพราะความมืดบอดที่ยังไม่คุ้นชิน แต่มู่ตานและอาหลงรีบเข้ามาประคองไว้          “ลี่อิน...” หลี่เฉียงเรียกชื่อนาง เสียงของเขาสั่นเครือ “เจ้าอยู่ที่ไหน”          ลี่อินสะอื้นฮัก นางรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย วิ่งถลาเข้าไปหาพี่ชายที่แสนดีและบุรุษผู้เป็นดั่งดวงใจ          “เฉียงเกอ!”          ร่างเล็กพุ่งเข้ากอดเอวสอบของหลี่เฉียงแน่น ใบหน้าซุกลงกับอกกว้างที่นางโหยหามาตลอดหลายปีที่ถูกคุมขัง ความอบอุ่นที่คุ้นเคย กลิ่นกายของเขาที่ผสมกลิ่นเลือดและเหงื่อ คือสิ่งที่ยืนยั
Magbasa pa

บทที่ 54 ความจริงและคำทำนาย 3

          “ท่านแม่เฒ่า...” มู่ตานเสียงสั่นเครือ รู้สึกผิดที่ตนเองไม่มีวิชาฝังเข็มช่วยระบายพิษ “เช่นนั้นยังมีทางรักษาหรือไม่เจ้าคะ”          “ข้าคือแม่เฒ่าซางแห่งเผ่าเชียง ไม่มีพิษใดในหุบเขานี้ที่ข้าแก้ไม่ได้” หญิงชรากล่าวด้วยน้ำเสียงทรงพลัง “แต่การรักษาครั้งนี้เสี่ยงนักและต้องใช้เวลา ข้าต้องใช้หญ้าเนตรสวรรค์ผสมกับดีงูเห่าไฟเพื่อทำยาพอกดูดพิษออกจากดวงตา และข้าจะต้องลงมือฝังเข็มเปิดจุดชีพจรด้วยตัวเองเพื่อขับพิษทั้งสองชนิดที่ตีกันอยู่ออกมา”          นางจ้องหน้าหลี่เฉียง “ขั้นตอนการรักษานี้จะกินเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ในระหว่างนี้เจ้าห้ามขยับเขยื้อนลมปราณเด็ดขาด ห้ามต่อสู้ ห้ามโกรธ หรือแม้แต่จะคิดใช้กำลังภายในเพียงนิดเดียวก็ไม่ได้ เพราะหากลมปราณตีกลับขณะที่ข้ากำลังเดินเข็ม เส้นเลือดทั่วร่างเจ้าจะแตกซ่าน และเจ้าจะกลายเป็นคนพิการถาวร เจ้าทำได้หรือไม่”          หลี่เฉียงนิ่งคิด หากเขาทำตามเงื่อ
Magbasa pa

บทที่ 55 ความลับใต้เงาจันทรา 1

          ภายในกระท่อมสมุนไพรของแม่เฒ่าซาง กลิ่นหอมฉุนของตัวยาที่ถูกเคี่ยวกรำมาตลอดทั้งคืนยังคงอบอวลไม่จางหาย หลี่เฉียงนอนสงบนิ่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าความเจ็บปวดจากการฝังเข็มเมื่อคืนได้ทุเลาลงชั่วคราวด้วยฤทธิ์ยา ใบหน้าคมเข้มที่เคยดุดันบัดนี้ดูผ่อนคลายลง แม้ดวงตาจะมีผ้าแถบสีขาวพอกยาปิดทับไว้อย่างแน่นหนา          ลี่อินนั่งอยู่ข้างแคร่ เฝ้ามองใบหน้าของบุรุษผู้เป็นดั่งดวงใจด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความโศกเศร้า นางเอื้อมมืออันผ่ายผอมและสั่นเทาเล็กน้อยไปเกลี่ยไรผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากของเขาอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นจากผิวกายของเขาทำให้หัวใจที่แห้งผากของนางชุ่มชื้นขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ตอกย้ำความจริงที่โหดร้ายบางอย่าง          นางรู้ดีถึงความผิดปกติในร่างกายตนเอง ความเจ็บปวดที่เสียดแทงขึ้นมาในอกเป็นระยะ ๆ เหมือนมีเข็มพันเล่มทิ่มแทงอวัยวะภายใน รสคาวเลือดที่ตีตื้นขึ้นมาในลำคอทุกครั้งที่ไอ นางพยาย
Magbasa pa

