เว่ยกัวเฉินหน้าซีดเผือด เขานึกถึงภาพหลี่เฉียงที่ต่อสู้กับอิงเฟิงบนหน้าผา ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล “ท่านแม่ทัพ...” เว่ยกัวเฉินกำหมัดแน่น “เราต้องรีบไปช่วยเขา! ท่านแม่เฒ่า! น้ำตกนั่นไปทางไหน!” “ช้าก่อนเจ้าหนุ่มเลือดร้อน” แม่เฒ่าซางยกมือห้าม “น้ำตกนั่นคือเขตหวงห้ามของบรรพบุรุษเรา เป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรพิทักษ์ และเต็มไปด้วยค่ายกลธรรมชาติ หากสุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไป นอกจากจะหาไม่เจอแล้ว พวกเจ้าอาจจะกลายเป็นศพเฝ้าป่า” “แล้วจะให้พวกข้าทำยังไง!” เว่ยกัวเฉินตะโกน “จะให้รอจนสหายข้าตายงั้นเหรอ!” “ข้าจะพาไป” อาซูที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยแทรกขึ้น “ข้ารู้ทางลับ ข้าเคยแอบไปจับปลาแถวนั้น” “อาซู!” แม่เฒ่าซางหันไปดุหลานชาย “เจ้ากล้าละเมิดกฎเผ่ารึ!”
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
