All Chapters of THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): Chapter 71 - Chapter 80

Pero hindi pa rin siya basta-basta mapapalambot nito. Sa pagbanggit pa lang ng pangalan ng Nicole na 'yun ay naiinis na talaga siya.Pero bago pa siya makapagsalita muli ay siniil na siya ng halik ni Kieran. Dahil nakadagan ito sa kanya, hindi na siya agad nakaiwas."Ahmp... amp!..." Pilit siyang nagpupumiglas pero sadyang malakas si Kieran.Unti-unting naging mapusok ang mga halik nito. Ang kamay ni Kieran ay dumaong na sa loob ng kanyang t-shirt upang haplusin ang kanyang dibdib. Nanlaki ang kanyang mga mata sa kapangahasan nito.Ngunit hindi pa roon nagtapos ang binata. Bumaba ang kamay nito patungo sa kanyang shorts, dahan-dahang pumasok sa loob ng kanyang panty upang gisingin ang kanyang kalamnan."Ahhh..." napaungol siya nang mahina. Alam na alam ni Kieran kung paano siya papatalunin, at iyon talaga ang kanyang kahinaan."Ano, hindi mo pa ba ako papatawarin, huh?"Pinihit niya ang kanyang mukha at ipinikit ang mga mata, tumatangging tumingin kay Kieran. Ayaw niyang makita nitong

“Are you okay, honey?” tanong ni Tita Vivian sa kanya.“Okay lang po ako, Tita.”“Bakit parang ang tahimik mo? Ano bang iniisip mo?”“Baka natatakot lang si Nikita sa crowd mamaya kapag maraming makakilala sa kanya, Mom.”Si Kieran ang sumagot para sa kanya. Pero hindi naman talaga yun ang iniisip niya.“Ganun ba? Don’t worry, iha. Andiyan naman ang brother mong si Kieran para maging bodyguard mo,” natatawang sabi ni Tita Vivian.Muntik na siyang mapaubo sa sinabi nitong “brother” niya si Kieran.Muli siyang napatingin sa rearview mirror at nakitang nakatingin din si Kieran sa kanya.Pagdating sa parking ng mall ay naunang bumaba si Kieran at agad umikot sa bahagi ng pinto niya. Samantala, si Tita Vivian naman ay may ibinubulong sa kanyang daddy.Pasimple siyang hinawakan ni Kieran sa kanyang nakalantad na bewang.“Ano ba… baka makita ka nina Daddy,” pabulong niyang sabi.“Kasalanan mo ’yan. Tingnan mo kasi ang sinuot mong damit. Kapag ako hindi nakapagpigil dito…”Mahina siyang nataw

Napalunok siya nang marahan. Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya ay may napansin ang daddy niya.Iyong paraan ng pagdepensa ni Kieran sa kanya… iyong sobrang galit nito nang mabanggit ang kasal kay Joaquin… at higit sa lahat, iyong paraan ng pagtitig nito sa kanya na para bang handa itong kalabanin ang buong mundo para lang hindi siya maagaw... At mukhang nakita iyon ng daddy niya.“Dad…” pilit siyang ngumiti. “Why are you looking at me like that?”Bahagyang ngumiti si Wesley, ngunit hindi nawala ang pagsusuri sa mga mata nito.“Nothing,” kalmado nitong sagot bago uminom ng tubig. “Napansin ko lang na masyadong protective si Kieran sa’yo.”Agad siyang nabulunan sa iniinom na juice.“Tito Wesley…” mabilis na agaw-pansin ni Kieran. “Don’t tell me gusto mong ipakasal si Nikita kay Joaquin? I know him. He’s a player.” Bahagya itong tumikhim bago muling nagsalita. “Pinoprotektahan ko lang si Nikita dahil iyon ang ipinangako ko sa’yo bago pa man siya dumating, hindi ba?”Sandal

Mabilis ang tibok ng puso niya, napakalakas na halos mabingi siya sa sarili niyang kabog habang marahang isinasandal siya ni Kieran sa malamig na pader ng banyo. Ang lamig ng tiles ay mariing sumasalungat sa nag-aalab na init na unti-unting kumakalat sa buo niyang katawan mula sa mga kamay nitong mahigpit na nakahawak sa kanyang baywang.“Kieran…” mahina niyang daing, nanginginig ang boses sa halo ng kaba at matinding pananabik.Hindi ito sumagot. Sa halip, dahan-dahang ibinaba ni Kieran ang mga halik sa kanyang panga, pababa sa leeg, hanggang sa huminto sa kanyang balikat.Bawat dampi ng labi nito ay tila apoy na nag-iiwan ng marka sa kanyang balat, dahilan upang manghina ang kanyang mga tuhod. Napakapit siya sa malapad nitong balikat upang hindi tuluyang bumigay.Sa ilalim ng umaagos na tubig, tila nalunod ang lahat ng pag-aalinlangan. Idinikit niya ang sarili kay Kieran, tuluyan nang isinusuko ang kanyang katawan sa lalaking matagal na niyang minahal nang palihim.Ang bawat haplos,

NIKITA'S POV:Nagising siyang mabigat ang dibdib, tila may kung anong kulang sa paligid na dati’y hindi niya naman napapansin. Marahan siyang napapikit habang nakatitig sa kisame ng kanyang silid. Tahimik ang buong kwarto, ngunit sa kabila noon ay parang napakaingay ng kanyang isip.Wala na si Kieran sa mansion. Naalala niyang nagpaalam ito kagabi. Madaling-araw ang flight nito papuntang Davao para sa ilang araw na trabaho. Noon niya lang tunay na naramdaman ang bigat ng pagiging malayo sa taong mahal mo.Ito pala ang pakiramdam? First time niyang maranasan iyon dahil si Kieran ang una niyang nobyo… ang una niyang minahal nang ganito kalalim.Hindi man sila dumaan sa tipikal na ligawan, hindi man malinaw na sinabi kung kailan ba talaga naging sila, pareho nilang alam ang totoo. Simula pa noong high school ay may namamagitan na sa kanila, isang tahimik ngunit matatag na pag-unawa.At higit sa lahat… mahal nila ang isa’t isa.Napangiti siya nang bahagya nang maalala ang mukha ni Kieran