Lahat ng Kabanata ng THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Kabanata 271 - Kabanata 280

Napailing si Kieran habang pinipigilan ang tawa. “Pero uuwi tayo ng Pilipinas.”Napasimangot siya. “So what? Mas maganda naman kung dito ako bibili sa America.”“Alright, alright… Talo na naman ako sa’yo.” Napailing ito habang natatawa. “Parang nagsisi ata ako na dinala kita dito.” Biro nito.“Too late!” mabilis niyang sagot. “You brought me here.”“I only brought you because you said you wanted to look.”“I changed my mind.”Natawa ang manager sa kanilang palitan.“Don’t worry, Mr. Kieran. I think every first-time parent goes through this.”“Exactly!” bulalas niyaKinuha niya ang isang maliit na damit na kulay puti na may maliliit na teddy bear sa harapan. Dahan-dahan niya iyong hinaplos at saka tinaas sa ere na parang ini-imagine na suot iyon ng baby nila.“I think I will get this too.” Excited niyang sabi.Napailing na lang si Kieran at marahang hinawakan ang kamay niya.“Get all you want, anything for you and our baby, as long as you’re happy.”Lalong lumapad ang kanyang ngiti at

Bahagyang kumunot ang noo ni Nikita. Hindi niya alam kung saan patungo ang usapan, pero hindi niya pinigilan si Julia. Maging siya ay nakaramdam ng kuryosidad, gusto niyang marinig kung anong natatagong "sikreto" ang ibubunyag nito.Dahan-dahan itong huminga nang malalim at sandaling tumahimik, tila sinasadya nitong patagalin ang katahimikan upang bitayin sila sa tensyon.Samantala, lalong naghalumbaba at kumunot ang noo ni Wesley. “What are you talking about?”Isang mapaglarong ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Julia bago tuluyang ibinagsak ang bombang matagal na nitong inipon.“Buntis si Nikita.”Parang biglang huminto ang ikot ng mundo sa loob ng silid. Nanlaki ang mga mata ni Wesley. “Huh?”Naguluhan din ang kanyang ama at akmang magsasalita para humingi ng linaw, pero mabilis itong pinutol ni Julia.“Tinatago niya iyon sa inyo dahil natatakot siyang malaman ninyo kung sino ang totoong ama!”“Julia…” muling nagtangkang sumingit ang kanyang ama, pero umiwas lang ng tingin si Julia. M

Lumipas pa ang ilang araw hanggang sa tuluyan na ring dumating ang araw ng kanilang pagbabalik sa Pilipinas. Sa pagkakataong iyon, mas magaan na ang pakiramdam ng lahat. Matapos ang ilang araw na pananatili sa Amerika, oras na para harapin nila ang mga susunod na mangyayari, lalo na ang nalalapit nilang kasal ni Kieran.Gamit ang kanilang private plane, maayos at komportable silang bumiyahe pauwi ng Pilipinas. Sa buong biyahe ay hindi maalis ang ngiti sa labi ni Kieran. Paminsan-minsan ay palihim siya nitong tinitingnan habang abala siya sa pakikipag-usap sa kanyang daddy.Ilang oras ang lumipas bago tuluyang lumapag ang kanilang private plane sa Pilipinas. Pagkababa pa lang nila ng eroplano ay agad nilang nakita ang dalawang pamilyar na mukha na naghihintay sa kanila. Naroon ang secretary ni Wesley na si Ivy, gayundin ang personal assistant ni Kieran na si Adrian.Halatang matagal na silang naghihintay dahil sa itsura pa lang ng dalawa ay kapansin-pansin na ang halo-halong inis, pago

Pagkatapos nilang mag-dinner, hindi na rin sila nagtagal sa sala. Halos lahat ay pagod na pagod mula sa mahabang biyahe, kaya isa-isa na silang nagpaalam at nagsipasok sa kani-kanilang mga kuwarto.Ramdam niya ang bigat ng pagod sa kanyang katawan. Gusto na lamang niyang mahiga at ipikit ang mga mata.Pagdating nila sa harap ng kanyang kuwarto, agad siyang tinulungan ni Kieran na dalhin ang ilan sa kanyang mga maleta. Tahimik itong pumasok at isa-isang inilagay ang mga gamit sa loob.“Thanks, Kieran,” aniya habang inaayos ang buhok niyang bahagyang nagulo dahil sa biyahe.Pagkatapos ay tumalikod na siya upang isara ang pinto, pero ilang segundo ang lumipas, napansin niyang hindi pa rin umaalis ang lalaki. Napakunot ang kanyang noo at napatingin dito.“Bakit hindi ka pa umaalis?” tanong niya. “Hindi ka ba uuwi sa inyo?”Bahagyang umangat ang isang kilay ni Kieran, tila hindi makapaniwala sa narinig. “Uuwi?”Tumango siya.“Dito na ang magiging bahay ko.”“Huh?”Napakurap siya at ilang s

Agad na nawala ang ngiti niya. “Ha? Bakit?”“Wala.”“Sayang naman!”Lumapit siya rito at marahang hinawakan ang braso nito. Alam niyang bad trip pa rin ito dahil sa biro niya tungkol kay Oliver. Kaya kailangan niyang lambingin bago pa nito tuluyang bawiin ang plano nila.“It’s for us, right?” malambing niyang tanong. “Magtitipon-tipon sila dahil dumating tayo. Bakit hindi tayo pupunta?”Hindi agad sumagot si Kieran. Sandali itong nanahimik bago huminga nang malalim.“Right… Then we’re going. pero sa isang kondisyon..."Tumingin siya rito.“Wag kang aalis sa tabi ko.”Napangiti siya. “Okay.”“At huwag kang masyadong makipag-close sa kanila.”Napataas ang kilay niya. “Why?”“I know my friends. Alam ko ang kargada ng mga ’yon.”Napatawa siya. “Are you seriously jealous?”“No.”“Liar.”Napailing si Kieran ngunit hindi na nakipagtalo. Niyakap naman siya ni Nikita nang mas mahigpit.“Hihihi… then it’s settled. Sa tabi mo lang ako. I won’t leave your side.”Tumingin siya nang diretso sa mga