All Chapters of THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Chapter 151 - Chapter 160

Pagkatapos nilang pag-usapan ang iba pang detalye tungkol sa muling pagbabalik ng partnership ng kanilang mga kumpanya, tumayo na si Kieran at inayos ang manggas ng kanyang polo."Mauna na ako sa inyo. Mom, Tito Wesley."Agad siyang nilingon ni Vivian. "Saan ka pupunta, anak?""May pupuntahan lang po."Nagsalubong ang mga kilay nito. "Anong oras ka uuwi?"Saglit siyang nag-alinlangan bago sumagot. "I might not go home tonight."Lalong naging mapanuri ang tingin ni Vivian. "Saan ka nga ba pupunta?"Napabuntong-hininga siya. Noon pa man ay alam na niyang mahirap maglihim sa kanyang ina. "Mom... malaki na ako. Hindi ko na kailangang sabihin sa'yo ang bawat lakad ko."Ngunit hindi pa rin siya tinigilan nito. "Sino ang kasama mo?"Muli siyang napahinga nang malalim. Hindi niya maaaring sabihin ang totoo. Hindi puwedeng malaman ng kanyang ina na si Nicole ang kasama niya mamaya. Kilalang-kilala niya ang opinyon nito tungkol sa babae. Masyado raw liberated. At kung tutuusin... Yeah... libera

NIKITA'S POV:Kasalukuyan siyang nasa Paris Charles de Gaulle Airport, ang huling destinasyon bago muling mag-take off ang kanilang eroplano sa New York.Karaniwan, tuwing may layover sila sa Paris, siya pa ang unang nagyayayang mamasyal. Hindi mawawala ang pag-iikot sa mga boutique, pagbili ng mga bagong designer pieces, o kahit simpleng pag-upo sa isang café habang umiinom ng mainit na tsokolate at nakatingin sa Eiffel Tower. Fashion was her escape. Pero ngayon... wala siyang ganang gawin ang lahat ng iyon.Tahimik lang siyang nakaupo sa waiting area, nakayuko habang mahigpit na hawak ang paper cup ng maligamgam na tubig. Pilit niyang pinapakalma ang kumakalam na sikmura. Ilang minuto na naman siyang nilalabanan ng matinding pagsusuka at pagkahilo."Hey, sis! Hindi pa ba tayo aalis?"Napalingon siya sa kanyang kaibigang si Julia, kapwa niya Filipina at isa ring flight attendant. Sa lahat ng crew members, ito ang pinakamalapit sa kanya. Magkasama sila sa halos lahat ng international

KIERAN'S POVIlang araw na ang lumipas. Tulad ng dati, ibinuhos ko ang halos buong oras ko sa trabaho. Maaga siyang pumapasok sa opisina at gabi na kung umuwi. At kapag hindi niya na kayang manatili sa condo dahil sa katahimikan, iisa lang ang lugar na pinupuntahan niya... ang bar ni Philip.Parang naging parte na iyon ng araw-araw niyang buhay... Trabaho sa umaga, alak sa gabi. Paulit-ulit.Sa gabing iyon ay muli siyang naroon. Tahimik na nakaupo sa pinakadulong mesa, hawak ang isang bote ng beer habang nakatanaw sa makukulay na ilaw na sumasabay sa malakas na tugtog ng banda.Hindi siya nagsasabi sa mga kaibigan kapag pumupunta roon. Mas gusto niyang mag-isa. Kilala na siya ng mga staff ni Philip. Sa tuwing makikita nilang pumapasok siya, hindi na nila kailangang magtanong. Direkta na siyang dinadala sa paborito niyang puwesto... ang sulok na halos walang nakakakita sa kanya... Tahimik, malayo sa ingay at alayo sa mga matang mausisa. At iyon mismo ang gusto niya... ang mapag-isa.Is

Pagdating niya sa Tala Group, agad siyang sinalubong ng mga security guard sa lobby."Good morning, Sir Kieran.""Good morning," maikling bati niya.Huminto siya sandali at tumingin sa isa sa mga guwardiya. "Is Tito Wesley already here?""Opo, Sir. Dumating na po siya kanina. Kasama po si Ma'am Vivian."Bahagya siyang napasimangot. Magkaksama na naman ang dalawa, parang hindi na talaga mapaghiwalay ang mga ito.Tahimik siyang pumasok sa elevator at pinindot ang 18th floor, kung saan naroon ang executive office ni Wesley.Habang paakyat, mariin niyang ipinikit ang mga mata. Hindi niya alam kung bakit parang lalong bumibigat ang dibdib niya sa bawat araw na lumilipas.Makalipas ang ilang segundo ay bumukas ang elevator. Agad siyang sinalubong ng secretary ni Wesley na tila kanina pa naghihintay sa kanya."Good morning, Sir Kieran.""Morning.""Nasa opisina na po si Sir Wesley. Hinihintay na po niya kayo."Tumango lamang siya at diretsong naglakad patungo sa opisina habang nakasunod ang

NIKITA'S POV:Nagdaan pa ang mga araw, ngunit hindi pa rin humuhupa ang matinding morning sickness ni Nikita. Halos araw-araw ay nagsusuka siya pagkagising, at kung minsan ay kahit simpleng amoy lang ng nilulutong pagkain ay sapat na upang sumama ang kanyang pakiramdam.Dahil sa hirap ng kanyang kondisyon, nagpasa na siya ng resignation letter sa kompanya. Akala niya ay papayagan siyang tuluyan nang huminto sa pagtatrabaho para makapagpahinga. Ngunit taliwas sa kanyang inaasahan, hindi tinanggap ng management ang kanyang pagbibitiw.Sa halip, binigyan siya ng indefinite leave at tiniyak na bukas pa rin ang kanilang pinto anumang oras na gusto niyang bumalik sa trabaho.Malaki ang naging pasasalamat niya sa kompanya. Hindi man sila magkadugo, itinuring pa rin siyang mahalagang empleyado. Patunay lang iyon na gusto nila ang kanyang serbisyo. Kahit pa hindi siya siguradong babalik pa sa trabaho ay tinanggap niya ang offer na yun. Si Julia naman ay nagpumilit ding mag-resign para samahan