Todos os capítulos de THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Capítulo 81 - Capítulo 90

Umalis na sila ni Tita Vivian sakay ng sasakyan habang ang driver ang nagmamaneho para sa kanila. Madaldal si Tita Vivian at halos hindi nauubusan ng kuwento tungkol kay Kieran noong bata pa ito.Hindi naman niya hinihingi na ikuwento iyon sa kanya, pero sa kaibuturan ng puso niya ay natutuwa siya. Pakiramdam niya kasi ay mas lalo niyang nakikilala ang lalaking mahal niya.Pagdating nila sa boutique ay agad silang inasikaso ng may-ari.“Mrs. Del Toro, welcome po!” masiglang bati ng baklang may-ari.“Hi, Celine. Ready na ba ang pinagawa kong damit?” tanong ni Vivian.“Of course, Mrs. Del Toro! Ikaw pa ba?” kinikilig na sagot nito habang palipat-lipat ng tingin sa kanilang dalawa.At marahil ay napansin iyon ni Vivian.“Oh, how rude of me. By the way, this is my beautiful daughter, Nikita. Anak siya ni Wesley.”“I heard about her, Mrs. Del Toro. Tama nga ang sabi nila, napakaganda mo pala talaga, Miss Nikita. I’m a fan!”Nahihiyang ngumiti siya sa designer.“Thank you.”“Pipili rin si N

KIERAN’S POV:Nakangiti si Kieran habang nagda-drive pauwi ng mansion. Galing siya ng airport at kakalapag lang ng kanyang private plane na siya mismo ang nagpalipad.Mahaba ang isang kamay niya sa manibela habang ang isa naman ay bahagyang nakasandal sa bintana ng kotse. Kahit pagod ay pakiramdam niya magaan ang kanyang dibdib.Walang nakakaalam na nakabalik na siya mula Davao. Ang dapat sana’y isang linggong convention ay nauwi lang sa isang araw dahil sa biglaan na namang problema sa proyekto. Hindi rin naman natuloy nang maayos ang meeting kaya minabuti na muna niyang bumalik sa Manila habang inaayos pa ng mga tauhan niya ang sitwasyon doon. Babalik na lang siya kapag maayos na ang lahat.Pero sa totoo lang… isa lang talaga ang dahilan kung bakit hindi siya nagdalawang-isip na umuwi agad... yun ay dahil na miss niya si Nikita ng sobra.Pinigilan niyang tawagan ang nobya, gusto niya itong sorpresahin, gusto niyang makita ang reaksyon nito kapag bigla na lang siyang sumulpot sa hara

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanya, sandali siyang natigilan.“Pero sabi ng taga-front desk dumating na siya!”Nagkatinginan ang lahat, halatang nagtataka rin.Habang naguguluhan ang lahat ay napatingin sila nang may nagsalita.“Hi, guys!…”Sabay-sabay silang napalingon nang marinig ang boses ni Nicole. Nakangiti itong papalapit ngunit agad ding natigilan nang makita siya.“K-Kieran? Andito ka?”“Yeah. Why? Am I not invited?” malamig niyang sagot.“H-Hindi naman… I thought nasa Davao ka...” natatarantang sabi ni Nicole.“Kakarating ko lang.” Diretso siyang tumingin dito. “Is Nikita here? Nakita mo ba siya?”Napakurap si Nicole. “Huh? Dumating na ba siya? Hindi ko pa siya nakitang pumasok.”Doon na tuluyang bumigat ang dibdib niya. May kakaibang takot na unti-unting gumapang sa kanyang katawan, isang bagay na hindi niya maipaliwanag.Bigla siyang tumalikod at mabilis na naglakad palabas ng ballroom.“Kieran, wait! Saan ka pupunta?” habol ni Nicole ngunit hindi niya ito pi

Nanatiling nakaupo si Nikita sa kanya, magkayakap sila habang naghahabol ng hininga.“Niks?” pukaw niya dito.Dahan-dahang tumingin sa kanya ang nobya. “Kieran?... Ikaw ba talaga ‘yan?”Ngumiti siya. “Yes, baby. It's me...”Muli siya nitong tinitigan na parang sinisigurado, saka muling niyakap ng mahigpit.“Huhuhuh… may mga lalaking pinaamoy ako kanina ng panyo na may gamot. Pilit nila akong dinadala dito. Mabuti at nakita mo ako... Kung hindi ay baka kung ano na ang ginawa nila sa akin, huhuhuh!...”“Shh, baby. I will not let that happen...”Hinihaplos niya ang buhok nito para aluin. Nasa ganoon pa din silang posisyon, ang pagkalalak* niya ay nasa loob pa din ng nito.“Who are those guys? Kilala mo ba sila?”Umiling si Nikita. “Hindi, ngayon ko lang sila nakita.”“Why didn't you answer my calls?”“Naiwan ko ang cellphone sa bahay.”Humugot siya ng malalim na hininga. “Next time huwag kang umalis na hindi ako kasama. Sikat ka at madami ang nakakakilala sa’yo. Bukas na bukas din ay mag

Nagising si Vivian kinaumagahan na mabigat ang pakiramdam. Halos hindi siya nakatulog buong gabi. Malalim ang mga mata niya at halatang pagod nang tumingin siya sa salamin.Paulit-ulit pa ring sumasagi sa isip niya ang nangyari kagabi… Ang pagbabanta ni Ralph Santiago.Kilala niya ang lalaki. Hindi ito basta-basta sumusuko kapag may gusto. Mapanlinlang, tuso, at sanay na nakukuha ang lahat ng nais nito. Kaya kahit pilit niyang kinukumbinsi ang sarili na pananakot lamang iyon, hindi pa rin maalis ang kaba sa kanyang dibdib."Sana naman hindi niya totohanin ang mga sinabi niya..." bulong niya sa sarili.Napatingin siya sa kabilang bahagi ng kama.. walang tao. Muli siyang sinundot ng lungkot. Hindi nga talaga umuwi si Wesley.Alam naman niyang may posibilidad na hindi ito makakabalik kagabi, ngunit may isang bahagi pa rin ng puso niya na umaasang bubukas ang pinto ng kanilang silid at yayakapin siya nito bago matulog.Pero wala, mag-isa siyang natulog, mag-isa siyang nagising.Napabunton