บทที่ 55 ความลับใต้เงาจันทรา 2

          กลับมาภายในกระท่อม ช่วงสายของวัน ได้เวลาเปลี่ยนยาพอกตาและฝังเข็มรอบที่สอง หลี่เฉียงตื่นขึ้นมาพร้อมกับความปวดร้าวที่กระบอกตา ความมืดมิดรอบกายทำให้เขารู้สึกเคว้งคว้าง แต่กลิ่นหอมกรุ่นของสมุนไพรและสัมผัสที่คุ้นเคยที่ประคองแขนเขาอยู่ทำให้เขาอุ่นใจ          “มู่ตาน ใช่เจ้าหรือไม่” หลี่เฉียงเอ่ยถามเสียงแหบพร่า          “ใช่เจ้าค่ะ” มู่ตานตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน นางค่อย ๆ ใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดใบหน้าให้เขาอย่างเบามือ “ได้เวลาทานยาแล้วเจ้าค่ะ ข้าต้มยาบำรุงเลือดและสลายพิษมาให้ ขมหน่อยนะเจ้าคะ”          นางตักยาป้อนใส่ปากเขาอย่างระมัดระวัง คอยใช้ผ้าซับมุมปากไม่ให้หกเลอะเทอะ ทุกการกระทำเปี่ยมไปด้วยความใส่ใจและความรักที่นางมีต่อเขาอย่างลึกซึ้ง แม้จะรู้ว่าหัวใจเขาไม่ได้อยู่ที่นาง แต่นางก็ยินดีที่จะดูแลเขาในช่วงเวลาที่เขาอ่อนแอที่สุด       &nb
Magbasa pa

บทที่ 56 เงาอดีตและเสียงเพรียกจากสายลม 1

          สายลมแห่งหุบเขาพัดกรรโชกแรง หอบเอากลิ่นอายความชื้นและไอหมอกหนาทึบปกคลุมทั่วอาณาบริเวณของเผ่าเชียง บรรยากาศเงียบสงัดวังเวงคล้ายเป็นลางบอกเหตุถึงพายุใหญ่ที่กำลังก่อตัว          ณ ชายป่าหมอก ห่างออกไปจากค่ายกลของหมู่บ้าน กองทัพนับพันของฝ่ายกบฏซุ่มซ่อนอยู่อย่างเงียบเชียบ อิงเฟิงในชุดเกราะสีเงินยืนสงบนิ่งอยู่บนโขดหินสูง สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจับจ้องไปยังม่านหมอกเบื้องหน้า ในมือถือม้วนสาส์นลับที่เพิ่งถูกส่งมาด้วยม้าเร็วจากเมืองหลวง ตราประทับบนสาส์นเป็นรูปพยัคฆ์เหยียบเมฆ สัญลักษณ์ประจำตัวของรุ่ยอ๋อง          “เรียนท่านแม่ทัพ” นายทหารคนสนิทกระซิบรายงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดี “สายข่าวจากเมืองหลวงแจ้งมาว่า สถานการณ์ในราชสำนักกำลังตึงเครียดมหาเสนาบดีเหยียนและราชครูหวังเริ่มกดดันให้ท่านอ๋องรีบปิดบัญชีหลี่เฉียงโดยเร็วที่สุด เพราะตอนนี้ทางฝั่งแม่ทัพจ้าวและหลินป๋อหยวนเริ่มระแคะระคายและกำลังรวบรวมหลักฐานเพื่อถวายฎีกาต่อองค์รัชทายาท”&nb
Magbasa pa

