Semua Bab THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Bab 251 - Bab 260

“Shut up, Kieran!” inis ngunit mahina niyang sambit bago mabilis na naglakad papunta sa hagdan.Pero hindi pa man siya nakakalayo ay agad siyang nahawakan ni Kieran sa kamay. Sa isang iglap, muli na naman siyang napasandal sa matibay nitong dibdib.“Kieran, please,” mahinang sabi niya habang pilit na kumakawala sa mga bisig nito. “Hindi ka ba natatakot na mahuli nila tayo?”Ngumisi si Kieran, tila walang anumang pag-aalala sa maaaring mangyari kapag nakita sila ng kanilang mga magulang.“Hindi na ako natatakot, wifey.”Nanlaki ang mga mata niya. “Kieran!”“Bahala na sila kung ano ang magiging desisyon nila,” pagpapatuloy nito habang mas hinigpitan nang bahagya ang hawak sa kanyang kamay. “Kung magalit sila, kung isumpa nila tayo, o kahit wala na akong mamanahin...” Bahagya itong yumuko upang magtama ang kanilang mga mata. “Basta ikaw ang pipiliin ko.”Napatigil siya. Para bang biglang nawala ang lahat ng nais niyang sabihin. “Kieran...”Pero bago pa siya tuluyang makapagsalita ay bigl

Napailing siya sa sarili niyang iniisip at mabilis na ibinaling ang tingin sa mga damit na nakasampay sa kanilang harapan.Well… iyon ay kung matatanggap ng kanilang pamilya ang relasyon nila ni Kieran. At kung darating man ang araw na handa na silang sabihin sa lahat ang totoo.Sa ngayon, wala muna siyang magagawa kundi samahan si Tita Vivian, hawakan ang kamay nito, at hayaan itong tuparin ang munting pangarap na matagal na nitong hinihiling… ang magkaroon ng isang babaeng makakasama sa lahat ng bagay na hindi nito kailanman naranasang gawin kasama ang sariling anak.“All done, girls?”Napalingon sila ni Tita Vivian nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Dumating sina Kieran at ang daddy niya, kapwa nakangiti habang papalapit sa kanila. Si Wesley ay diretso ang tingin sa mga paper bag na halos nakapalibot na kay Tita Vivian, habang si Kieran naman ay saglit lang na tumingin sa mga pinamili bago ang mga mata nito ay kusang napunta sa kanya. At tulad ng dati, hindi niya maiwasang

“Mag-order na kayo, mga anak,” sambit ni Tita Vivian habang iniabot sa kanila ang menu book.“Please order for me, Niks. Kung ano ang order mo, iyon na rin ang order ko,” sabi ni Kieran.Sandali siyang napatingin dito. Parang wala man lang itong pakialam na nasa harapan nila ang kanilang mga magulang. Gayunpaman, dahil napagdesisyunan na niyang makiayon sa gusto nitong magpanggap na normal ang lahat, wala na siyang sinabi pa.“Okay,” maikli niyang sagot.Tinawag niya ang staff at sinabi ang kanilang order. Nang makaalis na ang staff, muli siyang napasulyap kay Kieran. Tila masaya naman ang kanilang mga magulang habang pinagmamasdan silang dalawa. Para bang natutuwa ang mga ito na nakikita silang nagkakasundo at komportable sa isa’t isa.Napasimangot siya sa kanyang loob. Paniwalang-paniwala ang mga ito na magkapatid na lang talaga ang turing nilang dalawa sa isa’t isa.... Kung alam lang nila ang totoo.Mabilis niyang inalis ang tingin kay Kieran at nagkunwaring abala sa pakikinig sa k

Habang ngumunguya, tuloy-tuloy ang pag-agos ng mga luha ni Nikita. Hindi na niya iyon pinunasan, hindi na rin niya kayang pigilan. Bawat subo ng pagkain ay tila lalong nagpapabigat sa kanyang dibdib. Parang bawat sandali ng kabutihang ipinapakita sa kanya ng kanyang ama ay isa pang paalala sa lihim na pilit niyang itinatago.Paano kung malaman nito ang tungkol sa kanila ni Kieran? Paano kung dumating ang araw na hindi na siya nito kayang tawaging princess? Paano kung magbago ang tingin nito sa kanya?Paano kung mawala ang lambing, pagmamahal, at pagmamalaking matagal na niyang nararamdaman mula sa kanyang ama? Kakayanin ba niya?... hindi niya alam.At marahil, iyon ang pinakamasakit sa lahat.. ang hindi niya alam kung ano ang mangyayari kapag tuluyan nang nabunyag ang katotohanan.“Eat properly, anak,” paalala ni Wesley habang marahan nitong pinupunasan ng tissue ang gilid ng kanyang labi. “You’re crying again.”Napatawa siya nang mahina sa gitna ng kanyang pag-iyak. Pinilit niyang ng

Pagdating nila sa sala ay naroon na ang kanyang daddy at si Tita Vivian. Pareho silang nakaupo sa sofa, tahimik at tila matagal nang naghihintay sa kanilang dalawa.Pagkapasok pa lang nila ay agad na naramdaman ni Nikita ang bigat ng katahimikang bumalot sa buong sala. Walang nagsasalita, walang ngumingiti… tanging matatalim na tingin lang ang sumalubong sa kanila.Lalong kumabog ang kanyang dibdib. Naramdaman niya ang marahang pagpisil ni Kieran sa kanyang kamay. Hindi man nito sinabi, alam niyang iyon ang paraan nito para ipaalam sa kanya na hindi siya nag-iisa.Kahit papaano, nakagaan iyon sa kanyang pakiramdam. May kasama siya, magkakampi sila at higit sa lahat, kasama niya ang taong pinakamamahal niya.“Both of you, sit.”Mababa ngunit puno ng awtoridad ang boses ng kanyang ama. Muling nagkatinginan sila ni Kieran. Gusto niyang maiyak, ngayon lang niya nakita ang kanyang daddy na ganito kaseryoso. Wala ni katiting na lambing sa mukha nito. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin n