All Chapters of THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Chapter 21 - Chapter 30

NIKITA'S POV:KASALUKUYAN...Bigla siyang nagising nang marinig ang anunsiyo ng piloto na anumang oras ay lalapag na ang eroplanong sinasakyan nila sa Pilipinas. Nanindig ang kanyang balahibo sa kaba. It’s been what… five years? Limang taon bago siya muling nakauwi. Hindi niya alam kung ano ang dapat maramdaman. Halo-halo ang emosyon na nagsisiksikan sa kanyang dibdib…. Excitement, takot, pangungulila at pangamba.Lahat iyon sabay-sabay niyang nararamdaman habang nakatanaw sa maliit na bintana ng eroplano. Sa labas ay kumikislap ang mga ilaw ng siyudad, tila mga bituin na nakakalat sa dilim ng gabi. Noon pa man, pamilyar na sa kanya ang tanawing iyon. Ngunit ngayon, parang estranghero na siyang muli.“Ladies and gentlemen, we have just landed at Ninoy Aquino International Airport. The local time is 6:45 in the evening. On behalf of the captain and the entire flight crew, we would like to thank you for flying with us. Please remain seated with your seatbelts fastened until the aircraft

“Can we just go? Pagod na ako at gusto ko nang magpahinga,” supladang sabi niya, hindi man lang ito tinitingnan.Ramdam niyang biglang bumigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Saglit na walang nagsalita. Malamig na ang buga ng aircon, pero nainitan siya. Wala sa sariling hinubad niya ang kanyang trench coat.Huli na niya naisip na hindi niya dapat ginawa iyon. Ang kanyang crop top na suot ay para lang iyong bra, tanging boobs lang niya ang natatakpan doon. Sanay na man siya sa mga ganoong damitan, pero hindi siya sanay sa harap ni Kieran. Baka isipin pa nito na nang-aakit siya.Maya-maya’y narinig niya si Kieran na huminga nang malalim, tila pinipigilan ang sariling magsalita. Para bang may gusto itong sabihin ngunit pinili na lamang lunukin.Akala niya ay papaandarin na nito ang sasakyan, ngunit sa halip ay dumukwang ito palapit sa kanya.Sa gulat, bigla siyang napatuwid ng upo at napakapit sa gilid ng upuan. Nanlaki ang mga mata niya habang awtomatikong umatras, ngunit wala na s

Sandali siyang huminto bago sumunod kay Nikita. Hindi pa rin siya makapaniwala na ang pinakahihintay niyang limang taon ay sa wakas ay dumating na. Simula noong high school, hindi siya kailanman nagkaroon ng seryosong girlfriend. Puro fling lang ang mga dumaan sa buhay niya, karamihan ay dahil sa pagrerekomenda at pagrereto ng mga kaibigan niya.Pero sa kaibuturan ng kanyang puso, si Nikita pa rin ang laman nun. Ang una niyang minahal, ang high school love niya… ang babaeng minsan ay itinuring niyang asawa.Maya-maya ay napatingin sa kanya si Nikita, na ngayon ay nakaupo na sa mesa para sa pandalawahang tao. Medyo malayo iyon sa ibang customers, kaya may privacy silang dalawa. Perfect sana kung totoong date ito… pero hindi.Ngumiti siya nang magtama ang mga mata nila. Ngunit imbes na gumanti ng ngiti, inirapan lang siya nito. Napailing na lang siya at naglakad papalapit sa dalaga.“Bakit ganyan ka kung makatingin?” sita nito sa kanya. Nakahalukipkip pa ang dalawang braso nito.“Wala

NIKITA'S POV:Pagkapasok na pagkapasok sa kotse, agad niyang inayos ang sarili sa upuan at mariing ipinikit ang mga mata. Ayaw niyang kulitin siya ni Kieran, Ayaw niyang makipag-usap, Ayaw niyang harapin ang gulong bumabalot sa isip at damdamin niya.Kahit mahigit isang oras na silang magkasama mula nang sunduin siya nito sa airport, hindi pa rin siya makapaniwala. Hanggang ngayon ay naiilang pa rin siya. Pakiramdam niya ay nasa kakaibang panaginip siya na hindi niya maintindihan kung gusto niyang magising o manatili.Ang ultimate crush ng campus noong high school… ang lalaking pinapangarap ng halos lahat ng babae noon… ang una niyang pag-ibig... Ang unang lalaking nagpabilis ng tibok ng kanyang puso... Ang kanyang first kiss.... At ang unang lalaking nagparamdam sa kanya ng mga bagay na hindi pa dapat maramdaman ng isang labing-anim na taong gulang na babae.Maaga siyang namulat sa mundong iyon... sa saya, kilig, pananabik… at sakit.Napadiin ang pagpikit niya nang muling sumagi sa

Ang kaninang excitement dahil sa paborito niya ang ulam ay biglang naglaho. Para bang isang iglap lang, nawalan siya ng gana.Kanina, masaya naman siya pagdating, pero nang makita si Kieran na naging seryoso ang mukha, matigas ang panga at malamig ang mga mata, napaisip din siya... Galit ba ito sa kanya?Totoo namang kanina pa niya itong sinusungitan at pinapakisamahan nang malamig. Pero kahit anong sungit ang ibabato niya, hindi naman ito napipikon. Patawa-awa lang ito at parang sanay na sa ugali niya. Kaya bakit ngayon, biglang nag-iba ang ihip ng hangin?“Nikita…”Napapitlag siya nang marinig ang tawag ni Yaya Gloria.“H-Huh?”Nagulat siya sa pagtawag nito“Ano ba, hija? Parang natutulala ka diyan? Ang lalim yata ng iniisip mo?”Mabilis siyang umiwas ng tingin at pilit ngumiti. “W-Wala, Ya. Pagod lang siguro ako.”"Ganun ba? Sige, iwan mo na ‘yan diyan at pumunta ka na sa kwarto mo. Bukas na lang tayo mag-uusap. Magpahinga ka muna.” nag-aalalang sabi nito.Tumango lang siya. “Thank