บทที่ 56 เงาอดีตและเสียงเพรียกจากสายลม 2

          “ใคร! ใครหึง! ข้าเปล่า!” เว่ยกัวเฉินปฏิเสธเสียงสูงทันควัน แต่ตายังคงหลบวูบวาบ “ข้าแค่...ห่วงความปลอดภัย! ใช่! ช่วงนี้สถานการณ์ไม่น่าไว้ใจ เจ้าไม่ควรไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองต่อสอง...มันอันตราย! เข้าใจไหมยัยบื้อ!”          ขณะที่บรรยากาศกำลังกระอักกระอ่วนเพราะความปากแข็ง สายตาของเว่ยกัวเฉินก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งผิดปกติที่ซอกหินริมหน้าผา ก้อนหินสีดำสนิทขนาดเท่ากำปั้นวางสงบนิ่งอยู่ แต่มันกลับแผ่รังสีประหลาดที่ทำให้ขนลุก          เขาชักดาบออกมาเขี่ยมันดู ทันทีที่ปลายดาบสัมผัสหิน ก้อนหินนั้นก็ดูดดาบของเขาไว้แน่นราวกับมีแม่เหล็กมหาศาล          “นี่มันอะไรเนี่ย!” เว่ยกัวเฉินต้องออกแรงกระชากสุดตัวกว่าดาบจะหลุดออกมาได้ “หินกินเหล็ก?”          เขาและเสี่ยวเหลียนจ้องมองหินก้อนนั้นด้วยความฉงน โดยไม่รู้เลยว่าการค้นพบเล็ก ๆ นี้อาจเป็นกุญแ
Magbasa pa

บทที่ 57 ความลับแห่งหุบเขาและคลื่นใต้น้ำ 1

          รุ่งอรุณแห่งวันใหม่มาเยือนหุบเขาเผ่าเชียงด้วยความเงียบสงบที่แตกต่างไปจากทุกวัน ม่านหมอกสีขาวขุ่นยังคงลอยอ้อยอิ่งปกคลุมยอดไม้และหลังคาเรือนราวกับผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ยังไม่ถูกเปิดออก อากาศยามเช้าเย็นยะเยือกจนจับขั้วหัวใจ หยาดน้ำค้างเกาะพราวบนใบหญ้าสะท้อนแสงอาทิตย์อ่อนจางที่พยายามแทรกผ่านความหนาทึบของแมกไม้ลงมา          ที่ลานดินหน้ากระท่อมสมุนไพร หลี่เฉียงนั่งขัดสมาธิอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แผ่นอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงช้า ๆ ราวกับพยัคฆ์จำศีล แม้ดวงตาคู่นั้นจะกลับมามองเห็นได้แล้ว แต่ยามนี้ยังคงมีผ้าพันแผลคาดทับไว้เพื่อประคบสมุนไพรขจัดพิษตกค้างตามขั้นตอนสุดท้าย ทว่าใบหน้าคมเข้มกลับสงบนิ่งไร้ความกังวล ประสาทสัมผัสทุกส่วนในร่างกายของเขาตื่นตัวถึงขีดสุด หูที่เคยได้ยินเพียงเสียงลมพัดผ่าน บัดนี้กลับแยกแยะได้แม้กระทั่งเสียงปีกแมลงปอที่บินโฉบดอกหญ้า หรือเสียงหยดน้ำค้างที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน          ‘จงเป็
Magbasa pa

บทที่ 57 ความลับแห่งหุบเขาและคลื่นใต้น้ำ 2

          หญิงชราเดินเข้ามาหยุดข้างหลังลี่อิน วางมือเหี่ยวย่นลงบนบ่าบางเบา ๆ “นังหนูแดดเริ่มแรงแล้ว เจ้าไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวทางนี้ข้าดูแลต่อเอง”          ลี่อินเงยหน้ามองแม่เฒ่า นางรู้ทันทีว่าแม่เฒ่าดูออก “ข้ายังไหวเจ้าค่ะ”          “อย่าดื้อ” แม่เฒ่าซางกดเสียงต่ำแต่แฝงความห่วงใย “เก็บแรงของเจ้าไว้ พรุ่งนี้เจ้าต้องใช้มันอีกมาก ไปนอนพักเสีย”          ลี่อินเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้ายอมจำนน นางวางเชือกถักลงแล้วลูบหัวเด็กหญิงข้างกาย “พี่ขอตัวไปพักก่อนนะจ๊ะ เด็กดี”          นางค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินกลับไปยังกระท่อม ทุรนทุรายกับความเจ็บปวดที่ต้องซ่อนเร้น ทิ้งไว้เพียงเชือกมงคลสีแดงสดที่ยังถักไม่เสร็จราวกับชีวิตของนางที่อาจจะไม่มีวันได้เห็นตอนจบที่สมบูรณ์ **********************************  &nbs
Magbasa pa
PREV
1
...
1213141516
...
31
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status